In het Franse natuurgebied Brenne leeft de Europese moerasschildpad, een beschermde diersoort. Op zonnige dagen liggen ze soms te zonnen op de boomstronken bij de kijkhutten. Hier werd de schildpad ook gespot door de purperreiger en blijft zijn blik er een hele tijd op gefocust. Ik kreeg de kans om dit tafereel vast te leggen zonder dat één van beiden argwaan kregen.

Ze blijven toch mateloos fotogeniek.
Dit hart van de dahlia gefotografeerd met een Sweet50 lensbaby om de zachte vervaging naar de randen te verkrijgen vanuit de sweetspot in het centrum.
Tegenstelling is complementaire kleur: paars / geel

Deze ukken groeiden op een klein eikenblad langs het pad in het bos
Menigeen zou er bovenop gaan staan zo klein zijn ze.
Maar van heel dichtbij wel interessant om te fotograferen, tevens ook een uitdaging om er sfeer in te krijgen als het licht saai is.
Het hoedje van de grootste heeft een diameter van 3 mm, de steel is draaddun en slecht 2 cm hoog en 1 mm dik.
Gefotografeerd op statief met een 100 mm 1,4 x macro objectief in combinatie met 2 tussenringen (samen 27 mm).
In de praktijk betekend dat dat je tot een 1.67 X vergroting kan komen.
Tegenstelling: klein/groot - fier / nederig - recht / krom.

Een gladiool uit eigen tuin, maar dan van heel dichtbij.
De bloem heeft 3 meeldraden en 1 stamper, die zich splits in 3 stempels.
Wat je ziet is de close-up van 1 van die drie stempels.
100 mm macro met twee tussen ringen (samen 27 mm), dat gaf een beeld van 3 stempels.
Voor dit beeld is daar dus nog en crop uit gemaakt.
Het beeld bestaat uit een stack van twee opnames, eentje voor de scherpe stempels en eentje voor de zachte achtergrond.
Tegenstelling scherp / onscherp

Elk jaar komen naar deze plek een groep lepelaars om te broeden. Het laatste jaar zijn ze best populair geworden, dus er komen vaak veel fotografen op af.
Dit nest met jonge lepelaars is vanaf een fietspad zichtbaar en er heeft dus geen verstoring plaatsgevonden. De vogels doen gewoon de hele dag hun eigen ding.
Als mama na 2 uur van afwezigheid dan weer terug is op het nest met wat eten is er ook tijd voor papa en mama samen.

Vorig jaar voor het eerst een harkwesp gezien en kunnen fotograferen. Wat een joekels zijn dat, met heel bijzondere ogen.
Deze zat gelukkig even redelijk stil en wat nog belangrijker is ze steken de mens niet, ik ben zelf namelijk best wel allergisch voor zo'n prik van een wesp.
Harkwespen zijn vredelievende solitaire graafwespen en zijn niet agressief naar mensen toe. Ze verdedigen ook geen groot wespennest. Alleen vrouwelijke harkwespen hebben een angel, maar deze is puur bedoeld om kleine prooien (zoals vliegen en dazen) te verlammen. De menselijke huid is veel te dik en taai voor hun angel. Daarnaast zijn ze vaak te druk met het jagen op vliegen en het van zandnesten. Hier zit het insect op een edeldistel.
De tegenstelling is complementaire kleur, namelijk geel en paars.

Deze juveniel was druk aan het schreeuwen en bedelen om eten. Moeders liet het even afweten, die dacht ga jij zelf maar eens even lekker op stap.
De harde snavel vind ik wel een mooie tegenstelling met de zachte veertjes.
Nabewerking in NIK Silver Efex Pro.

Eat or be eaten.
De natuur kan wreed zijn, maar je moet tenslotte wel eten.
Dit was een van de mooie momenten (als fotograaf) om mee te kunnen maken op mijn recente safari reis door Kenia.
Echt zo gaaf om van dichtbij te mogen zien.
Tegenstelling dood - levend.

Deze hazenpootjes stonden zo dicht bij elkaar en raakten elkaar lichtjes aan. Groot en klein en elkaar ondersteunen en versterken!
Het mooie aan sommige natuurbeelden is dat het een gevoel kan prikkelen, je blij maken, helend werken,...

In één beeld gevangen: een heideveld zoals het was en hoe het wordt. Ooit stond de Leusderheide bekend om zijn uitgestrekte vlaktes met bloeiende struikheide. Meer en meer wordt de heide door verschillende soorten grassen, pitriet en jonge bomen verdrongen. Oorzaken? Een stikstofovermaat, perioden van extreme droogte en afwezigheid van voldoende herstelbeheer. Maar bij zonsopgang is alles mooi!

 Thema van de maand oktober "Reflecties"  Als je in De Dikke van Dale opzoekt wat pre...

Ik wilde eerst de titel 'Groot en klein' kiezen, maar de Kleine plevier is zoals zijn naam al aangeeft zó klein dat 'groot' hier echt niet opgaat. En ja, dat kleintje is natuurlijk echt piepklein!

Op een vroege avond gingen vrijwel alle vogels op de plas ineens op de wieken, oorzaak? niemand had iets alarmerends gezien.
Maar geleidelijk kwamen ze weer terug, een kans om aanvliegende reigers in het vizier te krijgen, maar helaas, werkend met het schermpje ipv zoeker was ik daar niet al te handig in, ik kreeg ze gewoon niet tijdig in beeld. 
Bij deze Kwak lukte dat op het laatste moment en wat baalde ik dat hij precies naast de Blauwe Reiger ging landen. Maar achteraf vind ik die onscherpe reiger in de achtergrond juist van meerwaarde, dus maar goed dat ik toch heb afgedrukt ;-)

Ik blijf het toch prachtige bloemen vinden, zeker als ik ze in Hig-Key kan vastleggen.
Tegenstelling: knop vrs vol in bloei.

Twee mannetjes Krakeend hadden ruzie om een vrouwtje, hier vliegen ze even van elkaar af om vervolgens elkaar weer in de haren te vliegen, of eigenlijk in de veren ;-)
Tegengestelde richting, boven en onder, hoog en laag, past dus op meerdere manieren in het maandthema.

In het riet bij een van de plassen was een voerplekje gemaakt waar o.a. de Waterral met 3 kleintjes gretig op af kwam. In plaats van met het drijfhutje de plas op te gaan konden we dus desgewenst ook om de beurt plaats nemen bij die voerplek. 
Dat was een bijzondere ervaring, je zit in je tentje helemaal verstopt tussen het hoge riet en ziet de vogels als Waterhoen, Waterral en Woudaapje daar rustig rondscharrelen, je zit helemaal in hun wereld.

Een spannende stemronde eindigde in gelijkspel, daarom deze maand twee winnaars, namelijk Cor Bak en Jasper Tuil,  onze felicitaties aan beiden!

Bekijk en bewonder deze winnende inzendingen:

"Paarse tinten"  van Cor

"Tussen 50 tinten paars"  van Jasper

 

 

 

Een jonge dame en een jonge man. Een tegenstelling in sexe dus.
Het lijkt alsof ze zo rustig lopen, maar in werkelijkheid is dit sjoktempo best wel snel, zeker als ze naar je toekomen.
Zo ontzettend gaaf om deze machtige dieren tijdens onze safari reis van zo dichtbij te mogen bewonderen.

We roepen alle DDN-ers weer op om te stemmen op hun favoriete foto('s) in het maandthema van augustus '50 tinten paars', altijd weer spannend, wie gaat de winnaar worden?

Zorg dat je bent ingelogd en ga in de menubalk naar

Categorieën /Thema van de maand. 

en deel je duimpjes uit bij jouw favoriete foto{'s)

Stemmen kan tot en met donderdag 3 september  en op vrijdag september feliciteren we een winnaar! 

Tip: Je kunt de spelregeltjes hier nog even nazien.

Als fotograaf zoek je vaak naar harmonie. Je zoekt naar evenwicht in zowel licht, kleuren, lijnen en verhoudingen om een fijne balans in je beeld te creëren. In de natuur is echter niet altijd alles in evenwicht en hebben we regelmatig te maken met tegenstellingen. En juist die tegenstellingen kunnen een foto interessant maken, waardoor we als het ware een verhaal aan ons beeld meegeven. 

Deze maand dagen we je uit om zulke interessante foto's met "Tegenstellingen" in te zenden.  In dit artikel vind je volop voorbeelden en inspiratie.
 

Op de valreep toch nog maar wat paars.
De zonnehoed met een bijzondere gele bleke kleur stond mooi te shinen tegen een paarse bloemen achtergrond.
Genomen met een Lensbaby Sweet 50 en 6 mm macroconvertor ring.

Aangezien de maand bijna voorbij is en het maandthema 50 tinten paars van toepassing is op de fotodag van gisteren, toch nog maar een landschapsfoto.
Stack van twee beelden om de scherpte van voor- tot achtergrond te verkrijgen.

Hart van een lavatera bloem.
kleine crop vanuit een enkele macro opname.

Een wat ouder beeld, maar nog niet aanwezig in mijn portfolio hier op DDN.
Gemaakt met een Meyer Gorlitz Oreston 50 mm objectief met tussenring bij een volle diafragma opening van F/1.8

Een bijzonder zomer bloemetje wat ik nog nooit eerder had gezien. 
Bijzonder fotogeniek, vooral in de details.
Pom poms of mulla mulla is een vaste plant uit de amarantenfamilie die afkomstig is uit het zuidwesten van West-Australië, maar is geen algemeen bekende of winterharde tuinplant in Nederland.
Het is een kruipende plant met een gemiddelde hoogte van slechts 5-30 centimeter. De  bloemen bloeien tussen september en januari. Dit is een kleine uitsnede van een stack van 2 opnames.

Zoveel paars had ik nog niet gemaakt deze maand. Maar de zomerbloeiers bij de Tulperij hebben mij geïnspireerd om maar eens flink wat paarse plaatjes te maken.
Niet alleen voor dit maandthema, maar ook als opstap voor een mogelijke nieuwe workshop voor volgend jaar.

Gomphrena - Globe Amaranth is een zomerbloeier die ik eigenlijk nog nooit gezien had.
Een fotogeniek bloemetje dat graag even tegen een donker achtergrond vastgelegd wilde worden.

Dahlia's zijn inmiddels weer hip en helemaal niet meer oubollig.
Zeker in een frisse HIgh Key setting.

Maar eens even in het archief gedoken op zoek naar 50 tinten paars, dit duinviooltje past wel lekker in het maandthema.

Het was een ochtend waarbij de libellen reflecteerden tussen het ven dankzij hun bedauwde vleugels. De meervoudige belichting gaf me de kans om de omliggende vegetatie mee te nemen, het gaat hier om twee foto's samengevoegd in de camera. Bij de afwerking koos ik een profiel waarbij het paars wat meer geaccentueerd wordt.