Onlangs samen met Brigitte naar de Zuidpier van IJmuiden geweest voor de vogeltjes, maar we hebben daar ook een poos op het uiterste puntje van de pier gezeten om naar de hoge golven te kijken die stuk sloegen op de pier. Tja, die moesten natuurlijk ook gefotografeerd worden.
Als je ze dan met een korte sluitertijd bevriest zie je het water omhoog komen, weer neerstorten en direct weer opspatten. Up & down, fascinerend om naar te kijken!

Dat ik leeuwen ging zien in Kenia had ik wel verwacht, maar zulke lieve welpjes? daar had ik echt niet op durven hopen.
Wat was het dus genieten deze vroege ochtend in de Maasai Mara van moeder en drie cubs. Als je goed kijkt zie je nog net de derde.
Dit moment was echt zó schattig!
Tegenstelling jong en oud, maar dat mag duidelijk zijn ;-)

Elk jaar komen naar deze plek een groep lepelaars om te broeden. Het laatste jaar zijn ze best populair geworden, dus er komen vaak veel fotografen op af.
Dit nest met jonge lepelaars is vanaf een fietspad zichtbaar en er heeft dus geen verstoring plaatsgevonden. De vogels doen gewoon de hele dag hun eigen ding.
Als mama na 2 uur van afwezigheid dan weer terug is op het nest met wat eten is er ook tijd voor papa en mama samen.

Ik heb nog zoveel moois van mijn Keniareis, dus zo af en toe deel ik nog maar eens een foto.
We beleefden een werkelijk fantastische ochtend op de immens grote zandvlakte van Dry Lake in Amboseli. De olifanten staken die vlakte in de vroege ochtend over. Deze twee bullen maakten zich ineens los van de kudde en trakteerden ons op een stevige aanvaring. Kippenvelmomenten!
De tegenstellingen zie ik hier in licht en donker, en in voor- en achteraanzicht.

Vorig jaar voor het eerst een harkwesp gezien en kunnen fotograferen. Wat een joekels zijn dat, met heel bijzondere ogen.
Deze zat gelukkig even redelijk stil en wat nog belangrijker is ze steken de mens niet, ik ben zelf namelijk best wel allergisch voor zo'n prik van een wesp.
Harkwespen zijn vredelievende solitaire graafwespen en zijn niet agressief naar mensen toe. Ze verdedigen ook geen groot wespennest. Alleen vrouwelijke harkwespen hebben een angel, maar deze is puur bedoeld om kleine prooien (zoals vliegen en dazen) te verlammen. De menselijke huid is veel te dik en taai voor hun angel. Daarnaast zijn ze vaak te druk met het jagen op vliegen en het van zandnesten. Hier zit het insect op een edeldistel.
De tegenstelling is complementaire kleur, namelijk geel en paars.

Struinend door het archief ontdek ik steeds meer tegenstellingen, zoals deze twee bijeneters, de ene overduidelijk dominant en intimiderend, de andere terugdeinzend en timide.

Deze juveniel was druk aan het schreeuwen en bedelen om eten. Moeders liet het even afweten, die dacht ga jij zelf maar eens even lekker op stap.
De harde snavel vind ik wel een mooie tegenstelling met de zachte veertjes.
Nabewerking in NIK Silver Efex Pro.

De combinatie van zon en schaduw gaf mooie banen met verschillende kleurtinten, de rustende cheeta had daarin precies de goede plek gekozen voor een passende compositie.

Eat or be eaten.
De natuur kan wreed zijn, maar je moet tenslotte wel eten.
Dit was een van de mooie momenten (als fotograaf) om mee te kunnen maken op mijn recente safari reis door Kenia.
Echt zo gaaf om van dichtbij te mogen zien.
Tegenstelling dood - levend.

Deze hazenpootjes stonden zo dicht bij elkaar en raakten elkaar lichtjes aan. Groot en klein en elkaar ondersteunen en versterken!
Het mooie aan sommige natuurbeelden is dat het een gevoel kan prikkelen, je blij maken, helend werken,...

Wandelen in de bergen waar de bloemetjes nog weerderig bloeien. Bleekblauw op Paars een prachtige combinatie.

In één beeld gevangen: een heideveld zoals het was en hoe het wordt. Ooit stond de Leusderheide bekend om zijn uitgestrekte vlaktes met bloeiende struikheide. Meer en meer wordt de heide door verschillende soorten grassen, pitriet en jonge bomen verdrongen. Oorzaken? Een stikstofovermaat, perioden van extreme droogte en afwezigheid van voldoende herstelbeheer. Maar bij zonsopgang is alles mooi!

In de vroege ochtend op de Loon en drunense duinen, de zon laat zijn eerste licht schijnen wat mij doet beslissen om een HDR te maken van dit landschap. De boomstammen op de voorgrond en de weelderige heide die de afscheiding aangeven.

 Thema van de maand oktober "Reflecties"  Als je in De Dikke van Dale opzoekt wat pre...

Zo'n stoere roofvogel tussen de lieflijke bloemetjes, het lijkt totaal niet te passen door die grote tegenstelling, maar door het terugkomende geel in vogel en bloemen vind ik het toch een aansprekend geheel. Gemaakt vanuit een vogelhut in Spanje waar de vogels met voer werden gelokt.

Voor de zonsopgang naar de Loon en Drunense duinen, het moment afwachten tot de zon boven de horizon verschijnt, de wollige wolkjes worden mooi verlicht.

Ik wilde eerst de titel 'Groot en klein' kiezen, maar de Kleine plevier is zoals zijn naam al aangeeft zó klein dat 'groot' hier echt niet opgaat. En ja, dat kleintje is natuurlijk echt piepklein!

Door de wat langere sluitertijd ontstond er `beweging` in deze groep ganzen en het tegenovergestelde daarvan was dat er een paar ganzen voldoende lang stil stonden om ze `stil` in het beeld te krijgen.
Foto gemaakt tijdens een mooi gekleurde zonsopkomst boven het wad.

Jong en oud en kijkend in tegengestelde richting zatten deze twee zwanen op het ijs in de sneeuw.

Op een vroege avond gingen vrijwel alle vogels op de plas ineens op de wieken, oorzaak? niemand had iets alarmerends gezien.
Maar geleidelijk kwamen ze weer terug, een kans om aanvliegende reigers in het vizier te krijgen, maar helaas, werkend met het schermpje ipv zoeker was ik daar niet al te handig in, ik kreeg ze gewoon niet tijdig in beeld. 
Bij deze Kwak lukte dat op het laatste moment en wat baalde ik dat hij precies naast de Blauwe Reiger ging landen. Maar achteraf vind ik die onscherpe reiger in de achtergrond juist van meerwaarde, dus maar goed dat ik toch heb afgedrukt ;-)

Weer een weekje kamperen en tevens de najaars trek in de gaten houden. Vanuit een hut kwam deze onverwachte gast langs, ging ook nog op een prachtige plek zitten.
De draaihals het woord zegt het al, ongelofelijk hoe zijn kop/hals kan draaien.

Ik blijf het toch prachtige bloemen vinden, zeker als ik ze in Hig-Key kan vastleggen.
Tegenstelling: knop vrs vol in bloei.

Twee mannetjes Krakeend hadden ruzie om een vrouwtje, hier vliegen ze even van elkaar af om vervolgens elkaar weer in de haren te vliegen, of eigenlijk in de veren ;-)
Tegengestelde richting, boven en onder, hoog en laag, past dus op meerdere manieren in het maandthema.

Grote- en Kleine Zilverreiger gebroederlijk bij elkaar.

Een kwikstaart op een boomstam ,die in het water lag, en een voorbij lopende reiger leverde dit (grappige) beeld op.
Foto gemaakt met tegenlicht van de opkomende zon.

Geen spectaculaire foto. Meer een ‘intimate landscape’. Een vorm van fotografie die je overal kan doen, met elke camera, en waardoor je weer het bijzondere in het alledaagse gaat zien als je even geen inspiratie hebt. De gedachte die ik bij deze foto had toen ik hem maakte was: natuur versus menselijke infrastructuur. Maar er zitten nog meer tegenstellingen in: dood en verval (het verdorde gras, het roestende ijzer) versus nieuw leven (het frisse groen, rijpende vruchten) en rechtlijnig versus flexibel en slingerend. Compositie zo gekozen dat er ook letterlijk een tweedeling in de foto zit.

De zacht vloeiende omgeving met de bewegende lijnen van de varens en het statische hazenpootje vormen een mooi samenspel. Gecreëerd door meervoudige belichting vanuit de camera.
Het nieuwe maandthema nodigt uit tot anders kijken naar foto's, een leuke uitdaging!

Tegenstelling: vloeiend/statisch

Slakken met huisjes vind ik altijd boeiend en zeer foto-geniek, de manier waarop ze bewegen met hun lijf, de ogen op steeltjes en het mooie huisje zelf. Een1/2 uurtje op een slak mogen experimenteren met verschillende belichtingen en composities op ons tuinpad. Ondanks dat ze traag zijn toch lastig op het juiste punt scherp te stellen. Als thema van de maand past ie volgens bij hard en zacht

Een uitbundig bloeiende dahlia en direct erachter een dahlia nog in de knop lijken samen vergroeid tot een bloem. Genomen op de foto workshop van DDN in de Tulperij.

In het riet bij een van de plassen was een voerplekje gemaakt waar o.a. de Waterral met 3 kleintjes gretig op af kwam. In plaats van met het drijfhutje de plas op te gaan konden we dus desgewenst ook om de beurt plaats nemen bij die voerplek. 
Dat was een bijzondere ervaring, je zit in je tentje helemaal verstopt tussen het hoge riet en ziet de vogels als Waterhoen, Waterral en Woudaapje daar rustig rondscharrelen, je zit helemaal in hun wereld.