De guldenroede bloeit uitbundig aan de waterkant.

Deze eenjarige Cosmea is een van de langst bloeiende eenjarigen planten. Ik fotografeerde de bloem op de Deel de Natuur Fotodag in de tuin van Ronald en Ina. Om een leuke achtergrond te creëren heb ik twee foto's gemaakt en die in de camera samengevoegd tot een beeld.

Op de nerf van het blad van de kaardenbol zitten aan de onderkant doorntjes, ik vond ze wel fotogeniek.

De uitgebloeide bloemen in de tuin in combinatie met frisgroene planten en struiken gaven een fijn beeld voor een ICM. Niet echt meer herkenbaar, maar wel met fijne kleuren en vormen.

Heel laat in de middag krijgen m'n tuinplanten nog net een beetje zonlicht (als ie wil schijnen dan). Met ICM kwam hier een beeld uit dat me aan voile doet denken; de keus in kleuren voor je nieuwe vitrages of zo. Vlnr zie je hier de stenen van het huis tegenover, een tuinpaal met takken van de moerbei, de moerbei zelf en een haagbeuk. Wonderlijk hoe die gewone dingen in iets moois kunnen veranderen.

Een close-up van m'n palmboom in de tuin; maar dan net ietsje anders op de foto gezet. Doordat de zon over de schutting van de buren heen komt, ontstaat een leuk lichtspel in de bladeren van de palm. 1 Blad als close-up (meer de steel en de aanzet) en daarachter ontstaat dan een soort tunnel waar je inkijkt. Dit is een extra blad dat wat gebogen is en het licht doorlaat.

Kaardenbol in tegenlicht

Het veldje waar de bijeneters zich verzamelen; extra vroeg opgestaan. Maar helaas, blijkbaar gaan die pas de lucht in als de bijen er ook zijn; zodra de plantjes roepen in de zon. Maar het opkomende zonnetje over het bloemenveld geeft ook een sfeervol plaatje.

Even geen vogel/insect te vinden vlak voor we weer terug gingen naar het hotel. Maar met dit mooie licht toch nog wat graan kunnen vinden dat model wou staan.

Deze samenvoeging van 2 verschillende plantenblaadjes zag ik vanmorgen toevallig in m'n tuin. Daar waar de planten elkaar bijna raken heeft een spin een samenvoeging gemaakt met wat rag. Samen met wat dauw en een zonnetje erop kwam dit beeld naar voren. Lijkt nu op een meeuw in vogelvlucht.

Deze kleine spin heelt heel slim gebruikgemaakt van de Grove den om een heel mooi en groot web te bouwen. Om spin en ook de hele den scherp te krijgen een fotostack gemaakt in de camera en later ook met Helicon. De stack met Helicon was iets beter. kleine halo’s weg gepoetst met PS.

Dichterbij de paw-paw (indianenbanaan) boom zie je op die ene tak die een bloem heeft, de dopluizen zich hebben verzameld. Dat wordt weer een jaar dat er geen vruchten aan m'n boompje komen... Dopluizen zie je niet goed op afstand; ze nemen dezelfde kleur aan als de stam waarop ze zitten en zitten luchtdicht vastgezogen aan de tak. Er beweegt niets. Soms komt er een druppeltje vocht uit en dat wordt dan weer door de mieren gegeten/gedronken.

De staartmees keek even als een volleerd model over z'n schouder. Hij was bezig de knoppen te openen van de Japanse esdoorn en de lariks. Knop open, fris nieuw blaadje komt eruit. In het geval van de lariks is dat dan een rozetje naalden. Het mooie contrast in blauw is van de afvalcontainer van de overburen... maar kleurt hier prima bij.

De bloemetjes van vorig jaar zitten er nog in bij de buren. Helemaal gestript. Ik vond het wel een mooi effect hebben met een beetje zon. Zou dat ene spinragdraadje het bloempje in evenwicht houden?

Door de gesnoeide wilg (niet meer zichtbaar in de achtergrond) krijgt de palmlelie nog net een streepje licht. 1 blaadje groeit de andere kant op.

Dit vergane boomplaatje mee naar huis genomen. En met kleurfolie een lamp de twee waterdruppels gefotografeerd.

Deze boomlelie heb ik na de bloei niet weggeknipt; gewoon om te kijken wat dan het gevolg is. Zodra het donker is gaat de bloem geuren en komen nachtvlinders langs voor de bestuiving. Uiteindelijk vallen de bloembladen af en blijft er een zaaddoos over. Die scheurt dan en laat de zaden los. Hier zie je een kwart zaaddoos die uitgescheurd is van het totaal. Hij hangt met draden nog vast aan de rest van de doos. Had niet verwacht dat het nog iets zou doen met al die knopschimmel aan de buitenkant.

Zo'n 2x per jaar komt er een automaat door de straat (met mens erop) om alle haagbeuken op de juiste hoogte te krijgen. Het effect is netjes en snel en altijd op de juiste hoogte. Maar als je goed kijkt, zie je dat hier is gesnoeid met botte messen. Jammer. De musjes waren er wel nieuwsgierig naar; zou er nu meer voedsel in bereik zitten?

Met een flinke windvlaag had deze spin het moeilijk. De acacia trouwens ook. Hier blies de wind het takje precies horizontaal waarbij de spin onder de tak beschutting ging zoeken. Bewust de plant op de achtergrond op de foto laten staan; hier zie je duidelijk het wervelen van de wind.

Mooi in kleur afstekende bloemen; diepblauw met letterlijk schitterende meeldraden. Het viel me op dat deze in de ochtend bloeien en 's middags trekt de kleur zich terug in de bloem. De bloembladen worden dan wit en sluiten. Eerst dacht ik dat ze dan dood zijn, maar de volgende ochtend zijn ze weer even fris blauw.

Een onkruid waarvan ik de naam niet ken; hoge steel met 5 mm kleine roze bloemen. Na de bloei komen er peulen aan. De peulen (op de foto onderin nog 1 te zien in lichtgroen) verdorren en als ze lichtbruin zijn springen ze van bovenaf open. Hierin zitten de zaadjes aan witte draden. De 4 peuleinden krullen steeds verder weg zodat de zaden vrijkomen. De bovenste gaat eerst en heeft dus de meeste kans.

Na ons leuke vaartochtje met DDN over de Vechtplassen, zijn we in de middag naar een prachtig veldje gegaan met orchideeën en andere planten. Tussen al die planten en grassen viel het opvallende fel Oranje havikskruid goed op. Het was even zoeken om de bloempjes mooi vrij te krijgen.

De bloemen van de salie zijn zo'n 1,5 cm lang en doen hun best goed naar het licht te groeien. Bij late avondzon leek het alsof er een schijnwerper op stond die dwars door de bloem heen scheen.

In het omringende bos bij het Grootven in Oisterwijk NB staat onder de bomen een krulvarenbos. Op een regenachtige morgen zie je in de onderste druppel van de varenbladeren dat de ontwikkeling van de varen gewoon doorgaat met een nieuwe krul.

Vanmiddag een paar uurtjes bij de dijk van rivier De Maas geweest. Oefenen met de macrolens. De schuine dijk is begroeid met koolzaad dat hier een fijne achtergrond was. Door de diverse planten en bloempjes leek het wel een miniatuur sprookjesbos.

Het uitgebloede beuken bloempje zweeft aan een draadje.

Wanneer insecten de bloem van de Brem bezoeken, wordt het stuifmeel op hen afgeschoten.

Bijna iedereen heeft dit kruid wel ergens staan in z'n tuin; als onkruid. Dit is winterpostelein en zit vol met vitamine C. En is eetbaar (al heb ik het nooit geprobeerd). De kleine bloemetjes binnenin vingen het zonlicht.

Opdracht tijdens de workshop van DDN op het Landgoed Oud Poelgees, probeer eens een telelens te gebruiken. Om van voor naar achteren veel bloempjes scherp te krijgen een stack van 5 beelden gemaakt.

Mijn wens tijdens de workshop van DDN was om een foto te kunnen maken met zachte pasteltinten.