Witgatje bij het opstijgen.
Genomen vanop dezelfde plaats dan mijn vorige uploads waar mijn drijfhut op de slijk lag vanwege de lage waterstand.

Ondanks het drijfhutje daar nu op het slijk ligt vanwege de lage waterstand is het fotograferen met laag redelijk laag standpunt toch nog mogelijk.

De eerste keer dat ik deze soort in eigen streek kon fotograferen, wegens de lage waterstand bleef de drijfhut deze keer op het slijk bij de rietrand liggen, het werd dus op de knieën zitten heel voorover gebogen.
Niet verder uitgesneden om de vele kleurtinten in de weerspiegeling te behouden.

Was uitermate rustig voor de hut die dag, deze overloper wou toch even mooi poseren.

Wanneer ze bij mooi licht kortbij de hut verschijnen komen de prachtige kleuren in de vleugels tot uiting, jammer dat deze mooie soort zo in aantal afneemt.

De meeste zwarte ruiters waren al in eclipskleed, sommigen waren nog redelijk donker, de gele kleur is afkomstig van de goudknopjes.

Momenteel in hun eclipskleed, vind dat ook wel iets hebben, er lopen er ook rond die nog heel wat meer zwart meer overhouden.

De balts van de poelsnip bij valavond is zeker indrukwekkend maar het trekgedrag van deze steltloper is eveneens merkwaardig, zo zou er een non-stop overbrugging van 6.760 km met een gemiddelde snelheid van 97 km/u gemeten zijn , opvallend ook is dat de poelsnippen overdag tussen 6en 8 km hoog vliegen, s' nacht dalen ze een paar kilometer af.
Vanuit schuiltentje.

Bij het observeren van de kleine plevier zie je dit vogeltje veelal met 1 pootje trappelen in het slijk, zo probeert de vogel wormen naar de oppervlakte te lokken, op de beelden zie je dan pas hoe kleine organismen het soms wel zijn.

Tureluur een gewone soort maar een steltloper waarvan het pootje omhoog gaat vind ik altijd iets hebben.

Weidevogel bij uitstek, soms is het dan ook een hele tijd wachten voor hij even door de plas wil lopen.

Zie ze wel graag rond hangen die kleine plevieren, hoop ze ooit eens nog met jongen te kunnen fotograferen.

Vlucht grutto's met een verdwaalde bergeend.
Altijd en prachtig gezicht met die mooie vleugels.

Aanvulling op mijn upload van gisteren.

Grote zilverreiger bleef langdurig voor de lens, voedsel zoeken, uitgebreid veren poetsen, rusten...

Het koppeltje foerageerde al een tijdje rond, aan hun gedrag is best op te maken wanneer de paring er gaat aankomen.

Zie ze altijd graag foerageren maar wanneer ze een bad nemen is het kleine plevier met groot waterplezier dit zowel voor vogel als fotograaf.

Slecht weer die dag toch enkele steltlopertjes mooi kunnen observeren en op de plaat zetten.

Grijs en donker weer, maar wel veel drieteenstrandlopers op het strand in IJmuiden. Met een regenbroek aan op het natte zand gaan zitten en met het afnemend tij mee geschoven met de vogels, om de afstand niet te groot te maken. Deze vogel wrikt met zijn snavel een scheermes open en werkt daarna de inhoud naar binnen. Dit was goed te observeren. Ze zijn er heel handig in.

Deze struik in dat moeras was dit najaar een liefkozen pleisterplaats voor reigers, door het flauw winterzonnetje vallen de schaduwen van de takken op de vogel nog best mee. Vanuit drijfhut.

Op meerdere dagen dat ik daar in de drijfhut zat kwam deze reiger langdurig op deze tak rusten.

De wilgenstruik daar in het moeras is dit najaar meermaals mijn decor geweest om reigers en lepelaars vanuit de drijfhut te fotograferen, die dag was er gesluierde zon waardoor er blauwe kleur in het water kwam maar toch het wit niet uitbrande.

Zelfde paaltje dat ik eerder deze wel al eens heb opgeladen vanuit de drijfhut vanop dezelfde plaats maar ruim 6 uur later, voor deze soort mocht de converter er weer op.

Wanneer watersnippen rond foerageren en even niet met de bek in de modder boren vind ik ze mooist van houding.

Wanneer ik geconcentreerd door de zoeker kijk besef ik niet altijd dat het spiegelbeeld erbij kan, gelukkig kon hier de camera op tijd naar beneden.

Deze scholekster (man of vrouw is me niet bekend) zit trouw op het nest. Voor een scholekster ene veilige, groene plek, ze willen hun eieren ook nog wel eens op een akker of vlak langs een pad leggen. Maar deze had een landje temidden van slootjes uitgezocht. En hoewel er water tussen mij in mijn auto en het dier zat, bleef het mij bewegingen nauwlettend in de gaten houden. De scholekster is misschien de meest plompe weidevogel, maar het felle oranjerood van de snavel en poten maakt veel goed.

Nog steeds kijk ik met heel veel plezier terug op twee weken Lauwersmeer twee jaar geleden, een duik in het archief voor het thema van de maand was dan ook geen straf, maar een groot genoegen.

Mooie vogels die kluten maar zo agressief in het broedseizoen, ze dulden geen andere vogels in de ruime omgeving van hun nest.

Met zijn fel gekleurde pootjes is de tureluur een opvallende verschijning in de plassen, graag zou ik hem nog eens op de plaat krijgen in de typische houding wanneer hij met zijn vleugels recht omhoog staat.

Grutto, de nationale weidevogel van Nederland, liefst fotografeer ik ze toch in een plas dras gebied.