Vind het contrast wel mooi het diepe rood en het felle geel.
Hij viel gelijk op , tussen deze bloemetjes

Deze bijtjes zijn 5 tot 7 mm groot, zwart, met smalle wittige haarbandjes op het achterlijf. Mannetjes hebben een naar beneden gekromd achterlijf. Tronkenbijen zijn ook goed te herkennen aan het gedrag: de vrouwtjes lopen over de bloemen terwijl ze hun achterlijf op en neer wiebelen. De vrouwtjes hebben gele verzamelharen aan de onderkant van hun achterlijf. 
Hoe klein ze zijn zie je aan de bloemhoofdjes van het boerenwormkruid waar de bij op zit, die zijn elk maar 8mm, je zou er dus bijna aan voorbij lopen.

Dit zonnige plaatje doet me iedere keer als het het zie aan Griekenland denken, maar het is gewoon op de Marker Wadden,

Een foto die me aanspreekt door de romige zachtheid , het lijnenspel en de sfeer. Meer hoefde er niet op van mij.

Je moet het treffen deze Bloedrode heidelibel bleef even stil voor mij poseren.

Op de grens van het blauwe uurtje en het eerste ochtendrood trok de olifant in gezelschap van koereigers over de uitgestrekte savanne.

Gister maar weer aan de macro van insecten gewaagd. Oef ....dat viel nog niet mee, maar deze ben ik wel blij mee. De doodskopzweefvlieg is een van de 340 soorten zweefvliegen die in Nederland voorkomen, waarvan er 300 inheems zijn. En dat zijn dan alleen nog maar de zweefvliegen. Lastig om al dat vliegende spul uit elkaar te houden terplekke. De determinatie moest dus maar thuis gebeuren en dan kom je best verrassende soortnamen tegen.

De Grote gerande oeverspin is een hele grote en zeldzame spin die voor komt  in moerassige veenweidegebieden en over water kan lopen.

Abstracte structuren blijven me intrigeren.
Deze deed het wel goed met een koele kleur.

De laatste tijd ben ik veel gefocust geweest op meervoudige belichting direct uit de camera, maar zo af en toe kriebelt het toch weer even om een uitstapje te maken naar een samengesteld beeld in Photoshop. Uiteraard allemaal van eigen beeldmateriaal.
Deze dark mood is samengesteld uit 5 verschillende beelden.

Het Nationaal Park Timanfaya (Spaans: Parque nacional de Timanfaya) of Montañas del Fuego (letterlijk: vuurbergen) is een natuurgebied op Lanzarote, het gebied bestaat uit een uniek vulkanisch, "maan" landschap. Dit landschap ontstond door een vulkaanuitbarsting in 1730. Er is nog steeds sprake van vulkanische activiteit. Op sommige plekken voel je de warmte van het vuur onder je voeten.
Als je een maal aangekomen bent bij het bezoekerscentrum met je eigen auto kan je het park verder bezoeken met een speciale bus die dan een rondje door het gebied rijdt. De uitzichten zijn dan echt spectaculair, zeker als er net een zonnetje door piept wat de kleuren explosief doet lijken.

Een landschap wat indruk op me maakte en wat er om schreeuwde om in panorama te fotograferen.
Uiteraard ook nog losse beelden van een meer intiem landschap gemaakt.
Geel en blauw voeren de boventoon in het beeld.
Panorama van 14 staande beelden samengevoegd in Lightroom en daarna verder bewerkt on Photoshop.

Gelukkig ging ik niet op mijn zadel zitten want wat zie ik daar, een geel pluizig rupsje met een rood puntje, zo klein maar zo fijn!

Voorafgaand aan de paring voerden de Visdiefjes een mooi choreografisch baltsritueel uit in perfect synchrone bewegingen.

Het was die ochtend een mooi gekleurde zonsopkomst boven de Lek en gelukkig redelijk windstil zodat de kleuren goed in het water weerspiegelde.

Eentje uit het archief, klaproos in een veld vol kamille, past wel lekker in het maandthema.

Een heerlijk moment in de ochtend terwijl het icarusblauwtje zachtjes loskomt van de bubbeltjes ochtenddauw. Dan denk je toch...fotografie is een fascinerende hobby die hand in hand gaat met verwondering.

Het was die ochtend een mooi gekleurde zonsopkomst waarbij de zon net over de waddendijk heen scheen en die paar voorbij vliegende ganzen waren een welkome aanvulling in het beeld.

Deze klaproos verdiende het om even van wat dichterbij te bekijken.

Na het water geven van deze plant (die in een pot staat) heb ik hier een focusstack foto van gemaakt en door de kleuren rood en geel leek het me wel een geschikte foto voor het thema van de maand.

Plat op de grond liggend  dacht ik eventjes dat de Gele Kwikstaart zo mijn lens in zou lopen....

Klapperen om de aandacht te trekken, de rode snavel en oog steken mooi af met het zwart wit van het verenkleed.

Rond de langste dag zat ik in een vakantiehuisje waar de tuin voor het terras was ingezaaid met veldbloemen, ze bloeiden op dat moment op hun mooist in rood, geel en blauw, De camera lag bijna altijd paraat, tegen 22 uur zag ik het laatste licht mooi over de bloemenzee vallen, gauw met de Helios erop nog even een plaatje geschoten.

In de koelte van de ochtend, omgeven door dauwdruppels zat deze libel bij het tuinvijvertje! Het is heerlijk om dan het vintage lensje bij te halen, de dauwdruppels krijgen iets magisch door deze lens te gebruiken. Als afwerking gebruikte ik een voorinstelling in Lrc, met een beetje bijsturing, waarbij de vintage blauwe sfeer geaccentueerd werd.

Een foto uit het archief, omstreeks deze periode had ik net mijn nieuwe camera gekocht, en was ik volop aan het uitproberen.

Ik heb me gisteren een poos bezig gehouden met libellen in vlucht, echt een uitdaging hoor, aanvankelijk dacht ik dat ik alleen maar bezig was met vullen van de prullenbak, maar uiteindelijk begon ik de patronen van de vluchten een beetje te herkennen en kreeg ik de slag te pakken. Toen werd het leuk! 
De achtergrond lijkt hier de lucht, maar is het water.

Van harte gefeliciteerd Yanuschka,   je fraaie  foto "Blue Magic" is de winnaar geworden van het Thema van de maand juni "Kriebelbeestjes".

Klik hier om de originele inzending van Yanuschka te bewonderen.

Fantasy Tree in Delftsblauw

Multiple exposure in de camera van twee beelden in het veld.
Witbalans van de camera zo laag mogelijk: 2500 Kelvin.
Verder geen manipulaties in de nabewerking behalve wat basis schuifjes.

Aangespoeld of op het strand geworpen door de zee, het is een klein verschil, maar voor mijn camera een juweel.

De kokmeeuwen hadden hun nesten tussen de bloeiende moerasandijvie gemaakt en vlogen nog steeds af en aan met 'bouwmateriaal'.
Vanuit de kijkhut de Lepelaar had ik een mooi uitzicht op deze gele wereld en alle activiteiten.