De Platbuik is een vaste gast bij onze zwemvijver en heeft de fijne gewoonte om steeds naar hetzelfde takje terug te keren. Dus wachten op mooi avondlicht en er rustig bij gaan zitten. Deze man was wel heel mooi op kleur, de volgende dag leek hij al bleker.

Het is genieten als je zo'n prachtige libel kan bewonderen van dichtbij terwijl de vleugels drogen in de opkomende warmte van de ochtend. Ik gebruikte hier de trioplan om de sfeer zo goed mogelijk mee te nemen. De druppels lichten zachtjes op in het vroege licht.

De larven van de vuurjuffertjes kruipen vroeg in de ochtend naar boven vanuit het water en hechten zich op een sprietje van de waterplanten. Dan begint het hele proces van uitsluipen.
Om de bokeh ringetjes te bekomen maakte in gebruik van meervoudige belichting met de vintage lens.

Deze vuurjuffers zorgen voor het voortbestaan van de soort. De vuurjuffer is er al vroeg bij. Ze zijn al te zien van half april. Voor een laag standpunt de camera op mijn hand op de grond gelegd.

Als je wil dat ze wegvliegen blijven ze juist lang zitten. Minutenlang gewacht tot de libelle opvloog en toen afgedrukt, met de camera in precapture modus.

Al lang geleden dat ik deze juffer weer eens tegenkwam. Deze lag lekker te rusten op een varenblad. Het was even zoeken naar een goed standpunt ten opzichte van de varens, maar uiteindelijk lukte dat aardig.

Deze Bruinrode Heidelibel hield zich goed vast tegen de wind die haar heen en weer wiegde.

Deze soort komt vooral in het oostelijk deel van het land voor. Bij de Buurse beek waar ik een paar dagen was, was het naast de weidebeekjuffer de meest voorkomende juffer. Ze komen in Nederland vooral voor bij stromend water en in het algemeen bij zuurstofrijk water.

Korte vakantie genomen in Buurse, vlakbij de Buurse beek. Op sommige plekken stroomt het water en daar zaten weidebeekjuffers. Heel vliegerig en snel opgeschrikt, maar met wat geduld er toch enkele kunnen fotograferen.

Het duurde even voor deze oeverlibel was opgewarmd. Ik kreeg zo mooi alle tijd om een paar opnames te maken.

Bij het zien van de foto van Loes (klein in beeld) dacht ik gelijk weer aan deze foto die ik nog had liggen. En aangezien die in het thema vd maand past, stuur ik hem dan ook maar in. Fijn dat je me even hielp herinneren!

De libel ging steeds rusten op een stam waar de schors vanaf is gevallen . De tinten en scheuren van het hout vond ik wel een mooie achtergrond voor de libel.

Parende libellen, het blijft mooi om te zien!

Foto genomen van bovenaf met 2x vergrotende macrolens. Op mijn pc zag ik de 'ogen' tussen de echte ogen van de juffer.

Ik ben geen expert maar volgens mijn zoektocht naar de naam is dit de Kempense Heidelibel maar nogmaals, ik kan me vergissen. Inmiddels werd mij bevestigd dat het om de bruinrode heidelibel gaat.

Ik had al foto's van andere soorten parende libellen, maar van deze nog niet. Ze bleven lang rondvliegen, maar gingen uiteindelijk toch even zitten.

Gefotografeerd tijdens een vlindertelling, tegen een achtergrond van gele bloemen. Er vlogen aardig wat libellen van deze soort rond.

Reflectie van de juffertjes

De Oostelijke witsnuitlibel is een echte libel uit de familie van de korenbouten. Het is een in Nederland zeer zeldzame witsnuitlibel, met slank achterlijf en witte achterlijfsaanhangsels

Tussen de vele bloedrode Heidelibellen vlogen enkele afwijkende exemplaren; het bleken bandheidelibellen. Een soort die langzaam algemener aan het worden is. In de vlucht geven de vlekken op de vleugels een heel apart effect. Gelukkig gaan deze heidelibellen ook vaak op min of meer vaste plekken zitten. Dus rustig in het gras gaan liggen wachten bij een takje.

Net als vorig jaar zaten er langs een fietspad weer houtpantserjuffers in een boom, hangend aan de uiteinden van takjes. Er zit een flinke concentratie in dezelfde boom, wat verderop zie je er veel minder. Gefotografeerd bij tegenlicht.

In de sfeer van de vroege ochtend ontdekte ik deze twee libellen in het veldje nabij ons verblijf in het natuurgebied. Het zachte tegenlicht zorgde voor het silhouet van de ontwakende libellen.

Er stond eigenlijk teveel wind voor het fotograferen van libellen, maar door steeds flink wat foto's te maken waren er toch enkele bij die scherp genoeg waren.

De grote keizerlibel hangt hier aan een jeneverbesstruik op redelijke hoogte. Ik kan er dan ook niet echt lekker bij. Met een paar rondjes rond de tuintafel zie ik ineens dat ik de grijswitte achtergrond kan onderbreken door een blad van de plataan van de buren achter de libel te plaatsen. Zo ziet het er verrassender uit.

Vaak gezocht maar nog nooit eerder gezien. Nu in flinke aantallen gevonden langs stromende beekjes in de Eifel. Deze zat een tijdje stil en opende zijn vleugels af en toe even heel kort.

Deze juffer had een tak gevonden om op te overnachten ipv het riet waar alle soortgenootjes in zaten. De achtergrond van de juffer is dan ook het zacht bewegende riet in bruin/groen. Vond het wel een mooi contrast zo.

Samen wachten we geduldig op de zon ... de mooie jongen om te kunnen vliegen, ik om dromerige beelden te kunnen maken.

Vroeg in de morgen probeerde deze grote roodoogjuffer wat op te drogen in het druilerige weer.

Als voorbereiding op het libellenseizoen nog even in mijn foto's van vorig jaar zitten zoeken. Dit vond ik wel een mooi silhouet. Een van de laatste libellen die ik vorig jaar gefotografeerd heb.

Mijn eerste inzending. Deze gekozen omdat dit een beetje buiten mijn comfortzone ligt maar ik wel blij was met deze juffer. Fotografeer toch het liefst vogelsoorten maar insecten en juffers beginnen toch ook wel interessant te worden. Deze zat op een bootrand aan de rivier de Dordogne. Ben met mijn apparatuur het water ingestapt en voorzichtig een positie gekozen knielend in het water. De bodem was niet glad gelukkig, dus ik durfde het te wagen. Uiteindelijk voor deze uitsnede gekozen.