Diverse keren langs dit huis gereden om een keer de steenuil te zien. Vanochtend zat hij er eindelijk en nu ook duidelijk zichtbaar boven op het dak. Af en toe gingen de oogjes dicht maar bij iedere passerende auto of fietser gingen de oogjes weer open.

Het was fantastisch om deze gracieuze vogels vroeg in de ochtend net na zonsopkomst te mogen zien bewegen. Vanuit zeer gepaste aftand, want ze zijn heel alert op bewegingen en anticiperen daar continue op, dus gewoon rustig gaan zitten en wachten op een mooie moment.

Vandaag een nieuw gebiedje gevonden bij mij in de omgeving, dat biedt weer perspectieven.

Grutto zet de landing in, altijd machtig om te zien met die gespreide vleugels.

Facebook vraagt dan altijd: "Wat ben je aan het doen"? Pfff. ik stond hier al om 7:45 op het strand van Castricum in het stikdonker met een temperatuur waarbij je vingers bevriezen en windkracht 5. Maar daar kwam ik ook voor, Meeuwen vastleggen met een lange sluitertijd. 1.5 uur later toen de zon over de duinen kwam was het feest al weer voorbij.

Verbeterde versie; volledige foto dit keer, alleen de meerpaal rechtgezet, waardoor de foto wat smaller is geworden. Vaak zijn er bij het Noord-Willemskanaal aalscholvers te vinden. Ze strijken dan neer op de meerpalen, soms met gespreide vleugels om ze te laten drogen. Daar hoop ik ook nog eens een foto van te kunnen maken.

Majestueuze vogels zijn het om te zien en dan denk je dat ze zo langzaam zweven, maar als ze dan vlak boven je zijn blijkt het gewoon heel, heel snel te zijn.

Dit vogelportret trof ik aan op een boomstronk tijdens de gezellige en ontspannen 'meet your friends' dag op 1 november jl. De bladeren waren erg mooi verkleurd en dat leverde mooie plaatjes op. Deze stronk trok mijn aandacht vooral vanwege het vogelportret dat ik erin herkende. Zo toch nog een vogel kunnen fotograferen in herfstsfeer. Nogmaals dank aan allen die deze dag tot een succes hebben gemaakt.

Deze  foto is ingezonden in de wedstrijd van de vriendendag Meet your friends. Inzenden kan door de deelnemers met max. twee foto’s per deelnemer tot  en met 30 november 2025.

In december volgt een stemronde waarbij  alle DDN-gebruikers hun stem kunnen uitbrengen, de inzending met de meeste duimpjes is de winnende foto!  De fotograaf wint een DDN Workshop naar keuze.

Knokkende meerkoeten, terwijl mevrouw meerkoet in de achtergrond toekeek. Helaas kreeg ik de ene vleugel er net niet helemaal op, maar ik vond het een mooi actiemoment. Laag zittend langs het pad.

Opvliegende Lepelaars op Schiermonnikoog

Helaas waren de kroeskoppelikanen in september niet meer aanwezig op het Skadar meer in Montenegro. Toch waren er nog genoeg vogels te zien bij de vogel vaartocht waaronder veel dwergaalscholvers. Deze vogel zat lekker in het ochtendzonnetje zich op te warmen.

Blauwe reiger tussen de vegetatie met tegenlicht een gouden combinatie

Het gouden licht net na zonsondergang. Als er dan in tegenlicht een vogel voorbij vliegt is dat een grote bonus.

De torenvalk zat geduldig op het hekwerk de omgeving te verkennen. Bij het naderen van een fietser besloot hij toch weg te vliegen en kon ik dit moment vastleggen. Opname gemaakt in de Eempolder waar veel torenvalkjes te zien waren.

Genomen vanaf de Zuidpier bij IJmuiden. Lekker snel over het water spattend voor de aalscholver de lucht in ging.

Kokmeeuwen in winterkleed vind ik toch wel mooie beestjes. En als het dan lukt om te pannen met een lange sluitertijd en de dynamiek van zowel vleugels als de achterliggende zee in beeld te krijgen dan wordt ik daar wel blij van.

Een kokmeeuw in winterkleed vind ik altijd veel interessanter als met zijn zomerjasje aan. Misschien maar een gewone meeuw, maar zo met de vleugels en de veertjes open toont hij toch voor mij zijn ware schoonheid met al die gradaties wit, zo zwevend boven de Noordzee.

De grauwe vliegenvanger zat precies op een plekje waar de zon op het struikgewas viel. Dus grauw was hij op dat moment zeker niet.

Deze vier aalscholvers hadden al een plekje gevonden om in de zon hun veren te drogen en te poetsen. Een vijfde aalscholver kwam aan zwemmen om te kijken of er nog een plekje vrij was. Door het harde licht, weinig kleur en stilstaande water heb ik gekozen voor een high key foto van dit tafereel voor het maandthema.

De jonge lepelaar was druk bezig om te leren vliegen. Af en toe een hupje uit het water. Ik heb deze foto gekozen omdat de vleugels mooi gespreid waren en door het puntje van de snavel is te zien dat het een lepelaar betreft. Foto omgezet naar zwart-wit voor een rustige achtergrond waar weinig kleur in zat en e.e.a. aangepast n.a.v. de feedback op de eerste inzending

Van harte gefeliciteerd Loes Belovics, je fraaie foto "Muis op het ontbijtmenu" heeft de ereplaats onder spotlight veroverd!

Klik hier om de originele foto van Loes te bewonderen.

In de vogelkijkhut van Ronald genoot ik van wat voorbij kwam, maar ik merkte ook dat ik nog veel moet leren. Ik ben dankbaar dat ik bij deze fotodag aanwezig mocht zijn.

in de vrije natuur

Van dit vogeltje met z'n fraaie kleurtjes wordt ik altijd blij als ik ze zie. Hij bleef meer heel eventjes zitten, maar dat was net genoeg.

Het is dat ik de moeder erbij zag anders had ik het zo 1,2,3, niet geweten. Maar weten jullie wat voor vogeltje dit is.

Iets meer structuur toegevoegd na het advies in de mail. De nuances vind ik bij HK nog best lastig.

De gele kwikstaart ging voor mij op het paaltje zitten. Vervolgens keek hij naar links en naar voren. Om mij eindelijk aan te kijken met een blik "sta ik zo goed?"

De zwaan zwom in een klein slootje in de polder. De zon was net opgekomen en ik had de mazzel de zwaan in tegenlicht te kunnen fotograferen.

Tijdens mijn verblijf op Helgoland heb ik voor het eerst mogen oefenen met high key fotografie. De jan-van-genten zijn daar natuurlijk een prima onderwerp voor.

Als je nu door het bos wandelt, hoor je de jonge spechten volop roepen vanuit hun boomholtes. Deze jonge grote bonte specht had duidelijk honger en liet dit goed horen. Omdat dit onder de categorie nestfoto valt, nog ongeveer vijf minuten op afstand gewacht tot de ouders kwamen voeren. Deze lieten zich niet horen of zien en vonden het misschien wel tijd dat hij/zij zelf de weide wereld inging op zoek naar eten.