De ondergelopen velden en weides met bomen die deels in het water stonden, leenden zich om aan de slag te gaan met een creatieve benadering. Dit is een meervoudige belichting met een combinatie van lichte beweging en een stapje richting highkey.

Het ijsvogeltje met zijn vangst en een beetje beweging in de blauwe vleugels. Het gestroomlijnde lijfje om zo effectief mogelijk snelheid te halen is goed zichtbaar op deze foto.

Dit is een foto die al een tijdje in het archief zit, ik heb er regelmatig al eens wat aan gesleuteld omdat hij me wel steeds een beetje raakt. Nu met het nieuwe maandthema deel ik hem graag. Persoonlijk vind ik het lijfje iets te soft en te weinig scherpte hebben door het vogeltje in actie.

Eenvoud, schoonheid en kwetsbaarheid in zwart en wit.

Het Schulensbroek, voor een groot stuk ondergelopen door de overvloedige regenval van de laatste maanden... Een foto die me doet stilstaan bij de invloed van de mens op de natuur. Ik heb gekozen voor highkey en omgezet in zwart wit.

Je waant je even in een andere wereld wanneer je in dit gebied terechtkomt. Jaren geleden werden de bomen beschadigd door een brand, nu zijn ze het stille geheugen van wat er zich toen afspeelde. Tijdens het bewerken merkte ik dat de omzetting naar zwart-wit mijn gevoel van het moment mooi weergaf.

Als de winter zich toont er er nog een vleugje herfst aanwezig is... Deze foto kwam tot stand door gebruik te maken van een vintage lens voor de achtergrond en meervoudige belichting vanuit de camera toe te passen.

De neerdwarrelende sneeuw lokte me naar buiten ook al was het al later op de avond. Mijn lievelingsboom in de tuin even in de de spotlights gezet, er zat een regenhoesje rond de lens dat heeft het flitslicht een beetje gedempt denk ik. Wat spelen met diafragma en sluitertijd en dan snel weer naar binnen. Er zaten enkele sneeuwvlokken dichter bij de lens, die heb ik weggepoetst.

Samen op zoek naar eten, ze bleven in groep dicht bij elkaar. Ik had de kans om een beetje te spelen met de belichting vermits het een rustige ochtend was op het strand en de gefocuste scholeksters niet snel opgeschrikt werden.

Als een flits uit het water...het moment juist voor de vorige foto die ik plaatste denk ik. Als je het plaatsje weet waar hij zal duiken kun je vooraf scherpstellen en overschakelen op manueel en dan je geduld een beetje op de proef stellen.

Het was een mistige dag, de achtergrond verdween in het niets maar het ijsvogeltje liet zich van zijn kleurrijke kant zien. Veel geduld, focus klaar op manueel en dan de duik....heerlijk genieten van dat tafereel vanuit het schuilhutje.

Er zijn momenteel vrij goed springstaartjes te vinden in onze tuin. Ze verstoppen zicht tussen de vochtige bladeren, hun leefgebied. Hier heb ik gebruik gemaakt van het tegenlicht en in de nabewerking pas de foto gekeerd omdat hij me zo meer aansprak.

Het was best wel een grijze ochtend, zonder noemenswaardige wind waardoor er een mooie reflectie in het water ontstond. Om de gouden gloed rond het boompje en het verschil met de omgeving te accentueren heb ik gekozen voor een koelere kleurstelling.

Het meer van Lac du Der op een mistige dag. De ideale omstandigheden om deze ooievaars in de spotlights te zetten in hun biotoop terwijl ze samen op zoek gaan naar iets lekker.

Heerlijk om in te zoomen op de wereld van deze kleine springertjes. Verrassend wat je te zien krijgt in je beeld....

Deze paddenstoeltjes steunden tegen elkaar. Ik heb geprobeerd om de sfeer te versterken door enkele stops te overbelichten.

Tussen de gevallen herfstbladeren, op een nat plekje in de tuin...heerlijk om mee te gaan in hun kleine wereld. Gebruik gemaakt van tussenringen tijdens het vastleggen van dit springstaartje.

De herfstbladeren zijn talrijk op de stenen terechtgekomen...de langere sluitertijd zet ze een beetje mee in de aandacht in afwachting tot de melkachtige rivier ze meeneemt.

Tijdens een wandeling langs een riviertje in de Hoge Venen aan de slag geweest met lange sluitertijd terwijl de herfstblaadjes de stenen bedekten en het water ze deels meenamen. De spiegeling die ontstond wanneer het water een beetje tot stilstand kwam verwonderde me.

Dit hazenpootje lag gebroken op het gras in de tuin, ik vermoed door een neergedwarreld blaadje. Ze zijn dan ook zo kwetsbaar. Ik gebruikte blaadjes om er rond te leggen en heb de kleur van die blaadjes teruggeschroefd in de nabewerking om de aandacht op de structuren van het hazenpootje te leggen. De zon zorgde voor het tegenlicht.

Het was een zonovergoten dag tijdens de workshop 100 tinten wit, heerlijk om met ons groepje door de duinen te struinen, bewust de paadjes volgend om niet teveel verstoring te brengen. Af en toe dreven er wat sluierwolken voorbij, zo ook tijdens het maken van deze foto. Tijdens de nabewerking ging ik op zoek naar het kleuren of zwart/wit profiel dat me het meest aansprak en kwam bij dit beeld terecht. Ik weet niet met zekerheid of ik nu nog kon spreken van een high key technisch gezien?

De workshop 100 tinten wit legt de weg open naar een creatieve insteek die me echt wel aanspreekt. De sfeer en zachtheid komt helemaal naar boven door deze techniek toe te passen. Bedankt Brigitte voor de fijne begeleiding.

Samen gezellig experimenteren met high key... Het was een zonnige dag tijdens de workshop 100 tinten wit, wat het niet zo eenvoudig maakte, ook niet in de nabewerking. Brigitte heeft ons heel wat tips meegegeven en ons laten meegenieten van haar kennis. De boom die ik gekozen heb stond te pronken in zijn herfstkleuren. Ik heb hem een beetje bewerkt met een artistieke filter om de uitstraling wat te verzachten.

Ik heb geëxperimenteerd met het samenvoegen van 2 foto´s in de nabewerking, ondermeer om de lichtinval tussen de boomblaadjes te kunnen meenemen in de foto samen met het fragiel hazenpootje.

Even voor zonsondergang kwam dit tafereel in beeld. De voorbijdrijvende wolken kregen gouden randjes met een warme reflectie op het strand.

Het lijkt wel alsof er rook uit de berg komt. De gebroken spiegeling tussen de ijsblokken verraden de temperatuur... Ik heb nog een lensvlekje gevonden en opnieuw verzonden. 😉

Van harte gefeliciteerd Sonia Jordens, je fraaie foto "Children of the rain" heeft de ereplaats onder Spotlight veroverd!

Klik hier om de originele foto van Sonia te bewonderen.

Dit hazenpootje deed me denken aan een bloem...De foto is ontstaan door gebruik te maken van meervoudige belichting vanuit de camera. De achtergrond op onscherpte en het hazenpootje in de focus.

Mijn verwondering was groot toen ik dit prachtig, teder paddenstoeltje vond in onze tuin. Het ochtendlicht speelde dan ook nog eens zo sfeervol met de achtergrond. Wat een moment....nu ga ik elke ochtend terug kijken! 😉

Heerlijk, genieten van de vroege ochtend, de opkomende warmte van het septemberzonnetje vertaalt zich doorheen de straling op de laaghangende nevel.