Het late zonnetje liet de takken van deze populier, die al in herfsttooi was, op het water reflecteren en een zacht briesje zorgde voor een speelse deining van het water. Het leek wel of er geel/bruine verf op het water uitgesmeerd was. Zo maakt moedernatuur haar eigen abstracte schilderijen.

In een klein natuurgebied (Overboeicop) staan enkele dode populieren. Nadat de bast van de boom is gevallen, blijven abstracte patronen over, die voor mijn gevoel het beste in zwart/wit overkomen.