Inmiddels zwemmen er, zoals elk jaar, vele jonge sepia's in de Oosterschelde en Grevelingen. Ze zijn net uit het eieren gekomen die de volwassen sepia's rond eind april t/m juni hebben afgezet.
Het zijn meteen echte rovertjes, deze jonge sepia heeft net een vis gevangen.

Deze Zeeappel is gevonden door mijn kleindochters. Deze zeeappel groeide in bij de Ossehoek tussen de stortstenen in heel ondiep water en dit is een uitsnede. Hij is wat kleiner dan de 1080 pixels hoog en de 1920 breed. Maar als ik dat wil bereiken moet ik een stuk van mijn foto afsnijden. Ik ben hier pas bij en weet niet of ik hier ook met in pixels wat kleinere foto's mag insturen. Of dat het maximum ook het minimum is. Deze foto zou dan helemaal uit verband getrokken worden. En op de pagina met alle ingezonden foto's zie ik ook verschillende afmetingen in het formaat van de foto's Misschien niet in pixels maar het formaat waarop ze daar staan. Het is al een oudere foto en komt niet boven de 1080 x 1920 pixels uit. Is 1690 x 1080.

Deze Kroontjeswormen zijn heel klein met uitstaande tentakels zijn zij 2 cm groot. De Bloedrode plooimosdiertjes zijn een prachtige achter grond. Alles groeit op een steigerpaal onderwater in de Grevelingen. Het zijn allemaal exoten. Er zijn veel exoten in de Delta. Zij geven wel veel kleur aan het onderwaterleven.

Ondanks 26 jaar lang duiken had ik nog nooit een Manta rog gezien. Afgelopen november in Raja Ampat was er gelukkig een manta aanwezig op de zoveelste duikplek de afgelopen jaren met vergelijkbare namen zoals Manta reef ;-). Deze Oceanic Manta is iets van 3,5 a 4 meter lang over de lengte van de vleugels. Flitsen op deze grotere afstand onder water werkt niet. Gelukkig was het relatief ondiep en zie je nog iets van de kleuren terug.

De sepia's die een paar weken geleden uit het ei zijn gekomen, zijn inmiddels al weer een stuk groter. Zo'n 15 a 20 centimeter. Deze lag in sliert zeesla, parmantig met de tentakels omhoog.

Rond deze tijd zit de Oosterschelde vol met jonge sepia's. In het voorjaar zetten de ouders de eieren af. Twee maanden later komen ze uit het ei. In augustus en september zijn de kleine sepia's volop te zien. Tientallen zagen we er tijdens deze duik, Waaronder deze. Op gegeven moment zijn mijn buddy en ik gestopt met tellen.

Deze Zeenaald zat verscholen tussen het spons, maar draaide net met het linkeroog (voor de zeenaald rechts ;-) naar mij toe.

Rond deze tijd van het jaar komen de sepia's uit het ei dat de ouders twee maanden geleden hebben afgezet. Deze sepia was zo'n 5 centimeter groot. Meteen een kopie van de ouders.

Net voordat ze aan de oppervlakte komt om adem te halen blaast de schildpad een luchtbel. Voor het maandthema heel ver terug gegaan in het archief voor een van de weinige onderwaterfoto's die ik heb gemaakt, 2012, Curacao, snorkelen met schildpadden die iedere dag naar 'ons' baaitje kwamen. Heerlijk en magisch om even met deze mooie dieren te mogen zwemmen.

Een foto van een tijdje terug, waar ik eigenlijk nog nooit veel van bewerkt heb, een flink archief dus met onderwaterbeelden gemaakt tijdens het snorkelen. Het geeft me altijd een heel apart en vrij gevoel om zo dichtbij vissen te kunnen zwemmen en uiteraard zonder ze te willen verstoren. Ik vind het altijd wel lastig om de niet gekleurde vissen te determineren, dus mocht ik het fout hebben qua naam, laat het me weten.

Een grazende schildpas op het zeegras in Marsa Alam, Egypte. Vaak te vinden in zandbaaien met zeegras, een lekker maaltje voor de schildpad. Bij de schildpad zie je twee Remora's; een vis met een hechtschijf op de kap waarmee de vis zich vasthecht aan schilpadden, haaien en dolfijnen. Zo liften de vissen mee en besparen ze energie. In ruil houden ze de gastheer/vrouw vrij van parasieten.

In Egypte doken we langs het rif toen plotsklaps een school zilverachtige vissen aankwam. Voor we het wisten zaten we midden in deze grote school. Continue de bek open, waarschijnlijk om het plankton uit het water te filteren voor voedsel. Een mooi gezicht.

Nu met meer contrast. Ook dit jaar weer veel zeepaardjes aanwezig in de Oosterschelde. Soms zijn ze goed verborgen, deze kwam onverwacht aan de onderkant van een sepia stok te voorschijn.

Een boeket bloemen met o.a. deze vrucht ( buiten geplukt, lijkt op framboos maar is het volgens mij niet) stond in een vaas. Deze vrucht viel in het water, waarna ik een foto heb gemaakt door het glas. De combinatie van luchtbelletjes en de eveneens ronde vormen van de vrucht vind ik mooi. En om een zachte uitstraling te bereiken heb ik een lens van Lensbaby ( de zogenoemde Velvet) gebruikt.

Een zeer algemene waterplant (zowel onder-als bovenwater) en zeker onderwater een zeer fotogeniek onderwerp. door de extreme hoek zijn de schaduwen en zonnestralen gebogen ipv recht, wat zeker bij deze foto een mooie omkadering geeft

Vandaag weer wezen snorkelen in de weerribben, redelijk zicht onderwater en vele mooi onderwaterlandschapjes. Deze is vrij ondiep genomen, zo,n 70cm, de kleuren en de lichtstralen vond ik zeer mooi

Zeepaardjes worden steeds vaker gezien in de Oosterschelde. Gisteren vond ik er in 1 duik maar liefst 4. Twee daarvan zaten bij elkaar en begonnen een soort dansje te doen. Enorm beweeglijk de zeepaardjes gingen alle kanten behalve bij elkaar ;-) Op de foto steeds maar 1 zeepaardje scherp zoals deze. Geen idee wat het dansje inhield, wellicht een parings- of begroetingsdansje? Zeepaardjes zijn monogaam en vormen vaak een duo voor het leven. Bijzonder om te zien in onze Oosterschelde.

De afgelopen maanden waren er weer volop sepia's in de Oosterschelde. Om het de sepia makkelijk te maken plaatsen veel duiken zogenaamde Sepia rekjes. Dunne houten stokken waar de sepia's makkelijk de eieren op kunnen afzetten. De stokken zie je achter de sepia. Een nieuwsgierige oorkwal kijkt mee.

Brede Ringsprietslakken zie je veel in het voorjaar in de Oosterschelde. Ze leven van poliepen, zoals dit bessenwier. Je ziet de bek van de slak om de wierdraadje heen. Eet smakelijk.

Spookfluitvissen zitten in de delfde familie als Zeenaalden en Zeepaardjes. Deze zwom tussen wat plankton/alg dat je als ronde cirkeltjes opgelicht ziet. Maar past op de foto wel bij de bont gekleurde spookfluitvis

Liggend aan de waterrand en de camera onderwater houden en in het blinde richten en scherpstellen en hopen dat er een redelijk beeld uit komt. Je ziet dus niet wat je fprecies fotografeert. Hier redelijk gelukt, krabbenscheer net onder het water oppervlakte

Ontmoeting met een snoek in het Bronsbergenmeer bij Zutphen.

Een Pygmee Zeepaardje, en klein zijn ze. Niet groter dan de nagel van je pink. En goed gecamoufleerd, ze lijken precies op het zachte koraal waarin ze zitten. Zonder gids niet te vinden, die vinden er dan ook meteen drie in een stuk zacht koraal ;-)

Doordat het water in een ruime sloot zo helder en stromend was kon ik deze foto maken. Een polarisatiefilter voorop de lens geschroefd voor meer details in het water.

In de winter en het voorjaar zijn er Snotolven te zien in de Oosterschelde. Ondanks de tropisch aandoende kleuren is het een echte koud water vis. Zodra het voorjaar richting de zomer gaat en water warmer wordt vertrekt deze vis weer. De jonge Snotolven groeien op in het relatief warme water. Deze foto is van een paar jaar geleden.

De lente begint ook langzaam aan onderwater in de Oosterschelde. Het vaker voorkomen van de Brede Ringsprietslakken is daar een teken van. Deze slak zat op een wierstreng heen en weer te deinen. Zo'n 5 a 6 centimeter groot.

Op het lavazand in Indonesie groeien soms wat sponstakken. In een daarvan zaten twee kleine sepia's. Uit niets begonnen ze met paren. Ze verstrengelen hun tentakels waarbij het mannetje het sperma pakket overbrengt naar het vrouwtje.

Ook 2023 was een goed zeepaardjes jaar. Op vele duikplaatsen in de Oosterschelder zijn door duikers zeepaardjes gezien. Ook ik had het geluk er een paar te vinden, waaronder deze. Twee zeepaardjes zaten een aantal weken lang op ongeveer dezelfde plek en waren daardoor makkelijk terug te vinden.

De pygmee inktvis, slechts een paar millimeter groot. Ze hebben een soort plakrand op de rug waarmee ze zich onder blaadjes, wier of andere dingen. Niet te vinden, dat doet de gids voor je. Daarna kan je ze zelf wel vinden als je heel goed kijkt.

De Hairy octopus.....zeer zeldzaam. Een van de weinige keren dat de duikgids compleet uit zijn dak ging toen hij dit beest vond. De structuur, onderdeel van de huid van de octopus, lijkt net op gras en wier. En is zo goed gecamoufleerd. De gids vond hem, en ik maakte maar wat foto's, ik had geen idee wat ik zag. Inzoomen op de foto, en pas toe ontdekte ik het oog van de octopus ;-). Daarna kon ik deze foto maken. Vervolgens schoot de octopus er vandoor in het wier en gras, niet meer te vinden.