Experiment met een schaatsenrijdertje op de tuinvijver. Handmatig scherpgesteld op de schaduwen van de kuiltjes die ze in het water maken. Door ze te fotograferen tegen de reflectie van de zon in het water en flink onder te belichten, ontstaan diverse silhouetten. Soms ontstaat er heel even een vorm die doet denken aan een vlinder. Daardoor lijkt het alsof er een nachtvlinder voor de maan vliegt en krijgt het beeld iets mystieks. De verlichte stofjes op het wateroppervlak kunnen doorgaan voor sterren. Aangezien mijn vader recent is opgenomen in het hospice, heeft de foto voor mij een diepere betekenis en verbeeldt het transformatie, de reis van de ziel, de cycli van het leven, loslaten, maar ook troost en de kracht van kwetsbaarheid.

Onwetendheid schept soms mooie dingen. Bij een bezoek aan deze local patch op dat uur kan ik doorgaans in mijn eentje genieten van de zonsopkomst. Maar niet deze dag...

DDN-ers genoten er hun fotodag, een fenomeen dat ik als nieuweling op dit platform tot dan toe niet kende. Ik kwam voor het vastleggen van de dodaarsjes maar dat wilde deze ochtend niet lukken. In plaats daarvan kreeg ik een aantal leuke ontmoetingen met enthousiaste fotografen. En voor Cor: bij leven en welzijn ben ik er volgend jaar 'echt' bij!


Foto 2026-04-17 06.52; Canon EOS R6 + Canon EF-S 18-200mm. @ 60mm.; 1/200 sec.; f/14; ISO-200.

Niets leuker dan een nieuwe wereld creëren met een boom als hoofdonderwerp. Samengesteld uit twee beelden.

Aan het eind van onze wandeling in de Hoge Venen (België) trok deze solitaire eik en de naaldbomen in een weiland op het hoogplateau onze aandacht. Liggend op een berm langs de weg, doorheen het prikkeldraad gefotografeerd. Steeds een stukje opgeschoven om een vlakbij gelegen storend landschapselement (bunker) uit het beeld te houden - en toen we eigenlijk klaar waren, toch nog even een paar extra beelden gemaakt, omdat de zon even doorbrak en het achterliggende weiland belichtte.

Zouden die twee eksters ook hebben gekeken naar de gekleurde zonopkomst?...hoe dan ook het was mooi om te zien met deze kleuren en zeker fotogeniek om dit te fotograferen.

Een ontmoeting tussen twee Savanneolifanten die elkaar vriendelijk begroeten? Dat gevoel roept de foto bij mij op, maar het was juist een moment tijdens een flinke aanvaring, Ze bleven maar doorgaan, totdat er een derde olifant luid trompetterend kwam aanrennen om de twee oproerkraaiers te laten stoppen, waardoor de rust in de kudde terugkeerde. Zo mooi om dat allemaal mee te mogen maken.

Het is een hele vroege lente ochtend en ik ben op weg naar een natuurgebied om vlinders te fotograferen. De mist komt in flarden voorbij. Plots is daar het zonlicht en wordt alles gevangen in een prachtig oranje gouden gloed. Wanneer ik naar de foto kijk ben ik zo weer terug in dat moment en voel weer dat natuurgeluksmoment.

Nog een laatste foto voor het maandthema. Dit springstaartje liep over het ribbelige randje van een natte houten ladder, die in de tuin lag. Door het lage diafragma en tegenlicht lijkt het alsof hij over een glinsterende draad loopt. Witbalans aangepast om het blauw te versterken en contrast wat verhoogd. Het zwarte deel rechtsboven en de flare ben ik wat minder blij mee maar heb ik zo gelaten, wilde verder niets aan het originele beeld veranderen.

Een gewone oeverlibel hangend in groen met in de achtergrond het licht van de opkomende zon .

Het gouden licht net na zonsondergang. Als er dan in tegenlicht een vogel voorbij vliegt is dat een grote bonus.

Een klassieke afbeelding met tegenlicht. Een blauwtje onder de dauwdruppels recht tegen het licht gefotografeerd . En door ruim onder te belichten ontstaat het silhouet van dauwdruppels. Blijft leuk om te doen...zo in het veld .

De uitgedroogde papaverbollen dienen regelmatig voor een rustpunt voor libellen. Deze libel bleef wel eventjes zitten op een goed moment om een mooi silhouet te bekomen. De details in de vleugels zijn wonder mooi. ( ik denk dat Daan de Vos dit bedoeld met tegenlicht)

Grutto's na zonsondergang. Waar zouden die twee over zitten te beppen?

Een foto van twee jaar geleden, gemaakt vanuit de weidevogelhut op Marken. Ik had toen wat twijfels over de nogal prominente bebouwing van boerderijen en schuren in de achtergrond, maar nu ik het beeld weer terug zag werd ik er toch wel door aangenaam door verrast.

Ook dit boompje was voor mij een mooi project om mee te spelen in de mist. Was toch weer heel anders dan de vorige upload. Mede door de scheve vorm wat je vaker ziet op de eilanden.

Kunst van moeder natuur vroeg in de ochtend voor zonsopkomst. Het doet me denken aan Japanse tekens en kunst.

Mijn versie van boom in zonsopkomst, dezelfde boom als die van Arne Bakker en mijn noorderlicht foto. Een mooi gevormde boom, een ideaal onderwerp voor een mooi silhouet

Dit mannetjes damhert doet zijn best om de vrouwtjes te imponeren met zijn burlen. Normaal ben ik van de High Keys, maar deze Low key wilde ik niet aan mij voorbij laten gaan.

Een zingende rietzanger in silhouet tussen het riet

In de sfeer van de vroege ochtend ontdekte ik deze twee libellen in het veldje nabij ons verblijf in het natuurgebied. Het zachte tegenlicht zorgde voor het silhouet van de ontwakende libellen.

Gisterochtend was het bij zonsopkomst genieten in de polder van het mooie licht, de vogels en de rust.

Grondmist en mooi ochtendlicht (voor de zon opkomt) zijn twee sterke item bij landschapsfotografie, maar als je ze combineert wordt de sfeer magisch en is het gewoon kijken en genieten en snel fotograferen, want het is zo weer voorbij.

Altijd een zoektocht naar licht dat precies tussen de bomen doorschijnd en dan proberen het op de juiste in de foto te plaatsen..

Wilde flora in de Heemtuin van NIeuwkoop, bij zonsopkomst. Het gehele beeld deed me denken aan een jungle. De grote plant is roomse kervel.

Twee gruttos, vlak na zonsondergang in silhouet, genieten als je daar mag zijn onder zulke mooie omstandigheden. Binnenkort in de herhaling.

Een silhouet van een zilvermeeuw die pootje staat te baden in de branding.

We hebben er nog niet veel gehad, maar dit was een zwoele zomeravond op het Dwingelderveld afgelopen juni. Het leek er even op alsof er niets gebeurde in de lucht, maar op het laatste moment kwamen er toch nog wat fijne wolkjes en werd de foto een stuk minder saai dan gedacht.

Gevangen in het licht van de opkomende zon. Het voordeel van een groot archief is dat er nog veel juweeltjes te vinden zijn.... Het nadeel is dat er ook nog heel veel uit te zoeken is, maar dat is een luxe probleem. Ik denk dat het een heidelibel is, maar dat was in dat licht wat lastig te determineren.

Het licht van de ondergaande zon kleurde het water goudgeel toen ik deze jonge kluut op de foto kon zetten.

Grutto aan de waterkant tijdens de zonsondergang.