Gelukkig ging ik niet op mijn zadel zitten want wat zie ik daar, een geel pluizig rupsje met een rood puntje, zo klein maar zo fijn!

De dag na de eerste sneeuwval vorige week. Ik had besloten nog wat extra voederplekjes te creëren op mijn balkon, om de vogels van in de huiskamer te observeren. Het oude kistje, dat ik vastmaakte op de balkonrailing, hing er nog maar net toen ook de bonte specht een kijkje kwam nemen. Scherpte, contrast en helderheid aangepast, nevel verminderd. - derde poging [fingerscrossed]

Een foto uit de oude doos, maar wel passend bij het maandthema vind ik. In een waterstroom in het Waterloopbos lagen oranje steentjes. Dit geeft voor mij een mooi kleuraccent aan de foto.

Tijdens een strandwandeling verschenen er donkere wolken en begon het te spetteren. Maar de zon was sterker en kwam mooi door de dreigende wolken heen.

De getijden aan de Opaalkust bieden een dynamische waterwereld. Keienstrandjes verdwijnen bij hoog water, wanneer dit terugtrekt ontstaan leuke getijdenstroompjes tussen de droogvallende stenen. Voor de fotograaf luistert het nauw wanneer je er kunt fotograferen. Bij dit stroompje heb ik de 12mm groothoek ingezet waardoor het een heuse rivier lijkt. Leuke speeltuin daar!

Een foto van twee jaar geleden, gemaakt vanuit de weidevogelhut op Marken. Ik had toen wat twijfels over de nogal prominente bebouwing van boerderijen en schuren in de achtergrond, maar nu ik het beeld weer terug zag werd ik er toch wel door aangenaam door verrast.

Wellicht ten overvloede; 'mijn' huismussen vliegen gewoon vrij rond hoor. Het klimrek is bedoeld voor de klimplanten. Maar wordt goed gebruikt door alle tuinvogels. Deze jongedame kwam even vlakbij om te kijken of er nog iets lekkers in de buurt lag.

Een foto die ik gister heb gemaakt en die ik op de valreep wel vind passen voor het maandthema. De ganzen vliegen door de rookpluim van een tuinderskas, beiden in tegengestelde richting bewegend. Ik heb geprobeerd het beeld wat te dramatiseren door er een extra korrel in toe te voegen.

Deze foto werd oorspronkelijk gemaakt tijdens een oefening op de sluitingsdag van het 'Grip op Vogelfotografie' - jaarprogramma van PIX-life. De opdracht was: 'Mens en natuur'. Voor dit 'thema van de maand' heb ik hem omgezet in zwartwit, omdat ik denk dat het beeld zich daar wel voor leent. Licht bijgesneden en wat heldere vlekjes in de achtergrond weggewerkt.

Op een braakliggend terreintje bij de haven van Lauwersoog zag ik een Tapuit in het gras zitten. Net toen ik voorzichtig voldoende dichtbij getijgerd was kwam er een busje aanrijden en weg Tapuit. Maar toen ik opstond en omkeek zat hij tot mijn verrassing op een veel origineler plekje!

Grijs en grauw weer in de polder waar de miezerige regen een desolaat landschap laat zien wat mij wel aansprak.

Deze schavuit op de paal langs de Waddendijk. In het late licht laat hij zich nog even van zijn mooiste kant zien voordat hij gaat overwinteren in de Sahel.

In mijn "local patch", een mini stukje natuur letterlijk langs de A10 gelegen, zag ik de lijnen van de bomen, de sloot en de schaduwen van de snelweg barriere; die voor zowel tegen het geluid als voor afrastering gebruikt wordt.

In het kleine haventje van het eilandje Dune bij Helgoland stond deze stalen damwand in het water. Behalve functioneel was hij ondertussen ook een kunstwerk geworden door de invloed van zee, zout en lucht. Mooie verweerde kleuren en onderaan begroeid met zeewier. Voor mij een heel mooi voorbeeld hoe de natuur onze menselijke invloed in de wereld op eigen manier beinvloedt en de macht heeft om het om te vormen tot iets geheel nieuws en vaak mooier dan het oorspronkelijke produkt.

In 2018 brak bij een storm een van de vier wieken van deze beeldbepalende spinnekopmolen af en dat was een dure grap . Dankzij subsidies en donaties kon de molen in 2021 na restauratie weer geopend worden waarbij ook zijn oorspronkelijke functie bij de bemaling van de polder weer in ere werd gesteld.

“De natuur bestaat al lang, reeds lang van vóór wij er waren, en zal er nog altijd zijn als wij niet meer bestaan" (Derde keer goede keer?) Hoop ik... Nooit geef ik op, ben ook een beetje eigenwijs. Ikzelf vind deze foto een sprekend natuurbeeld, daarom wil ik hem hier plaatsen... Mijn wens voor heel het team en leden van "Deel de natuur" voor 2023 “Er is meer tussen hemel en aarde”, "Peace, Love, Unity, Respect"

De Tureluur jongen steken de sloot over en moeten wel wat hindernissen nemen een groot avontuur. Zullen ze het halen, wat denk jij.

Gele kwik met een blauwe strik, je ziet in de verte de kwik zitten en als je dichterbij komt zie je die blauwe grote strik om de paal en hek gebonden. Vind het wel wat hebben, even niet alleen de kwik maar het mensbeeld erachter om het weiland te behoeden voor passanten om het weiland te beschermen of liever gezegd de Grutto die hier broed met rust te laten.

My Home is my Castle of andersom. Ik moet nog wel even naar de super 27 Miles verderop om een pak melk te halen.

In de namiddag nog maar even op de fiets de polder in na een hele dag regen. Weelderig staat het Fluitenkruid te bloeien, dankzij het koude weer is er nog niet gemaaid door de boeren, met dank van de weidevogels.

Naar de bollen Naar die prachtige bollen Waar je sprakeloos geniet Van de kleuren, die je ziet Naar de bollen Die heerlijke bollen Want die zie je maar eenmaal in het jaar (Louis Davids)

Ingezonden foto’s in de categorie Mens & Natuur roepen soms wel eens wat vraagtekens op, zien we voldoende natuur of niet? 

Om die reden hebben we een kleine aanpassing in de algemene criteria aangebracht waardoor de spelregels voor zowel de gebruiker als voor de moderatoren wat duidelijker zijn.

 Je leest er alles over in het artikel Mens & Natuur.

Op een terrein waar vroeger industrie was, zag ik zowel de lelijke restanten van de industrie alsook het herstelvermogen van de natuur. Tussen de kieren van de betonnen platen groeiden er weer grassen en andere plantjes en bovendien in een artistiek patroon. Ik zag er ook de letter A in, de eerste letter van mijn voornaam! Alsof de natuur mij persoonlijk had verwacht!

Ooievaar op nest, oorspronkelijk bedoeld voor de visarend, op een grote energiemast.