Ik heb de lentesfeer proberen te versterken door het licht op te vangen in de achtergrond en een lichtbundeltje toe te voegen in de voorgrond.

De krokussen blijven toch altijd weer een dankbaar onderwerp voor mij. Elk jaar weer leuk om er weer wat van te maken.

Toen ik deze foto maakte heb ik de camera helemaal tussen de anemoontjes geschoven om een waas van zacht blauw te bekomen.

Heerlijk als ook deze fraaie bloemen weer verschijnen. Deze krokussen stonden in een middenberm. Ik lag op de straat zodat ik schuin omhoog kon fotograferen. Hierdoor had ik een mooi laag standpunt. Door een beetje te verschuiven kon ik mooi een witte auto in de achtergrond gebruiken voor een lichte achtergrond. Op deze manier vond ik de bloemen erg mooi uitkomen.

Foto gemaakt met de Lensbaby Sweet 50 voor een wat dromeriger effect.

Vanmiddag eindelijk weer eens op de grond gaan liggen voor de macro. Dat was al weer een flink tijdje geleden. Ik lag op een middenberm met voetgangers oversteek tussen twee rijbanen waar je bij mij de woonwijk inkomt. Kennelijk zagen de voorbijganger niet precies wat ik aan het doen was, want in totaal zijn er 5 auto's gestopt en kwam er zelfs een mevrouw naar beneden uit haar woning in de flat die daar staat. Allen om te vragen of het wel helemaal goed met me ging 😁.

Ondanks het mindere weer stond deze krokus toch open. Met de paraplu heb ik het bloemetje wat afgeschermd van de wind en kon ik de iso laag houden.

Achter gebleven regendruppels versieren het krokusje. Spijtig dat de regen ook zorgt dat ze gemakkelijk plat te komen liggen.

De krokussen beginnen bij mij langzaam uit te komen dus vandaag de lensbaby maar eens ter hand genomen om ze te fotograferen.

Deze middag als de zon er een beetje door kwam nam ik de gelegenheid om die mooie krokusjes nog eens op de foto te zetten.

Net na zonsondergang werd ik getrakteerd op een prachtige wolkenlucht. Het lijkt misschien Verweggistan, maar het is gewoon Berkheide bij de Wassenaarse slag.

Heide met tegenlicht vroeg in de ochtend net na zonsopkomst. Het sprankelende bokeh komt van de dauwdruppels en herkenbaar van het 50 mm Pentacon objectief bij een volle opening van F 1.8. Er is tevens gebruik gemaakt van een 20 mm tussenring.

Amethistzwammen heb je in allerlei vormen en je raakt er volgens mij nooit op uit gekeken. Bij deze foto heb ik gebruikt gemaakt van een polarisatiefilter. Dit om ongewenste reflecties te voorkomen. De kleuren komen door het filter ook erg mooi uit.

Tussen de buien door op zoek gegaan naar paddenstoelen in het bos en was blij dat ik een paar amethistzwammetjes vond - in het echt een stuk kleiner dan ik had verwacht. Wat een mooie kleur hebben ze toch!

Afgelopen dinsdag deze kolibrievlinder nog gespot. Oeff wat zijn ze toch snel he. Gelukkig is mijn nieuwe camera ook lekker snel, het kostte wel behoorlijk wat klikjes, maar deze is door de ballotage gekomen. De achtergrond is maar een klein beetje donkerder gemaakt, de omstandigheden waren precies goed met de lichtval door de vleugeltjes. Bijzondere is dat de foto die hier achter zit er eentje is waar aan de tong een klein bloemetje is blijven kleven, wat er op foto 3 weer afvalt en nog net zwevend in beeld is. Zou leuk zijn voor een drieluik.

Vlinder tussen de hei in de zon

Niet een foto met bijzonder- of spannend licht, maar wel eentje die naadloos past in het maandthema. Niet altijd hoeft alles crea bea te zijn, som is "gewoon" ook best mooi.

Werken met een Helios lensje kan verrassend werken. In dit geval geeft het een simpele bloem een mooi zachte gloed en uitstraling. De bloem wordt er net even anders van. Omdat het een handmatig in te stellen lens is, zullen niet alle EXIF-data tevoorschijn komen. Het diafragma was f2.8.

Ten opzichte van de vorige foto naar rechts gedraaid met de heide in de hoofdrol.

Zonsopkomst op een mistige vroege morgen. Even scheen het licht mooi over de heide. Ik moest aan een oud schilderij denken toen ik de foto thuis zag.

Van de week weer naar de Maasduinen geweest. In het noorden van Nationaal Park De Maasduinen in het Bergerbos in Afferden ligt Het Quin. Een prachtig stukje natuur met vennen en heidevelden geheel omsloten door een paraboolduin. Quin betekent vijfling, in de duinpan van deze paraboolduin liggen dan ook vijf vennen. Tijdens het fotograferen zag ik achter me ineens een regenboog, daar maakte ik natuurlijk gretig gebruik van.

Een bekende boom op de Posbank, met een silhouet van een mede fotograaf, ik heb hem maar mooi laten zitten ;).

Deze distel was nog niet helemaal open, de kern moet nog verder los komen. De scherpte op de al uitgekomen steeltjes gelegd, dat kwam in mijn idee beter uit voor de maandopdracht.

Het is altijd een zoektocht om een geïsoleerd takje heide te vinden zodat de foto niet te druk wordt. Maar tegelijk moet er ook in de omgeving voldoende te beleven zijn om saaiheid te voorkomen. Ik was blij hoe deze foto uit de camera kwam. Voor mij had hij precies de sfeer van de zonnige ochtend.

Ze zijn niet door iedereen zo geliefd op het strand maar wel heel mooi om op beeld te zetten. De verschillende lijntjes en kleuren van deze zeepaddestoel kwamen mooi tot uiting in het zand.

Hei, maar dan even anders. Een foto gemaakt met de Helios op volle opening en met de focus op slechts enkele heide takjes. De boom in de achtergrond was voor mij echt een must, gewoon om het plaatje van de omgeving compleet te maken en natuurlijk voor de gehele sfeer.

In navolging van mijn vorige creatieve opname van de heide tijdens de fotodag Zuiderheide een ICM van het landschap, waarin de struikjes gras nog net zichtbaar zijn als herkenningspunt. Schilderen met licht en kleuren.

Een herinnering aan de gezellige foto dag van jl zaterdag. Nu zowaar een foto van de heide waar ik met een goed gevoel naar kijk. Ik heb de indruk dat de essentie mooi scherp is en een goed beeld geeft van de schoonheid. Wat mij totaal nooit lukte. Maar goed oordeel zelf. Ook niet onbelangrijk, genomen met een trioplan vintagelens.

Gister heerlijk genoten op de heide tijdens de fotodag met goed gezelschap, fijne gesprekken en een prachtig bloeiende heide. Tja..... wat ga je dan weer maken van al dat paars? Niet een voor de hand liggend plaatje, maar een bewogen foto. ICM (Intentional Camera Movement - Bewust Bewogen Beeld) in een enkelvoudige opname.

Zuiderheide op z'n mooist, heide in volle bloei. Foto toch maar opnieuw ingezonden, wel met een andere lucht.