Aalscholvers zouden meer water in hun veren toelaten dan andere watervogels wat een voordeel zou opleveren bij de wendbaarheid onder water, na het vissen nemen ze hun typische houding aan om verenpak te laten drogen. Genomen vanuit de drijvende schuilhut.

Even een variant bij mijn voorlaatste upload van deze soort, 40 minuten later genomen bij dezelfde rietstengeltjes, het warme ochtendlicht was toen al verdwenen.

Wanneer watersnippen rond foerageren en even niet met de bek in de modder boren vind ik ze mooist van houding.

Genomen in het gouden licht van de allereerste zon, het wit in de achtergrond zijn drijvende veertjes afkomstig van vogels in de rui.

Ik heb niet zoveel met die druktemakers van meerkoeten, maar als ze er zo bij zitten, tja... die moet wel even op de plaat dan toch?!

Deze fuut sloeg zijn vleugels uit om ze wat droog te maken. Het jonge fuutje bleef in de buurt.

Altijd weer een mooi gezicht als de futen bezig zijn hun jongen te voeren.

Hier voelt de woudaap zich thuis; tussen het riet. Onderin de rivier kwam hij steeds iets dichterbij en gluurde tussen de stengels door.

Wat een prachtige tekening hebben de krakeenden toch op de flanken, lijkt wel een pentekening, merk toch dat het kleed van deze eend over het mooiste heen was als ik terug kijk naar een van mijn vorige foto's van deze soort. zie https://www.deeldenatuur.nl/user-image/krakeend-4

Deze jonge fuut koos het veilig voor het onveilige.

Ik moet altijd lachen als de dodaars met elkaar communiceren — het is namelijk net alsof ze aan het giechelen zijn. Ik had ze ook nog nooit zo mooi in hun broedkleed gezien. Ze zaten in het begin vooral tussen of voor het riet, maar na een tijdje vonden ze dat mens met die camera blijkbaar niet meer zo vreemd.

De bergeend, veelvoorkomend maar zo kleurrijk, wanneer de lucht dan blauw is geeft ook het water nog wat extra kleur.

Mooie vogels die kluten maar zo agressief in het broedseizoen, ze dulden geen andere vogels in de ruime omgeving van hun nest.

Deze lepelaar van dichtbij kunnen fotograferen. Hij had het erg druk en daardoor minder oog voor mij.

Deze lepelaar in prachtkleed was druk met het zoeken naar zijn dagelijks voedsel.

Deze fuut in prachtkleed liet zich mooi fotograferen in de Zouweboezem.

Ik vind het zo'n gracieuze vogels dat ik ze maar aan mijn favorieten lijstje heb toegevoegd.

Deze grutto was druk bezig met een spetterende wasbeurt. De oogkleppen voor de veiligheid naar beneden en de snavel recht omhoog. Zo zie je niet op het land.

Ook de stelkluten hebben het voorjaar in hun bol. Hier het kruisen van de snavels, wat ze liefdevol na de paring doen. Jammer genoeg heb ik de paring net gemist.

Aalscholvers zijn eerder gebouwd om in het water te duiken te duiken dan om er uit los te komen. Dat geeft dan in de regel een lang 'vertrekspoor'. Ondanks dat het beeld, door gebruik te maken van een korte sluitertijd, wordt bevroren, ontstaat door het herhaald opspatten van het water toch een idee van 'beweging'. Door een zeer laag standpunt te kiezen ontstaan weerspiegelingen van zowel de aalscholver als de bomen op de helling van de Grebbeberg.

Ze blijven leuk om te fotografen, die drieteen strandlopers, maar oef... wat zijn ze snel.

Het was genieten vanochtend in de polder met rijp en mist.

Pelikanen zijn erg indrukwekkende en mooie watervogels.

Deze fuut schitterde in het late van de late namiddag.

Een wintertaling was rustig aan het poetsen bij het late middaglicht en de reflectie van het riet

Gisteren mijn eerste Grote Zaagbek tegengekomen in de awd en natturlijk moest ik even een foto maken.

Het waterhoen trekt vooral aandacht door zijn gekleurde snavel maar zijn ogen en poten mogen er ook wezen. Het is een vogel uit de familie van de rallen.

Veel van mijn foto's zijn licht en vaak gebruik ik High Key. Zo heel af en toe maak ik een "uitstapje" met een Low Key. Vanochtend deed zo'n moment zich voor.

Een roodhalsfuut in zomerkleed krijgen we hier niet zo vaak te zien. Liggend op de oever genomen vanop rijstzak.

Grauwe ganzen zijn overal in grote getalen aanwezig, zo ook in de vijver bij mij in de wijk. Bij opkomende zon komen de ganzen soms voorbij op een klein plekje op het water dat al wordt aangelicht, terwijl er verder alleen schaduw is. Door flink onder te belichten kon worden voorkomen dat de ganzen uitgebeten witte vlekken kregen.