In stilte wacht zij, klein, geduldig, vol belofte. Straks kust de wind haar vleugels en begint haar vlucht.

Nog zat in het archief, dus nog maar eentje van een vroege ochtend in het veld, toen er een stuk meer vlinders waren dan nu. Het is echt dramatisch slecht.

Terug kijkend in mijn foto archief valt mij op hoe hard de vlinderstand terug loopt . Waar een jaar of tien geleden de blauwtjes overnachten in groepen bij elkaar , ben ik nu blij als ik er eentje zie hangen . Ook de aantallen foto's van vlinders is hard terug gelopen de afgelopen jaren . Dus er maar eentje plaatsen van een aantal jaar geleden . Een kleine herinnering toen er vlinders rondvlogen.

Bijna thuis na een lange wandeling; maar eindelijk toch nog een vlinder op m'n pad. Een nogal verweerd en/of versleten bont zandoogje. De 2 strakke strepen zijn spinragdraden.

Dit heideblauwtje zat onder de dauwdruppels op de dopheide en wachtte tot de zon haar vleugels zou drogen.

In een klein klaprozenveldje stonden her en der wat verwilderde kamilleplanten. Slechts 1 kleine vuurvlinder kon de kalmerende werking van kamille wel waarderen.

Ik heb nog zoveel in mijn archief zitten, waar ik nog niks mee gedaan heb . Zonde om te laten liggen toch, met dit maandthema! Ik weet niet zeker of de determinatie correct is, dus je mag me corrigeren als de naam niet goed is.

Ik had me voorgenomen om tijdens mijn vakantie in Slovenië, afgelopen weken vlinders te fotograferen. Tot mijn grote schrik fladdert ook daar in de ruige natuur nauwelijks iets en zijn ze vroeg in de ochtend ook niet terug te vinden. Dan maar eentje uit mijn archief, die nog niet eerder aan bod gekomen is. Een vroege ochtend in Zuid Frankrijk. Genomen met een Meyer Gorlitz Oreston objectief voor de sfeer.

Gisteren blij om te zien dat er bij mij in het park vrij veel vlinders rondfladderden. De meeste waren gehakkelde aurelia's maar ook witjes, atalanta's en dagpauwoog vlinders vlogen rond in tegenstelling tot de hommels en de bijen die er nauwelijks te zien waren.

Deze glasvleugelpijlstaart had er zin in en vloog van bloem tot bloem en dan net zo'n momentje moet je snel pakken want ze vliegen razend snel.

Het was nog donker in de vroege ochtend. De kalkmuur van het hotel werd verlicht en daar zat deze gestreepte pijlstaart. Hij draagt een prachtige bontjas. De foto heb ik een kwartslag gedraaid want vond ik mooier uitkomen.

Spelen met het licht dat de omgeving kleurt op verschillende tijdstippen van de dag. De druppels gevormd na een flinke regenbui, het vlindertje zat in het licht op een zonnige zomerse avond. Meervoudige belichting toegepast in de nabewerking.

De rups van de stippelmot aan een zijdendraadje.

Op een plek hoog in de bergen van Lesbos barst het van de vlinders. Het 'onkruid' wordt er namelijk niet verwijderd en/of gemaaid zodat alles vrij en blij kan blijven bloeien. De titel van de foto heeft de vlinder te danken aan z'n mooie vleugels.

Het geelsprietdikkopje kom je zeer regelmatig tegen in Lesbos. Terwijl ik die hier nooit heb gezien. In beweging doet dit vlindertje denken aan een nachtvlinder, maar dat is het toch echt niet.

Dit klein geaderd witje koos de pinksterbloem uit voor een overnachting, ook een waardplant van deze vlindersoort. Het vlindertje kreeg wat ruimte van mij zodat ik het niet verstoorde tijdens het fotograferen. De dromerige omgeving heb ik gecreëerd door gebruik te maken van meervoudige belichting met de Helios trioplan.

Geaderde witjes in het tegenlicht

Tijdens een wandeling langs de Ourthe koos dit zeldzaam bleek blauwtje om op zoek te gaan naar een slaapplaats. Het heen en weer fladderen verminderde en ik kreeg de kans om het rustig te observeren en te fotograferen. Mooi om te zien hoeveel haartjes zich verspreiden over het lijfje en de vleugels wanneer je de macro achteraf bekijkt.

Op de laatste stengel van het koolzaad in m'n tuin raast de rups van het koolwitje langs het blad. Eten, eten, eten. Tot er niets meer over is.

Het Psalidi wetland bij Kos-Stad. Kos is een beetje het Lesbos in het klein maar voordeel is dat er rond half April in de twee wetlands op Kos geen fotograaf te bekennen is :) Veel te zien maar ook het fraaie Kos-Stad is in de avonduurtjes een feestje om daar wat rond te dolen. Een resedawitje in vlucht met telelens, dat lukt niet met de Nikkor 105mm. Johan van der Wielen beschrijft het mooi op: https://www.natuurfotografie.nl/macro-of-telelens/ De ultieme scherpte, dat niet maar waarom?

Het thema voor de maand juni is "Vlinders".

Dus leef je uit in de natuur en deel met ons die prachtige kleurrijke beelden van vlinders in de dauw op een mooie vroege ochtend of vlinders die hun slaapplekje hebben opgezocht bij zonsondergang. Uiteraard zijn foto’s van alle andere stadia van de vlinders zoals de rups en de pop ook welkom.

Ook nu zijn de beelden uit je archief weer welkom.

Meer info en inspiratie vind je hier.

De vlinder was aardig gehavend toen ik de opname maakte maar na knip en plakwerk ben ik heel blij met deze foto. Zo vaak kom ik deze soort niet tegen.

 Thema van de maand juni "Vlinders" Een vlinder staat symbool voor vrolijkheid, teerheid, ...

Een rondje in de tuinen van het Museum Voorlinden leverde deze foto. Is pas mijn derde keer dat ik een glasvleugelpijlstaart tegenkom dus was ik blij verrast met deze ontmoeting.

Op een klein klaverveldje in de buurt van het water drinkt dit geelsprietdikkopje uit de klaverbloemen. Het was druk met vlinders in Lesbos, Griekenland. De soort heb ik in Nederland niet eerder gezien, maar ik vind het diertje de moeite waard om te fotograferen.

Mijn eerste foto op DDN. Ik hoop dat er nog vele foto's mogen volgen.

De koolwitjes fladderden al een tijdje om elkaar heen. Plots ging het vrouwtje op de grond zitten, met het achterlijfje omhoog, ten teken dat ze tot de paring bereid is. Er werd nog wel een tijdje gefladderd, waarna er werd gepaard. Ik had geluk dat ze beide in het scherptegebied vielen. Een mooi moment.

De laatste twee weken aardig wat icarusblauwtjes gezien. Deze twee kon ik tussen wat takjes door parend fotograferen

Na een hele tijd sap van de lijsterbes drinken met 30 graden, werd het even te veel voor deze vlinder. Afkoelen dan maar op het koude metaal van een windmolen. Al gingen de bladen zacht heen en weer, de vlinder bleef er gewoon op zitten. Een blad van de wilgenboom dat verstrikt was geraakt in de windmolen heb ik er digitaal maar even afgehaald.

Tijdens het tellen van vlinders heel veel van deze motjes gezien: je ziet ze even opvliegen, waarna ze snel in het gras landen en zo goed als onzichtbaar zijn. Laatst ging er eentje even vrij zitten zodat ik hem kon fotograferen.