Voor het eerst een Zeekoet gefotografeerd. Meestal zitten ze op zee, maar deze zwom in het haventje van Oudeschild Texel. Ze komen niet vaak dicht bij de kust.
Mijn vorige foto werd afgekeurd omdat het zwarte oogje niet goed zichtbaar was in het zwart om het oog. Bij deze is dat wel het geval.
Hij of zij was hier op weg naar de Waddenzee, De stroming is al zichtbaar in de golfjes,

Deze (volwassen) heilige ibis was druk bezig zijn voedsel uit het water te halen.

Vond het wel eens mooi deze lepelaar in high-key vast te leggen. Ben benieuw wat jullie hiervan vinden.

s'winters vinden we ze wel in onze contreien, in hun broedgebied op de grote meren in Scandinavië pronken ze in hun zomerkleed.
Vanaf de oever vanuit ligschuiltent.

De goudsnip is een schuwe steltloper die zich niet zo snel laat zien. Opvallend is dat de vrouwtjes kleurrijker zijn dan de mannetjes. Meestal is dat bij vogel andersom.

Hoe weinig kleur ze ook hebben vind ik de tekening van de krakeend heel mooi, een zachte achtergrond is altijd wel een pluspunt.

Hoewel het voornamelijk planteneters zijn blijken ze uit het slijk toch wat dierlijk voedsel op te slobberen.

Het zijn snelle rakkers die oeverlopers. Af en toe staan ze even stil en lukt het een foto te maken. Het is een beschermde soort (staat op de rode lijst) waarbij het heen en weer wippen van het achterlijf en de kop heel opvallend is.

Deze fuut ging in de aanval omdat een 'concurrent' hem bedreigde.

De gele weerspiegeling in het water hier was afkomstig van prille blaadjes van de afhangende takken van een treurwilg in combinatie met het ochtendlicht.
Liggend vanop de oever.

Futen zijn in deze tijd prachtig om te zien. De weerspiegeling vind ik een meerwaarde van deze foto.

Volg momenteel nog een koppeltje futen, hoop de baltsrituelen alsnog te mogen aanschouwen.
De gele weerspiegeling in het water hier is afkomstig van de afhangende takken van een treurwilg waarvan momenteel de prille blaadjes ontluiken.

Een fuut wou nog even zwaaien terwijl hij voor langs zwom. De gele weerspiegeling in het water is afkomstig van de afhangende takken van een treurwilg waarvan momenteel de prille blaadjes ontluiken.

Momenteel volg ik een koppeltje futen, hier zijn ze blijkbaar nog niet tot baltsen gekomen. Liggend vanaf de oever.

Altijd maar snel die meerkoeten, deze kon ik gelukkig bijhouden met de camera.

Mooie vogel op een nog mooiere achtergrond/reflecties. Maar 't was geen held... Hij paradeerde rondom een andere aalscholver en liet zich goed zien aan haar. Heel stoer... totdat ie in het vaarwater kwam (letterlijk) van een gans; die werd boos en viel uit. De held nam gelijk de vleugels en keek niet meer om naar het vrouwtje dat gewoon achterbleef.

de zwanen verzamelen zich op het ijs bij de spaarzame plasjes water om hun vroege poetsbeurt uit te voeren.

zwaan in het vroege ochtendlicht op het bevroren plasje

De Meerkoet komt ook eens benieuwd voor langs de drijfhut zwemmen, gewone soort met merkwaardig rode oogjes.

Het mannetje was nog niet heel op kleur maar de koppeltjes bleven al goed bij mekaar, zijn kop is ondertussen knal groen.

Nog maar even wat van de Dodaars, vind hun zachte winterkleed zeker niet minder mooi dan hun zomerkleed. Vanuit drijfhutje.

Na een poetsbeurt begon deze dodaars even de vleugels uit te slaan, gelukkig had ik een geschikte belichtingstijd. Vanuit drijfhutje.

Op deze plaats komen 4 aalscholvers vissen, ze leggen op korte tijd grote afstanden af onder water, soms voel ik de waterverplaatsing die ze veroorzaken aan mijn benen. Ze werken echt samen om de vissen in een bepaalde hoek te drijven. Vanuit drijvende schuilhut.

Als ze zo dicht bij de drijfhut willen zwemmen dat de staart er niet meer op kan... dan maar wat meer vierkant uitsnijden tot een portretje.

De wilgenstruik daar in het moeras is dit najaar meermaals mijn decor geweest om reigers en lepelaars vanuit de drijfhut te fotograferen, die dag was er gesluierde zon waardoor er blauwe kleur in het water kwam maar toch het wit niet uitbrande.

Het slapende mannetje waarvan ik bij mijn voorgaande upload sprak kwam in beeld wanneer de badende slobeend de vleugels droog wapperde. Van uit drijfhutje.

Vrouwtje slobeend begon uitgebreid te badderen terwijl manlief vlakbij met de kop in de pluimen bleef verder slapen. Vanuit drijvend schuilhutje.

In tegenstelling tot de slobeenden zijn de wintertalingen al volledig op kleur, beide soorten kreeg ik soms te kortbij om te fotograferen belangrijk bij eenden daartoe is dat je drijfhut onbeweeglijk ligt.

Vele eenden waren die dag nog niet volledig op kleur, dit vrouwtje wintertaling mocht toch wel best gezien worden. Vanuit drijvende schuilhut.

Knokkende meerkoeten, terwijl mevrouw meerkoet in de achtergrond toekeek. Helaas kreeg ik de ene vleugel er net niet helemaal op, maar ik vond het een mooi actiemoment. Laag zittend langs het pad.