Een witkop!
Een paar jaar geleden zat er een zeldzame staartmees tussen het groepje "gewone" staartmezen. De witkop staartmees. En tijdens een sneeuwperiode was ook de omgeving wit. Dus een foto voor het maandthema vind ik!!
Een paar jaar geleden zat er een zeldzame staartmees tussen het groepje "gewone" staartmezen. De witkop staartmees. En tijdens een sneeuwperiode was ook de omgeving wit. Dus een foto voor het maandthema vind ik!!
Zo lang ik weet experimenteer ik al met dubbele belichting in de camera. Maar pas toen bomen mijn favoriete onderwerp werden ging het helemaal los. Toch is dit geen dubbele belichting maar een bewust bewogen beeld (BBB). Ik vind het een sport om een beeld af te leveren waar er nog wat te raden overblijft, hoe het precies tot stand is gekomen. Eerlijk gezegd weet ik dat zelf achteraf ook vaak niet meer. Voor mij was het deze dag sneeuwpret.
Vanochtend in het Purmerbos. Waar de zon nog niet had geschenen was volop de rijp te vinden. Dor blad had mooie witte randjes. Bezig dat te fotograferen viel mijn oog op dit minieme, één cm hoge plantje in wording. Met wat geduld en wat geluk kon ik het uiteindelijk in de zonneschijn fotograferen. Een magisch moment. Voor de liefhebbers van poëzie: deze foto staat ook in mijn FB nieuwsoverzicht, vergezeld van een gedichtje van mijn hand.
Een detail van een bevroren plasje in het weiland.
Gelukkig hadden we in december een paar heel koude dagen en kon ik deze mooie bevroren berken, die mooi winters wit kleurden, fotograferen. Meervoudig belicht in het veld.
Er waren veel knobbel en kleine zwanen in het natuurgebied die ik tijdens een sneeuwbui op de foto kon zetten.
Gevallen bladeren op het wandel-/fietspad langs de vaart hier in Beerse. Ik vind het mooi hoe op deze manier, de textuur van de bladeren meer uitkomt...hoe ze het pad meer 'diepgang' geven dan enkel het gele gravel. In de nabewerking het contrast tussen de vervallen bladeren en het pad meer uitgewerkt.
Zilverreiger in de sneeuw
eentje uit mijn archief toen de winters nog een beetje winters waren
Konikpaarden dravend door de sneeuw
Het was een speciale sfeer op deze winterse ochtend met rijp op de bomen. Dank voor jullie input om eventueel de draad en de paaltjes te verwijderen voor het bosje, vandaar dat ik deze foto opnieuw plaats.
“Deze foto is ingezonden in de wedstrijd voor nieuwe gebruikers. Deelnemen kan met max. twee foto’s per deelnemer van 12 december 2022 t/m 14 januari 2023. Van 15 t/m 21 januari houden we een stem-campagne, de inzendingen met de meeste stemmen vallen in de prijzen. De uitslag volgt op 22 januari.”
Het was nog flink aan het sneeuwen toen ik in het Bayerische wald (Nationalparkzentrum Falkenstein) aankwam. Na een uurtje koukleumen hield het op met sneeuwen en kwam de lynx tevoorschijn. De sneeuw had voor een prachtig dik wit tapijt gezorgd waar de lynx diep in wegzakte. De enige sporen die er in de sneeuw te zien waren waren diegene die de lynx op dat moment zelf achterliet. Hoeveel geluk kan een mens hebben.
“Deze foto is ingezonden in de wedstrijd voor nieuwe gebruikers. Deelnemen kan met max. twee foto’s per deelnemer van 12 december 2022 t/m 14 januari 2023. Van 15 t/m 21 januari houden we een stem-campagne, de inzendingen met de meeste stemmen vallen in de prijzen. De uitslag volgt op 22 januari.”