De neerdwarrelende sneeuw lokte me naar buiten ook al was het al later op de avond. Mijn lievelingsboom in de tuin even in de de spotlights gezet, er zat een regenhoesje rond de lens dat heeft het flitslicht een beetje gedempt denk ik. Wat spelen met diafragma en sluitertijd en dan snel weer naar binnen. Er zaten enkele sneeuwvlokken dichter bij de lens, die heb ik weggepoetst.

Samen op zoek naar eten, ze bleven in groep dicht bij elkaar. Ik had de kans om een beetje te spelen met de belichting vermits het een rustige ochtend was op het strand en de gefocuste scholeksters niet snel opgeschrikt werden.

Als een flits uit het water...het moment juist voor de vorige foto die ik plaatste denk ik. Als je het plaatsje weet waar hij zal duiken kun je vooraf scherpstellen en overschakelen op manueel en dan je geduld een beetje op de proef stellen.

Het was een mistige dag, de achtergrond verdween in het niets maar het ijsvogeltje liet zich van zijn kleurrijke kant zien. Veel geduld, focus klaar op manueel en dan de duik....heerlijk genieten van dat tafereel vanuit het schuilhutje.

Er zijn momenteel vrij goed springstaartjes te vinden in onze tuin. Ze verstoppen zicht tussen de vochtige bladeren, hun leefgebied. Hier heb ik gebruik gemaakt van het tegenlicht en in de nabewerking pas de foto gekeerd omdat hij me zo meer aansprak.

Het was best wel een grijze ochtend, zonder noemenswaardige wind waardoor er een mooie reflectie in het water ontstond. Om de gouden gloed rond het boompje en het verschil met de omgeving te accentueren heb ik gekozen voor een koelere kleurstelling.

Het meer van Lac du Der op een mistige dag. De ideale omstandigheden om deze ooievaars in de spotlights te zetten in hun biotoop terwijl ze samen op zoek gaan naar iets lekker.

Heerlijk om in te zoomen op de wereld van deze kleine springertjes. Verrassend wat je te zien krijgt in je beeld....

Deze paddenstoeltjes steunden tegen elkaar. Ik heb geprobeerd om de sfeer te versterken door enkele stops te overbelichten.

Tussen de gevallen herfstbladeren, op een nat plekje in de tuin...heerlijk om mee te gaan in hun kleine wereld. Gebruik gemaakt van tussenringen tijdens het vastleggen van dit springstaartje.

De herfstbladeren zijn talrijk op de stenen terechtgekomen...de langere sluitertijd zet ze een beetje mee in de aandacht in afwachting tot de melkachtige rivier ze meeneemt.

Tijdens een wandeling langs een riviertje in de Hoge Venen aan de slag geweest met lange sluitertijd terwijl de herfstblaadjes de stenen bedekten en het water ze deels meenamen. De spiegeling die ontstond wanneer het water een beetje tot stilstand kwam verwonderde me.

Dit hazenpootje lag gebroken op het gras in de tuin, ik vermoed door een neergedwarreld blaadje. Ze zijn dan ook zo kwetsbaar. Ik gebruikte blaadjes om er rond te leggen en heb de kleur van die blaadjes teruggeschroefd in de nabewerking om de aandacht op de structuren van het hazenpootje te leggen. De zon zorgde voor het tegenlicht.

Het was een zonovergoten dag tijdens de workshop 100 tinten wit, heerlijk om met ons groepje door de duinen te struinen, bewust de paadjes volgend om niet teveel verstoring te brengen. Af en toe dreven er wat sluierwolken voorbij, zo ook tijdens het maken van deze foto. Tijdens de nabewerking ging ik op zoek naar het kleuren of zwart/wit profiel dat me het meest aansprak en kwam bij dit beeld terecht. Ik weet niet met zekerheid of ik nu nog kon spreken van een high key technisch gezien?

De workshop 100 tinten wit legt de weg open naar een creatieve insteek die me echt wel aanspreekt. De sfeer en zachtheid komt helemaal naar boven door deze techniek toe te passen. Bedankt Brigitte voor de fijne begeleiding.

Samen gezellig experimenteren met high key... Het was een zonnige dag tijdens de workshop 100 tinten wit, wat het niet zo eenvoudig maakte, ook niet in de nabewerking. Brigitte heeft ons heel wat tips meegegeven en ons laten meegenieten van haar kennis. De boom die ik gekozen heb stond te pronken in zijn herfstkleuren. Ik heb hem een beetje bewerkt met een artistieke filter om de uitstraling wat te verzachten.

Ik heb geëxperimenteerd met het samenvoegen van 2 foto´s in de nabewerking, ondermeer om de lichtinval tussen de boomblaadjes te kunnen meenemen in de foto samen met het fragiel hazenpootje.

Even voor zonsondergang kwam dit tafereel in beeld. De voorbijdrijvende wolken kregen gouden randjes met een warme reflectie op het strand.

Het lijkt wel alsof er rook uit de berg komt. De gebroken spiegeling tussen de ijsblokken verraden de temperatuur... Ik heb nog een lensvlekje gevonden en opnieuw verzonden. 😉

Van harte gefeliciteerd Sonia Jordens, je fraaie foto "Children of the rain" heeft de ereplaats onder Spotlight veroverd!

Klik hier om de originele foto van Sonia te bewonderen.

Dit hazenpootje deed me denken aan een bloem...De foto is ontstaan door gebruik te maken van meervoudige belichting vanuit de camera. De achtergrond op onscherpte en het hazenpootje in de focus.

Mijn verwondering was groot toen ik dit prachtig, teder paddenstoeltje vond in onze tuin. Het ochtendlicht speelde dan ook nog eens zo sfeervol met de achtergrond. Wat een moment....nu ga ik elke ochtend terug kijken! 😉

Heerlijk, genieten van de vroege ochtend, de opkomende warmte van het septemberzonnetje vertaalt zich doorheen de straling op de laaghangende nevel.

September opent een nieuw seizoen de nazomerse warmte en de vochtige lucht komen samen...deze paddenstoeltjes ontdekte ik in onze tuin. De veelheid aan druppeltjes rondom hen zorgde voor reflecties en sfeer.

Een jong konijntje dat even komt piepen tussen de lamsoor door. Het nazomers zonnetje zorgde hierbij voor de warme sfeer terwijl het haasje rustig verder knabbelde aan de lamsoorplantjes.

Ik heb geëxperimenteerd met het samenvoegen van foto´s in de nabewerking. Voor de achtergrond, de golven, heb ik gebruik gemaakt van een wat langere sluitertijd 1/6 s. De wulpen, die talrijk aanwezig zijn bij de IJzermonding in Nieuwpoort., heb ik vastgelegd met een sluitertijd van 1/8000 s.

De heide...altijd weer leuk om met alle vormen van fotografie aan de slag te gaan. Hier heb ik gekozen om te experimenten met meervoudige belichting vanuit de camera. In de nabewerking nog een beetje gesleuteld om de dromerige sfeer te versterken.

Deze zomer vonden de libellen het best goed om te vertoeven bij ons tuinvijvertje. De libel ontwakend, nog vol dauwdruppeltje. Het diafragma heb ik flink wat geknepen om de details beter in beeld te brengen vermits de achtergrond toch niet zo dichtbij lag.

Een ontwakende libel bij een klaverplantje. De kleuren en bubbeltjes op de achtergrond zijn ontstaan door de verschillende zomerse begroeiing in de graskant langs de vijver. Ik heb hier gebruik gemaakt van een vintage lensje: Meyer-Optik Gõrlitz Domiplan.

Het was een prachtige ervaring en een uitdaging om het spelend noorderlicht vast te leggen. Terwijl we daar keken en wachtten op dat moment waren we met verschillende fotografen aanwezig...het geduld van de anderen raakte op en ze vertrokken. Mijn zoon en ikzelf bleven alleen achter op het strand, een beleving om te koesteren toen dit lichtspel begon.