Vanmorgen vroeg opgestaan en naar een natuurgebiedje gegaan in de hoop libellen te vinden. Helaas, niet. Wel Oranje havikskruid. Heb er een mooie uitgezocht met meerdere bloempjes. En ondanks de wind toch kunnen stacken. Stack van zeven foto's.

In de tuin van vrienden zag ik deze prachtige rode bloempjes. Ben ernaartoe gegaan toen er druppels op zaten en heb er foto's van gemaakt.

Toen er een koude nacht werd voorspeld met mogelijk wat mist leek me dat een nacht te worden die wel eens veel dauw kon opleveren. Op zondagmorgen vroeg opgestaan en direct naar dat water gegaan waarvan ik wist dat er libellen waren en daar zag ik een viervleklibel in het gras, onder de dauw. Geen wind, dus snel aan de slag. Binnen 42 minuten 770 foto's gemaakt. Lijkt me een aardig record. Stack van ongeveer 37 foto's.

Kleurrijk kwelwater. Na een lange tocht door de Drentse heuvelrug komt het water met mineralen weer boven en heeft mooie kleuren meegenomen.

Kwelwater dat na een lange tocht door de Hondsrug weer boven komt met mooie kleuren.

Oranje tipje heeft gezelschap van een pyjamavliegje, samen wachten ze op de komende nacht.

Mijn vrouw maakte mij attent op deze harsdruppels en vroeg of ik er iets mee kon. Niet in het zonlicht van de afgelopen dagen. Maar vanmorgen was het zwaarbewolkt en toen heb ik de camera gepakt en heb er een paar stackseries van gemaakt. Ik heb geprobeerd de druppels duidelijk uit te laten komen. Het is een serie van 29 foto's.

Op het platte dak van onze schuur zag ik wiskundige figuren. Ben door het slaapkamerraam naar buiten geklommen en heb er foto's van gemaakt. Misschien een beetje druk, maar toch apart.

Op de Kale duinen bij Appelscha zag ik een naaldboompje met veel sneeuw op de takken. De sneeuw smolt door de zon, maar de druppels bevroren ook weer en vormden prachtige ijspegels. In de pegels zie je ook mooie structuurtjes.

In januari 2017 vroor het hard en zat er veel vocht in de lucht waardoor er rijp ontstond met lange punten. Mooi om te kou te trotseren en foto's te maken.

Toen ik tussen de boomstronken naar mooie motieven zocht ging de zon bijna onder. Snel een serie van deze stronk in het warme licht gemaakt.

De fraaie bomen in Vichy hebben me een paar leuke abstracte foto's opgeleverd. Hier weer een.

Omdat ik anders niet door m'n abstracte foto's kom nog maar eentje. Een boomstronk waarvan het hout gebarsten is met warme kleuren.

Kwelwater met zachte tinten. Weer in Noord Drenthe.

In het waterloopbos zag ik een aantal grassprieten met veel druppels erop. Met de herfstkleuren erachter vond ik dit een mooi beeld. Heb er een stack van gemaakt waardoor het onderwerp goed scherp is tegen de rustige achtergrond.

Nog een foto van de gangen van het mineermotje op beukenblad.

Webwevende spinnen met een klein brein zijn in staat om systematisch een uitgebreid web te construeren met verbazingwekkende elegantie, complexiteit en geometrische precisie. Ze kunnen dit blindelings doen, alleen met behulp van de tastzin - een buitengewoon complexe mechanosensorische applicatie. Ze danken dit aan een zeer geavanceerd ingebouwd algoritme dat blijkbaar in het DNA zit want spinnen van dezelfde soort maken vrijwel gelijke webben.

Nog een foto van de zwarte boomstronk op het Dwingelderveld. Golvende lijnen en een klein beetje kleur.

Ook deze mooie rode structuur op de boom in Vichy.

Grote veer: centrale schacht en ongeveer 300 baarden en 1 miljoen baardjes. Ongeveer 20 segmenten per baardje. Dus ongeveer 20 miljoen segmenten waarvan de kleur geregeld moet worden. De informatie hiervoor zit dus in het DNA van de pauw. De verschillende kleuren ontstaan door minimale verschillen in dikte van keratinelagen (0,4µ - 0,5µ). De kleur verandert een paar keer over de lengte van een baard. Wat een wonder.

In het Dwingelderveld zag ik deze boomstronk met barsten in het mooi gekleurde hout. Deed me denken aan de muren in Groningen.

Op het Dwingelderveld zijn al jaren geleden alle bomen omgezaagd en er staan nu nog veel stronken. Die vertonen soms prachtige structuren, zoals hier. Waarschijnlijk mede doordat het nat was was het erg zwart. Mocht van de boswachter eigenlijk niet van het pad af, maar hij was toch niet echt boos.

Omdat ik las dat er komeetstaartvlinders in de vlindertuin waren ben ik er met camera naartoe gegaan om te fotograferen. De komeetstaart is een heel grote prachtig gele vlinder met een lengte van 20 cm en een vleugelspanwijdte van 18cm. Dus een heel grote. Ik vind het een van de mooiste vlindersoorten.

In het arboretum Zijerveen, bij Assen gezocht naar mooie structuren op de bomen. Bij de bomen staan gelukkig naambordjes, vandaar dat ik de naam weet. Dit vond ik een heel mooi boompje. Wel rond natuurlijk, dus niet alles in hetzelfde vlak. Maar met stacken kom je een heel eind.

Op de straat zag ik een Vlaamse gaai liggen die kennelijk in aanraking met een auto was geweest en gedood was. Ik heb een veertje meegenomen naar huis en daar met de macrolens een paar foto's van gemaakt.

Macrofotografie leent zich bij uitstek voor abstracte foto's. En dat geldt zeker voor foto's van kleine stukjes kwelwater. Het werd hoog tijd om er weer zo'n foto tegenaan te gooien. Hierbij dus een zeer kleurrijke.

De dunne doorzichtige vleugel van de vlinder is bedekt met ontelbare microscopische schubjes die pigmenten bevatten. De vleugelkleur wordt vaak veroorzaakt door pigmenten, maar kan daarnaast ook worden beïnvloed door de rangschikking van de schubben van de vleugel. Ook de vorm van de schub kan het invallende licht op een opvallende manier terugkaatsen of iriseren. De patronen liggen vast in het DNA en worden steeds aan de volgende generatie doorgegeven. Schitterende schepping.

Tijdens een wandeling door het Dwingelderveld zag ik deze prachtige naaldboom met z'n ba(r)st. Ik ben er gisteren weer naartoe gegaan met de camera. Heb er heel wat foto's van gemaakt. Om de diepte scherp te krijgen is het een stack. De kleur een heel klein tikkeltje aantezet.

In de Orchideeenhoeve in Luttelgeest zag ik deze mooie varen met een beetje rood tussen het groen. Heb er een stack van gemaakt.

Het hart van een boterbloem, nog voordat de meeldraden zich uitvouwen.