Een 'stack' van 90 beelden gemaakt in het veld met een handmatige rail. Geen flits, belichtingstijd 4 sec. per beeld.

Was nog mooi op tijd om ze vast te leggen. De volgende morgen was ik benieuwd of ze al van kleur waren veranderd. Helaas waren ze al door een slak verorberd. Geen uitsnede.

In werkelijkheid ziet het er heel anders uit ( zie internet ), Hoogstwaarschijnlijk heeft een slak dit op zijn geweten.

Meestal is het een wirwar bij de schijnpluimpjes maar dit groepje kon ik mooi los van de anderen fotograferen. Ze zijn 4 á 6mm. hoog. Een mooie bijkomstigheid is hier de sierlijke voetjes.

Als het maar vochtig genoeg is kun je ze het gehele jaar door wel vinden. Deze zijn al flink op hun retour.

Een klein vochtig stuk hout een kwartslag gedraaid en dan kom je dit tegen! Heb ze al in allerlei fases gevonden maar dit groepje zag er nog fris en mooi van kleur uit. Meestal weten de slakken er wel raad mee.

Soms heb je het geluk dat je precies op tijd bent wanneer ze heel mooi van kleur zijn. Dit zevental, elk 1,5mm. op een voetstukje en ook nog eens omringd door Mollisia ( Ascomyceten ) heb ik gevonden op een natte, oude omgevallen Berk. De Papilparapluutjes hebben naar gelang van de weersomstandigheden maar een heel kort bestaan. Ze verkleuren van wit naar roze, dan kersenrood en vervolgens naar bruin en ten slotte naar zwart en dit alles binnen 24 u. Bijzonder, prachtig mooi spul!

Dit plasmodium is de voorloper van het Glanzend Druivenpitje, het geheel is maar een paar cm. Ga meestal de volgende dag terug om te kijken hoe het er voorstaat, helaas was ik een beetje te laat om de Druivenpitjes netjes op de foto te krijgen. Als je even naar internet gaat weet je hoe ze eruit zien. Mooi spul om te zoeken en vast te leggen.

Meestal vind ik dit kleine spul in het bosgebied waar ik geregeld vertoef. Deze soort had ik al in de eerste fase gespot. Hoopte dat ik ze onder deze omstandigheden kon fotograferen maar dat is niet altijd vanzelfsprekend. Heeft te maken met weersinvloeden. De foto is ongeveer 3cm. breed.

Deze ukkies heb ik in alle stadia kunnen fotograferen.

Heb ze al in verschillende stadia gefotografeerd, ze veranderen van structuur en kleur. Het is passen en meten. De foto is is een paar cm. breed.

Deze twee op hun voetstuk maar groot in beeld gezet wat ze volgens mij ook verdienen. Moest alles uit de kast halen om er fatsoenlijk bij te kunnen. Zag pas door de zoeker dat er druppeltjes op zaten. Ze zijn samen in werkelijkheid ongeveer maar 4mm. breed en 7mm. hoog.

Dit groepje, elk kopje circa 2,5mm. klein en heel mooi van kleur, kon ik gisteren ook nog eens op een vochtige, bevroren oude boomstam, vereeuwigen.

Deze fopdraadwatjes, nauwelijks 2 mm. trof ik op een vergaan stukje bast aan. Het zijn twee stadia, de tweede (licht) en derde (donker). Het eerste stadium is wit.Ik had het geluk dat ze er een leuke vorm van gemaakt hadden. Met stabiel statief en twee tussenringen genomen.

Er zaten op het moment dat ik er was verschillende modellen op een oude liggende boomstam . Zoek dan met een loep naar een geschikt model dat mij past. Dit stelletje in fase 2 had prachtige voetjes en verdiende volgens mij dan ook de volle aandacht. Zet altijd eerst mijn stevig statief zodanig op dat ik er weinig aan hoeft te veranderen. Dan gaat pas de camera erop. Scheelt een hoop werk.

Ben een poosje zoet geweest om dit super kleine spul enigszins netjes en gedetailleerd op de foto te krijgen. Je hebt vaak slecht licht in het bos en een lichtbron gebruik ik niet.

Zeer klein, 4,5mm. hoog en 2,5 mm. in doorsnede en conisch van vorm. Binnen enkele uren veranderen ze al van kleur. Hier de ruimte gegeven voor een beetje sfeer.

De wondere wereld van de Myxomyceten ben ik nu aan het ontdekken. Samen met Fons op pad geweest, die een kenner is op dit gebied. Dit roodbruin netpluimpje (Stemonitis axifera) fotografeerde ik met zijn camera, je hebt hierbij wel tussenringen bij nodig. Die heb ik inmiddels besteld ;). Het was een leerzame middag en gezellig, dank je Fons.

Meestal groeien ze massaal bij elkaar maar dit trosje kon ik mooi los van de anderen fotograferen. Het is altijd weer een uitdaging om er iets van te maken. De Fopdraadwatjes zijn 1,5 mm. klein. Stevig statief, tussenringen, draadontspanner en loep zijn van belang om er iets van te maken. Maak altijd gebruik van handmatige scherpstelling zodat je precies kunt zien wat wel en niet in de scherpte valt.

Deze zaten aan de zijkant van een oud afgebroken stammetje. Om er iets van te maken was even puzzelen. Handmatige scherpstelling.

In het bos zag ik heel mooi gekleurde stipjes van nog geen 2 mm. in het vergane hout. Ik wist gelijk wat het was, want ik had net een mooie foto van het zandkleurig lantaarntje van Fons op deze site gezien. Normaal is het moeilijk om myxomyceten op naam te brengen, maar nu was het geen probleem. De bruine stipjes zijn een latere fase.

Deze schijnpluimpjes zijn al ver op hun retour maar niet minder mooi. Elk zijn ze ongeveer 7-8 mm hoog. Je moet het maar treffen!

Wanneer het flink heeft geregend loop ik altijd de oude rottende boomstammen, die op de grond liggen en flink door de zwarte spechten onder handen zijn genomen na. Dit keer werd ik verrast door deze mooie soort met zijn prachtige kleur. Wel even gecontroleerd met een loep want met het blote oog zijn ze bijna niet te zien. De gehele foto is nog geen 15mm. breed.

Als het een beetje geregend heeft kijk ik extra goed om me heen wanneer ik door het bos loop. Gisteren vond ik weer enkele exemplaren van het Roodbruin netpluimpje op een omgezaagde boomstam. Natuurlijk ook foto's van gemaakt maar deze foto van het vorig jaar heeft toch mijn voorkeur.

Het was een moeilijk karweitje om ze op ooghoogte te kunnen fotograferen. Dit keer iets kleiner in beeld gezet. Toeval was dat er een glanzend en de ander mat was. De foto komt zo uit de camera.

Meestal groeien deze Netwatjes op vochtig hout en uit het weer. Als je er oog voor hebt zie je ze al op afstand zitten.

Deze drie Draadwatjes groeiden in een gaatje van 7mm breed in een Berk, die al heel wat jaren geleden het loodje had gelegd. Toen ik door de zoeker keek zag ik pas de ijsvorming. Het bijzondere is dat de drie Draadwatjes geen last hadden van de ijsvorming.

Zag in de eerste instantie fase 1( wit ) op een liggende tak maar naar inspectie zag ik ook fase 2 (roze) en fase 3. Om er een paar in de scherpte te krijgen van fase 3 kostte me wel wat tijd ( handmatige scherpstelling ) . Tussenringen, stevig statief en draadontspanner zijn een must om dit kleine spul te fotograferen.

Zo af en toe wanneer het weer het toelaat struin ik graag de bossen door op zoek naar klein spul. Nadat ik iets heb gevonden kost het me wel wat tijd om er iets van te maken. Dit gele stukje Myxomyceet dat op een kletsnatte tak groeide is niet groter dan 1,5 cm. Kan er helaas geen naam aanplakken.

Wens allen fijne feestdagen en heel veel lichtpuntjes in 2023.