De grutto hield alles goed in de gaten om op tijd alarm te slaan als er gevaar dreigde.

Vanochtend vroeg was het genieten van het mooie licht net na zonsopkomst. Al snel werd het veels te warm met keihard licht. Vroeg opstaan is altijd de moeite waard.
Ik vind ze lastig te herkennen, maar denk dat dit een bosrietzanger is. Corrigeer me als het toch een rietzanger of en kleine karekiet blijkt te zijn.

De jonge huismussen in onze tuin zijn een genot om te volgen, vandaar nog maar een opname, ditmaal van dit jonkie met nog een mooi donsbuikje.

Het zijn echte luchtacrobaten, maar oef wat zijn ze snel.
Deze jongen draaide zijn kopje omhoog om de prooi door te slikken net na de vangt op het oppervlakte water, terwijl het lijfje nog gewoon in dezelfde vliegpositie bleef doorvliegen.

Een Zomertortel. Zelf had ik nog nooit van de Zomertortel gehoord. Vogel komt niet zo vaak voor in Nederland.
Met mooi avondlicht kunnen fotograferen.

In onze tuin zitten enkele jonge huismussen, dit jonkie zat geduldig te wachten op de ouders om gevoerd te worden.

Ik vind ze zo ongelooflijk gracieus en oef..... wat kunnen ze snel vliegen en vooral duiken met die machtige grote vleugels.

In de fotohut in Alblasserdam kwam de grutto wel heel dichtbij en kon deze mooie vogel volledig in beeld worden genomen.

De tureluur ging uitgebreid badderen voor de vogelhut. Hierna de vleugels even uitschudden waarna het poetsen kon beginnen

De spanwijdte van een knobbelzwaan kan wel 2.40 meter bedragen. Bij de landing is dit goed te zien. Met dank voor de tips van de moderatoren een verbeterde versie ingestuurd

Oerkracht

Rechtop.
De lucht wijkt.

Vleugels slaan hard en onmiskenbaar.
Geen vraag, geen twijfel.

Dit is geen beweging,
dit is pure dominantie.

Alles wijkt.
Hij niet.

Door het Geel Gezien

Verborgen in een zee van licht
verschijnt hij zonder haast.
Geen drang om gevonden te worden,
alleen aanwezig,
een blik die alles doorbreekt.

Tussen het zachte geel
houdt kleur zich stil,
tot één oog besluit
dat het genoeg is.

De lepelaarfamilie met drie kuikens laten zich deze avond redelijk goed zien.
Ik heb de foto bewust een wat blauwe tint meegegeven omdat ze al in de schaduw zitten. Deze bewerking vond ik wel passend bij het beeld met de jonge kuikens, maakt het allemaal wat zachter.

Ik maakte nog een fietstocht naar de Kraaijenbergse Plassen op deze mooi woensdagavond. Natuurlijk kijker en camera mee.
Deze Blauwborst ging er wel heel mooi voor zitten.

Een ooievaar die net opgevlogen is vanaf een hoge boom tijdens de fotodag in Schalkwijk.

Een roerdomp in de winter sneeuw. De roerdomp was verre van schuw, de vogel leek eerder te moeten gapen van onze aanwezigheid.

Elk jaar weer een spektakel. De vliegshows van de Grutto. Het zijn er heel veel, dacht dit is net iets voor het maandthema. Het zijn er vast wel 100.
Foto is genomen in de Arkenheempolder.

Het idee was eenvoudig:
even badderen.

Niet te veel opvallen,
gewoon meedrijven met wat er al is.

Zoals een badeendje dat doet.

Er zit iets rustgevends in dat soort bescheidenheid.
Kleine bewegingen en nauwelijks waarneembaar.

Hij begreep het principe.
Alleen niet de uitvoering.

Deze week bij de Flauwers en Wevers Inlagen (Plan Tureluur) in Zeeland geweest. Het was er volop lente voor de weidevogels. Er waren niet veel Grutto's maar één koppeltje wilde wel dichterbij komen.
Adembenemend heb ik staan fotograferen. Wel veel registratiebeelden, maar ik was allang blij dat ze dichtbij kwamen om ze te kunnen fotograferen. Creativiteit is dan moeilijker met al mijn enthousiasme en adrenaline in mijn lijf. De achtergrond is wel wat onrustig, maar ja, daar had ik geen keus in. Het was wel een super moment.

Deze Kokmeeuwen zaten lekker in het zonnetje. Vloed in de zee bij de Brouwersdam lekker op het droge in de zon. De balk waarop ze zitten vind ik wel meerwaarde hebben in de compositie voor de foto. De wind was toch nog sterk, iets snellere sluitertijd genomen.

Onder een zwijgende hemel glijdt een witte vorm voorbij. Geen haast, geen strijd. Alleen de zachte zekerheid van vleugels. Gedreven door een stil verlangen naar een nieuw leven.

Altijd maar snel die meerkoeten, deze kon ik gelukkig bijhouden met de camera.

Een fazant verscholen tussen het riet op Schiermonnikoog. De felgekleurde kop met zijn kenmerkende rode ring rond het oog steekt af tegen de beige tinten van het riet. Het was lastig om de fazant scherp te krijgen door alle riethalmen die tussen de camera en de vogel stonden. De wirwar van verticale halmen zorgt ervoor dat de vogel ondanks zijn opvallende kleuren bijna opgaat in zijn omgeving.

Deze foto is genomen met op de voorgrond een struik gekleurd door herfstbladeren. Wilde het standpunt eigenlijk iets lager hebben, maar op dat moment had ik lichamelijke beperkingen, waardoor ik niet zelf niet lager kon. Dus moest ik het hiermee doen. Het water voor de spiegeling werd helaas regelmatig in beweging gebracht, maar de spiegeling komt toch nog wel voldoende tot zijn recht naar mijn idee.

Zo triest als je zo'n mooie houtsnip dood in je tuin tegenkomt, tegen het raam gevlogen. Voor mij mag hij ook een plaatsje mag hebben bij Deel - de - natuur.

Een Roerdomp door de sneeuw resten aan de wandel. Vlak bij het riet, maar hij ging er niet in en blijf er geruime tijd net voor het riet aanwezig.

Steenloper, verscholen tussen de rotsen en het opspattende schuim van de golven. Wit genoeg denk ik zo.

Ik vind ze zo gracieus die stelkluten, zeker in een frisse witte lichte setting.

Tijdens een sneeuwbui kon ik deze foto van de Kokmeeuw maken. Omdat het overal wit was, had ik besloten er een highg-key opname van te maken.

Bij een wak verzamelden deze slobeenden zich. Met een laag standpunt en een flinke telelens kon ik deze eenden mooi, al glibberend en glijdend op het ijs vastleggen. Door de dooi werd ook de weerspiegeling van deze slobeenden in het laagje water op het ijs mooi zichtbaar,