Mooie vogel op een nog mooiere achtergrond/reflecties. Maar 't was geen held... Hij paradeerde rondom een andere aalscholver en liet zich goed zien aan haar. Heel stoer... totdat ie in het vaarwater kwam (letterlijk) van een gans; die werd boos en viel uit. De held nam gelijk de vleugels en keek niet meer om naar het vrouwtje dat gewoon achterbleef.

de zwanen verzamelen zich op het ijs bij de spaarzame plasjes water om hun vroege poetsbeurt uit te voeren.

zwaan in het vroege ochtendlicht op het bevroren plasje

De Meerkoet komt ook eens benieuwd voor langs de drijfhut zwemmen, gewone soort met merkwaardig rode oogjes.

Het mannetje was nog niet heel op kleur maar de koppeltjes bleven al goed bij mekaar, zijn kop is ondertussen knal groen.

Nog maar even wat van de Dodaars, vind hun zachte winterkleed zeker niet minder mooi dan hun zomerkleed. Vanuit drijfhutje.

Na een poetsbeurt begon deze dodaars even de vleugels uit te slaan, gelukkig had ik een geschikte belichtingstijd. Vanuit drijfhutje.

Op deze plaats komen 4 aalscholvers vissen, ze leggen op korte tijd grote afstanden af onder water, soms voel ik de waterverplaatsing die ze veroorzaken aan mijn benen. Ze werken echt samen om de vissen in een bepaalde hoek te drijven. Vanuit drijvende schuilhut.

Als ze zo dicht bij de drijfhut willen zwemmen dat de staart er niet meer op kan... dan maar wat meer vierkant uitsnijden tot een portretje.

De wilgenstruik daar in het moeras is dit najaar meermaals mijn decor geweest om reigers en lepelaars vanuit de drijfhut te fotograferen, die dag was er gesluierde zon waardoor er blauwe kleur in het water kwam maar toch het wit niet uitbrande.

Het slapende mannetje waarvan ik bij mijn voorgaande upload sprak kwam in beeld wanneer de badende slobeend de vleugels droog wapperde. Van uit drijfhutje.

Vrouwtje slobeend begon uitgebreid te badderen terwijl manlief vlakbij met de kop in de pluimen bleef verder slapen. Vanuit drijvend schuilhutje.

In tegenstelling tot de slobeenden zijn de wintertalingen al volledig op kleur, beide soorten kreeg ik soms te kortbij om te fotograferen belangrijk bij eenden daartoe is dat je drijfhut onbeweeglijk ligt.

Vele eenden waren die dag nog niet volledig op kleur, dit vrouwtje wintertaling mocht toch wel best gezien worden. Vanuit drijvende schuilhut.

Knokkende meerkoeten, terwijl mevrouw meerkoet in de achtergrond toekeek. Helaas kreeg ik de ene vleugel er net niet helemaal op, maar ik vond het een mooi actiemoment. Laag zittend langs het pad.

Aanvulling bij mijn vorige upload, 1 minuut later genomen toen het koppeltje wat dichter bij mekaar kwam zwemmen. Genomen vanuit drijvende schuilhut.

Vanuit de drijfhut kon ik dodaars in meerdere variaties fotograferen, rustend, slapend, met visje in de bek, het koppeltje samen...

Aalscholvers zouden meer water in hun veren toelaten dan andere watervogels wat een voordeel zou opleveren bij de wendbaarheid onder water, na het vissen nemen ze hun typische houding aan om verenpak te laten drogen. Genomen vanuit de drijvende schuilhut.

Even een variant bij mijn voorlaatste upload van deze soort, 40 minuten later genomen bij dezelfde rietstengeltjes, het warme ochtendlicht was toen al verdwenen.

Wanneer watersnippen rond foerageren en even niet met de bek in de modder boren vind ik ze mooist van houding.

Genomen in het gouden licht van de allereerste zon, het wit in de achtergrond zijn drijvende veertjes afkomstig van vogels in de rui.

Ik heb niet zoveel met die druktemakers van meerkoeten, maar als ze er zo bij zitten, tja... die moet wel even op de plaat dan toch?!

Deze fuut sloeg zijn vleugels uit om ze wat droog te maken. Het jonge fuutje bleef in de buurt.

Altijd weer een mooi gezicht als de futen bezig zijn hun jongen te voeren.

Hier voelt de woudaap zich thuis; tussen het riet. Onderin de rivier kwam hij steeds iets dichterbij en gluurde tussen de stengels door.

Wat een prachtige tekening hebben de krakeenden toch op de flanken, lijkt wel een pentekening, merk toch dat het kleed van deze eend over het mooiste heen was als ik terug kijk naar een van mijn vorige foto's van deze soort. zie https://www.deeldenatuur.nl/user-image/krakeend-4

Deze jonge fuut koos het veilig voor het onveilige.

Ik moet altijd lachen als de dodaars met elkaar communiceren — het is namelijk net alsof ze aan het giechelen zijn. Ik had ze ook nog nooit zo mooi in hun broedkleed gezien. Ze zaten in het begin vooral tussen of voor het riet, maar na een tijdje vonden ze dat mens met die camera blijkbaar niet meer zo vreemd.

De bergeend, veelvoorkomend maar zo kleurrijk, wanneer de lucht dan blauw is geeft ook het water nog wat extra kleur.

Mooie vogels die kluten maar zo agressief in het broedseizoen, ze dulden geen andere vogels in de ruime omgeving van hun nest.