De naam van deze sierlijke plant doet de bloem eer aan, als ze beginnen uit te komen lijken ze op een lucifer met hun geel kopje.

Close up van een clematis. Gefotografeerd tijdens een vakantie in Oostenrijk.

De wondere kleuren van de Rio Tinto in Spanje.

De Rio Tinto is een rivier in het zuiden van Spanje en door anaerobe bacteriën die leven van de opgeloste metalen (zoals ijzer en koper) in het water ontstaat de dieprode kleur.

Een fijn klaprozen veldje bij ons in de buurt. In de nabewerking besloten om met deze opname iets anders te doen vanwege het grafische van de bloem zelf. Hierbij de verzadiging van alle kleuren in de opname teruggedraaid, behalve het rood van de ontluikende bloem. Voor het benadrukken van de essentie van deze opname.

Dit nest bevindt zich langs een fiets en wandelpad, waar veel mensen langs komen. De camera op statief, zelf op weer enige afstand van de camera, achter een boom. Gefotografeerd middels mijn mobiel.

Tigridia pavonia is een plant uit de lissenfamilie binnen het geslacht Tigridia die voorkomt in Midden-Amerika en op plekken in Zuid-Amerika. De bloemen van de plant openen in de ochtend en sluiten wanneer het begint te schemeren. De kleuren rood en geel zijn soms net andersom als in deze foto. Soms wit en rood.

Je heb het liever niet op je auto e.d. maar het saharazand/stof zorgde hier wel voor een prachtige gekleurde zonsopkomst.

Mooi gekleurd blad, meegenomen naar huis en in tegenlicht gefotografeerd waardoor de kleuren mooi oplichten.

Kamperfoelie in eigen tuin gefotografeerd met zwarte achtergrond.

Koraal in de rode zee. Vooral de kleurencombinatie met de blauwe doopvondschelp en het gele visje spraken me aan Met dank aan Jos Paalvast voor de determinatie van de gele vis: Rode Vlagbaars of Lyretail anthias.

een later stadium van het haarmos.

Mijn lievelingsbloem, word ik vrolijk van als ik ze langs de wegen zie "shinen" met hun rode koppen, ze lijken te dansen in de zon. Zulke mooie bloemen die een voorbode zijn van de zomer. Foto bewerkt met een texturen in PS.

Nog een keer zonnedauw.

foto gemaakt in de Heemtuin

Een rood snuitje en rode klaprozen in de achtergrond, genoeg voor het thema Rood?

Rotsheide (Pieris japonica 'Carnaval') heester

Volksnamen zijn dolbessen-hout, elf-rank, hoe-langer-hoe-liever, klimmende nachtschade en qualster. Dulcis betekent "zoet" en amaris betekent "bitter". Bitterzoet bevat meerdere glycosiden (een biochemische stof, opgebouwd uit een suiker (het glycon) en een niet-suiker (het aglycon)) Als je op de stengel kauwt proeft je eerst de bittere smaak van de glycosiden, maar doordat deze door het speeksel worden ontleed en er sacharose vrijkomt, komt de zoete smaak naar voren. Vandaar de naam.

Een rode zeester in een blauwe zee

Toen ik in mijn archief aan het kijken was kwam ik deze mooi foto van die enkele klaproos tegen die tussen het blauw van het bijenbrood stond. Dat jaar was bijna alles blauw ondanks dat ik toch een mengeling van wilde bloemen had gekocht. De bijen en de hommels waren er goed mee.

Op een blad in onze tuin ware veel druppels gevallen (of dauw) en na een nachtvorst was het ijs geworden.

Zonnedauw is altijd een prachtig onderwerp voor fotografie. Soms moeilijk om ze een beetje los van de achtergrond te krijgen. Heel bijzonder dat de druppels zowel dienen om insecten te lokken met de geur en een lijm bevatten om de insecten vast te houden en ook nog een spijsverteringsstof bevatten. Is kennelijk goed over nagedacht.

Binnenkort verschijnen ze weer.

De vuurlibel doet zijn naam eer aan, de kleur is echt prachtig rood.

Omdat het gisteren zo slecht weer was had ik me binnen geïnstalleerd om met dit bloemetje iets moois te maken. De rozerode Astrantia major 'Abbey Road' doet het heel goed in de tuin en heeft vele bezoekers. Ik wou maar enkele details laten zien om sfeer in de foto te maken. De achterkant heb ik in harmony gedaan met de bloem.

Vanaf een heuvel in de eifel zag ik deze strook papaver liggen, vooral de omzoming van het koren links en rechts en de diepte dit dit geeft aan de strook papavers trok mij aan.

Nog maar een foto van de lensgalletjes op eikenblad.

Deze klaproos stond te pronken in het tegenlicht, ondanks dat deze deels verregend was en nog maar één bloemblaadje bevatte.

Dit blad lag op de grond. De platronde bolletjes bevatten alleen larven van de vrouwelijke lensgalwespen, die in de bolletjes overwinteren. De gallen laten eerder los van het blad dan dat het blad van de boom valt, gallen die aan het blad blijven zitten komen niet uit en verdrogen. De larven ontwikkelen zich verder in de op de grond gevallen gallen. In mei komen, van deze inmiddels uitgekomen wespen, zogenaamde besgalletjes voor.

Deze azuur juffer zat vastgeplakt tussen de bubbels van de zonnedauw.