Nog een keer zonnedauw.

foto gemaakt in de Heemtuin

Een rood snuitje en rode klaprozen in de achtergrond, genoeg voor het thema Rood?

Rotsheide (Pieris japonica 'Carnaval') heester

Volksnamen zijn dolbessen-hout, elf-rank, hoe-langer-hoe-liever, klimmende nachtschade en qualster. Dulcis betekent "zoet" en amaris betekent "bitter". Bitterzoet bevat meerdere glycosiden (een biochemische stof, opgebouwd uit een suiker (het glycon) en een niet-suiker (het aglycon)) Als je op de stengel kauwt proeft je eerst de bittere smaak van de glycosiden, maar doordat deze door het speeksel worden ontleed en er sacharose vrijkomt, komt de zoete smaak naar voren. Vandaar de naam.

Een rode zeester in een blauwe zee

Toen ik in mijn archief aan het kijken was kwam ik deze mooi foto van die enkele klaproos tegen die tussen het blauw van het bijenbrood stond. Dat jaar was bijna alles blauw ondanks dat ik toch een mengeling van wilde bloemen had gekocht. De bijen en de hommels waren er goed mee.

Op een blad in onze tuin ware veel druppels gevallen (of dauw) en na een nachtvorst was het ijs geworden.

Zonnedauw is altijd een prachtig onderwerp voor fotografie. Soms moeilijk om ze een beetje los van de achtergrond te krijgen. Heel bijzonder dat de druppels zowel dienen om insecten te lokken met de geur en een lijm bevatten om de insecten vast te houden en ook nog een spijsverteringsstof bevatten. Is kennelijk goed over nagedacht.

Binnenkort verschijnen ze weer.

De vuurlibel doet zijn naam eer aan, de kleur is echt prachtig rood.

Omdat het gisteren zo slecht weer was had ik me binnen geïnstalleerd om met dit bloemetje iets moois te maken. De rozerode Astrantia major 'Abbey Road' doet het heel goed in de tuin en heeft vele bezoekers. Ik wou maar enkele details laten zien om sfeer in de foto te maken. De achterkant heb ik in harmony gedaan met de bloem.

Vanaf een heuvel in de eifel zag ik deze strook papaver liggen, vooral de omzoming van het koren links en rechts en de diepte dit dit geeft aan de strook papavers trok mij aan.

Nog maar een foto van de lensgalletjes op eikenblad.

Deze klaproos stond te pronken in het tegenlicht, ondanks dat deze deels verregend was en nog maar één bloemblaadje bevatte.

Dit blad lag op de grond. De platronde bolletjes bevatten alleen larven van de vrouwelijke lensgalwespen, die in de bolletjes overwinteren. De gallen laten eerder los van het blad dan dat het blad van de boom valt, gallen die aan het blad blijven zitten komen niet uit en verdrogen. De larven ontwikkelen zich verder in de op de grond gevallen gallen. In mei komen, van deze inmiddels uitgekomen wespen, zogenaamde besgalletjes voor.

Deze azuur juffer zat vastgeplakt tussen de bubbels van de zonnedauw.

Vorig jaar was het bloemenveld heel weelderig en stonden er veel klaprozen in. Deze vond ik wel heel grappig en deed me denken aan dansen in de natuur. Dit jaar zal ik nog wat geduld moeten hebben, alles is veel trager in de groei geraakt door de droogte.

Ik vond dit lieveheersbeestje eenzaam op een blaadje in het park en dacht dit ook voor het thema goed zou zijn.

Een enkele opname van blad, water en zonlicht op een doorzichtig dak.

Vanmorgen vroeg opgestaan en naar een natuurgebiedje gegaan in de hoop libellen te vinden. Helaas, niet. Wel Oranje havikskruid. Heb er een mooie uitgezocht met meerdere bloempjes. En ondanks de wind toch kunnen stacken. Stack van zeven foto's.

In de tuin van vrienden zag ik deze prachtige rode bloempjes. Ben ernaartoe gegaan toen er druppels op zaten en heb er foto's van gemaakt.

In onze tuin stonden gebroken hartjes. Die lijken me wel bij het maandthema te passen.

Na een regenbui kun je mooie druppels fotograferen @wimterwel

Het lieveheersbeestje staat voor zinloos geweld en dat is er jammergenoeg veel in de wereld . @wimterwel

Deze maand hebben we een uitdagend thema voor jullie: Rood!

 Klik door voor meer info en doe mee

               Thema van deze maand...

één van m'n favo veldbloem kleurt de grasvelden aangenaam rood. een meervoudige belichting toegepast

Grutto in zijn natuurlijke habitat. Nadat de zon al enige tijd onder was werden Loes en ik getrakteerd op een waar kleuren spektakel. Het was gewoon een feestje dat eerst van oranje en rood langzaam verkleurde naar paars en blauw door nog wat Saharazand in de lucht. Als er dan nog een grutto op precies de goede plek loopt kan je dag niet meer stuk.

Fiere tulpen met een achtergrond van tulpen