De tweede fotowandeling over de Zuidpier van IJmuiden verliep winderig en erg nat, maar de deelnemers waren bikkels en trotseerde de wind. Er werden nog steeds fijne gesprekken gevoerd ondanks de nattigheid. De basaltblokken staan daar dag in dag uit in de regen, storm en spattend zoute water. Hierdoor zijn er door de tand des tijds haarscheurtjes in het steen gekomen die naadloos worden opgevuld door mycena draden en algen. En vast nog veel meer waar ik de naam niet van weet te achterhalen.

Zelden zijn er omstandigheden dat stuifsneeuw zich vermengd met stuifzand. Met name rondom boomstammen en obstakels ontstaan dan de meest vreemde en grafische structuren. Door je positie goed te kiezen krijg je de laagstaande zon er ook nog bij op.

Gister een heerlijke dag uitgewaaid aan de Zuidpier van IJmuiden tijdens de DDN fotowandeling met goed gezelschap en fijne gesprekken. Behalve vogeltjes is daar ook voor mensen die van abstract  houden genoeg te fotograferen. Foto is omgezet naar zwart wit mbv NIK Silfer-Effex.

De natuur zelf kan prachtige kunst voortbrengen , althans dat vind ik. Doordat je niet kan zien hoe groot het is en geen referentie hebt blijven dit soort beelden mij altijd intrigeren. Iemand een idee wat het is?

Ze noemen de Loonse en Drunense duinen niet voor niets de Brabantse Sahara. Overdag heet als een oven en in de nacht lekker koud. Dit was op zo'n koude ochtend waarbij het zand nog niet platgetrapt was door hondenpootjes en er heel veel rijp aanwezig was.

In de het thema lijnen mogen veren natuurlijk niet ontbreken. De foto is aangepast met enkele bewerkingen in photoshop.

Op het strand van Karpathos lagen prachtige glad gesleten rode kiezels met een fraaie marmerstructuur. Dit is een detail van circa 3x3 cm in een stack van 8 beelden samengebracht via Helicon Focus software. Dit zijn aardig wat lijnen lijkt me zo.

Meervoudige belichting in de camera van twee beelden van rimpelingen en reflecties op het water oppervlakte.

Deze waterplanten en hun reflecties zijn gefotografeerd vlak voor zonsopkomst in de Kampina. De vorm en de abstractie doen met denken aan een Japanse pentekening, ook wel Sumi-e genoemd. Past ook denk ik wel naadloos in mij Japanse serie, De foto is niet afgewerkt in zwart wit, maar heeft de oorspronkelijke kleuren. Tijdens de opname is er stevig onderbelicht.

Fluitenkruid is voor mij altijd het summum van de lente. Dit maal in een creatieve benadering met meervoudige beelden.

Zandbomen in het strand zijn intrigerend en altijd een bron van inspiratie, never a dull moment at sea.

Meervoudige belichting in Photoshop van vier beelden, die allen (delen van) bomen als onderwerp hebben. Tezamen een nieuwe boom creatie.

IJskristallen op een ruit van een oude sportwagen, die duidelijk ander glas had dan de moderne auto's. De kleuren zijn echt zo. In de auto lag een oranje veiligheid vestje dat reflecteerde in sommige gedeeltes van de ijskristallen. Ditmaal 1 foto en dus geen stack, 100 mm macro objectief 2 tussenringen (36+20 mm)

IJsstructuur op een bevroren waterloopje

Zeg nu zelf, die ogen daar smelt je toch voor!

Kontje van een netgiraf, wat me doet lijken op een doolhof, vandaar de titel.

Kroeskop Pelikaan met een net gevangen lekker maaltje.

De kracht van de branding van de Noordzee

Tulpen met backlight verlichting in een creatieve setting. Nu maar eens niet zacht met een beperkte scherpte, maar gewoon lekker strak.

Meestal ben ik van de lichte (heldere) beelden, maar dit keer toch maar voor een dark mood gegaan.

Een opname van het prachtige zand van de workshop aan Zee in maart

Schelpjes met water sporen en structuren in het zand van het strand.

Zandboompjes op het strand met een creatieve benadering.

Paalhoofden trotseren de woelige zee golven. Zalig zee gevoel met de wind vooraan, niet echt leuk vr lens en filters, geregeld poetslap erbij nemen.

Eentje van vorig jaar, toen op heel veel plekken mooie patronen van ijs te vinden waten.

Spel van licht en schaduw. Meervoudige belichting met twee beelden.

Blijft toch leuk als je niet weet waar je naar kijkt, dus de volgende uitdaging om te analyseren.

Abstracte beelden kunnen flink tot de verbeelding spreken en het leuke is dat je er met een beetje fantasie van alles in kan zien. Wat zie jij hier?

Het sprookjesbos is mooi maar de details van de bladeren in het bos ook. Dus deze maar eens van wat dichterbij bekeken op een creatieve manier.

Wonderlijk hoe fijn een vleugel van een libelle is gebouwd.