Gele Gloed
ontwaakt een stille bloem.
Half verborgen,
fluistert zij heel zacht:
kijk mij eens schijnen,
niet luider dan het licht,
niet groter dan de lente,
maar precies genoeg
om even de dag geel te kleuren.
Zacht licht over stil gras, paarse en gele bloesems wekken de dag. De winter laat zijn laatste zucht los, terwijl kleur opbloeit in het gras, heel zacht. De aarde ademt weer langzaam in en bloeit. 🌸
Meestal laat ik de narcissen links liggen. Hier heb ik mezelf uitgedaagd om er wat moois van te maken.
Dit is een ME die ik afgelopen april maakte. Hij is één van de 60 werken die onlangs zijn opgenomen in de virtuele zomertentoonstelling van FYV in de Blue Note Gallery. Het thema van de tentoonstelling is ontleend aan een gedicht van T.S. Eliot: "So the darkness shall be the light, and the stillness the dancing." De tentoonstelling kunt u bereiken via deze link: https://artspaces.kunstmatrix.com/en/exhibition/11861520/fyv-summer-exhibition
Kleine trompetjes of toch niet?
De narcissen langs de kant van de weg staan volop in bloei. Ik heb deze gefotografeerd met als achtergrond enkele paarse krokussen. De narcis wat meer in het zonnetje dan de achtergrond.