Qua vogels weinig te beleven vanochtend bij de Huizer pier. Wel kwam deze witte kwikstaart even langs. Hij bleef meest onzichtbaar tussen de stenen, maar ging op een gegeven moment even zitten op een voor mij zichtbare steen, zodat ik hem tussen de andere stenen door kon fotograferen.

Gefotografeerd door een raam met dubbel glas.

Kuifeenden vind ik een beetje mysterieuze eenden. Terwijl andere aanwezige eendensoorten actief bezig zijn met eten, dobberen ze maar wat rond lijkt het, maar als je goed kijkt zijn ze alert en zwemmen ze toch langzaam een beetje rond met hun kop op hun rug. Ze maken daarbij ook vaak zachte geluidjes. Bij deze wel geheel stil liggende kuifeend dacht ik steeds 'doe nou eens iets', maar hij bewoog niet of nauwelijks. Dan zo maar op de foto, met op de achtergrond Almere. Vanuit mijn drijvende schuilhut.

Oerkracht

Rechtop.
De lucht wijkt.

Vleugels slaan hard en onmiskenbaar.
Geen vraag, geen twijfel.

Dit is geen beweging,
dit is pure dominantie.

Alles wijkt.
Hij niet.

Door het Geel Gezien

Verborgen in een zee van licht
verschijnt hij zonder haast.
Geen drang om gevonden te worden,
alleen aanwezig,
een blik die alles doorbreekt.

Tussen het zachte geel
houdt kleur zich stil,
tot één oog besluit
dat het genoeg is.

Deze foto is gemaakt vanuit een vogelschuilhut in maart dit jaar.

Ik maakte nog een fietstocht naar de Kraaijenbergse Plassen op deze mooi woensdagavond. Natuurlijk kijker en camera mee.
Deze Blauwborst ging er wel heel mooi voor zitten.

Het idee was eenvoudig:
even badderen.

Niet te veel opvallen,
gewoon meedrijven met wat er al is.

Zoals een badeendje dat doet.

Er zit iets rustgevends in dat soort bescheidenheid.
Kleine bewegingen en nauwelijks waarneembaar.

Hij begreep het principe.
Alleen niet de uitvoering.

De zilverreiger waadde door een ondiep gedeelte op zoek naar vis. De achtergrond is een buitenwijk van Almere, aan de overkant van het Gooimeer. Gefotografeerd vanuit mijn drijvende schuilhut.

Er zaten een stuk of zes bergeenden bij de Huizer pier. Ze jaagden elkaar van tijd tot tijd weg en vlogen achter elkaar aan.

Onder een zwijgende hemel glijdt een witte vorm voorbij. Geen haast, geen strijd. Alleen de zachte zekerheid van vleugels. Gedreven door een stil verlangen naar een nieuw leven.

Door de lichte nevel was er geen verschil te zien tussen lucht en water. De horizon loopt op de hoogte van de poten van de aalscholvers. Foto genomen, gezeten op de stenen, met de camera laag boven het water.

De boomkruiper pakte een mot, maar liet hem weer los. En het lukte niet hem weer te pakken. Ik zag dit laatste pas thuis op mijn computer.

Het was licht nevelig en vrij donker weer. Veel vogels op het water, maar alleen deze knobbelzwaan kwam dicht genoeg bij.

De meeuw kwam aanvliegen en draaide zichzelf plotseling in een duik naar beneden. Hij ging kopje onder en kwam boven met iets wat op een dode eend leek. Helaas geen duidelijk foto daarvan. Dit is het moment dat hij net de duik in zet.

Deze grote gele kwikstaart zat langs de Rijn in Bazel, midden in de stad. Hij vloog steeds even over het water om iets te eten te vangen.

Weer heel veel grote zilverreigers bij de Huizer pier en net toen ik weg wilde gaan landden er twee bergeenden. Dus toch even geacht. Na een minuut of vijf vertrokken ze weer, schuin in mijn richting vliegend en ik was net snel genoeg om een burst te schieten van een foto of tien.

De reiger kwam aangevlogen en zweeft hier naar zijn landingsplaats, die voor mij uit het zicht was.

Grijs en donker weer, maar wel veel drieteenstrandlopers op het strand in IJmuiden. Met een regenbroek aan op het natte zand gaan zitten en met het afnemend tij mee geschoven met de vogels, om de afstand niet te groot te maken. Deze vogel wrikt met zijn snavel een scheermes open en werkt daarna de inhoud naar binnen. Dit was goed te observeren. Ze zijn er heel handig in.

Grijs en donker weer vanochtend. Ik was drieteentjes aan het fotograferen toen deze meeuw even stil bleef hangen boven het water alvorens te landen.

Het roodborstje hipte meest over de grond rond, maar ging af en toe heel even op een takje zitten, tegen de achtergrond van het hoge riet.

Het paddenstoelenseizoen is nu wel afgelopen, dus weer naar vogels. Gisteren naar de Eempolder geweest. Niet veel te fotograferen, tot ik deze torenvalk tegenkwam. Eerst wat foto's gemaakt vanuit de auto, toen uitgestapt om dichterbij te komen, wat aardig lukte. Hij keek me af en toe wel aan, maar vloog pas weg toen ik weer in de auto zat.

Tijdens de vlindertelling gisteren veel kauwen gezien, dus vanavond even terug gegaan om te proberen ze te fotograferen. En ze zaten er nog (of weer). Een aantal zaten achter een soort van richel en deze keek daar steeds even overheen. Gefotografeerd bij tegenlicht.

Behalve gierzwaluwen waren er weinig vogels dicht genoeg bij in de Eempolder. Toen dus maar geprobeerd die te fotograferen.

Net weer bijna bij de auto na een verder resultaatloze fotowandeling kwam ik deze zwarte kraai tegen die tussen de grassen wandelde op zoek naar voedsel. Vanaf een laag standpunt, deels door het gras heen gefotografeerd.

Het koppel boomklevers vloog af en aan, steeds met de bek vol voedsel, voornamelijk rupsjes.

Eigenlijk ging ik voor de roodpootvalken, maar die bleven te ver weg. Deze graspieper ging er wel even mooi voor zitten.

Deze kauw liep door het gras. Op mijn buik liggend deze foto gemaakt.

's Avonds een uurtje bij een vennetje op de grond gezeten om visdieven te fotograferen die insecten van het wateroppervlak pikten. Viel nog niet mee want van rechtdoor vliegen hadden ze nog nooit gehoord.

Ik heb bijna geen foto's van merels. Deze zat zo mooi dat ik de kans niet voorbij wilde laten gaan. Foto genomen vanuit de huiskamer door het raam van het vakantiehuisje. De merel zat met zijn rug naar me toe en het duurde lang voor hij even omkeek.