De zeearend vliegt met de gevangen vis weg naar de top van de bergen. Ik had erop gegokt dat hij na het vangen van de vis langszij zou komen zodat de bergachtige achtergrond ook op de foto zou staan. Ik stond hier op het bovenste achterdek te wiebelen. Leuk dat ie langsvloog.

Het verenkleed is identiek, maar de dames zijn de baas: vrouwtjes zijn tot wel 30% groter en wegen makkelijk 6 kilo, tegenover 4 kilo bij de mannetjes. Een extra massieve snavel verraadt vaak een vrouwtje. Dit is waarschijnlijk een vrouwtje.

Met een spanwijdte tot 2,4 meter heeft de zeearend de bijnaam 'de vliegende deur'. De vleugels zijn enorm breed en rechthoekig, met diepe, vingervormige veeruiteinden voor maximale lift. Vroeger compleet uitgestorven in Schotland, maar dankzij een succesvol herintroductieprogramma met jonge arenden uit Noorwegen en Denemarken weer helemaal terug. De huidige populatie heeft dus sterke Scandinavische genen.

Zeearenden jagen op vis en watervogels, waarbij ze prooien tot wel 4 kilo kunnen wegliften. Tijdens deze reis van Nature Talks varen we met een schipper die gecertificeerd is volgens de lokale Schotse natuurrichtlijnen. Zodra een zeearend boven het ‘loch’ hangt, wordt er een zelfgevangen vis in het water gegooid om de spectaculaire duikvlucht van dichtbij uit te lokken.

Toch nog even een toevoeging aan mijn sessie van de zeearenden, volwassen vogel tijdens de landing op het aas.

Jonge en volwassen vogels bekijken het aas, zou de hiërarchie bepalen wie eerst aan de beurt mag ? het was alleszins de jonge vogel.

Deze vogel op dit aas heb ik eerder wel opgeladen, toen er enkele uren later stuifsneeuw ging opwaaien verdwenen de bomen in de achtergrond wat wel wat meer sfeer bracht.

Zelfde arend die ik eerder deze week heb opgeladen, na 40 min was hij voldaan van zijn diepvries maaltijd en nam hij de vleugels.

Deze vos werd in Noorwegen door de universiteit onderzocht naar het verloop op aanwezige ziekten en kwam achteraf nog te dienen als aas voor roofvogels. Er waren vorige week meerdere dagen waarbij de temperatuur zakte tot -30 waardoor het berenkoud werd in de schuilhutten.

Een van de leukste trip was naar Polen om de zeearenden te fotograferen. Vanuit een wiebelend bootje was dat best een moeilijke klus.

Portret van een imposante vogel die ook in Nederland valt te bewonderen.

Kom je eindelijk een zeearend, bijna beeldvullend, tegen tussen de Weerribben en de Wieden blijkt dat je compensatie op +2,3 staat en dat de arend redelijk overbelicht was vastgelegd, Gelukkig schiet ik jpeg en raw tegelijkertijd en kon er een redelijk plaatje van maken, 2e poging

Drie zeearenden die zo dichtbij langsvliegen maak je niet vaak mee. Dit dankzij een paar gedode kippen op een farm.

Zeearend heeft in volle vlucht een vis opgepikt uit het water. Een hele belevenis om vanuit een bootje de zeearenden te mogen fotograferen.

Vorig jaar zat ik in een fotohut in Polen om Zeearenden te fotograferen. We waren eerder geweest in januari, maar toen werkten de vogels niet mee. Dit keer zaten ze er volop. De eerste dagen hadden we mist, maar de derde dag was het een stuk lichter en konden we de herfstkleuren meenemen in de achtergrond. De foto opnieuw bewerkt, waarbij ik alleen de achtergrond heb ontruisd.

Een jonge zeearend in de vlucht tijdens een zeearendensafari waarbij er verschillende zeearenden rond de boot vlogen. Een geweldige ervaring om die grote vogels zo van dichtbij te kunnen zien vliegen.

Zeearend gefotografeerd vanuit een hut in Polen.

Achter de vuurtoren op het eiland Hornøya heb je een goed zicht op de vogels die richting het eiland komen vliegen. Een ideaal plek op vliegbeelden te maken. Ineens kwam deze Zeearend net iets lager dan mijn standpunt voorbij ‘glijden’. Hij lijkt zelfs een beetje mijn kant op te kijken.

Deze bijna volwassen Zeearend kwam recht op de hut aflopen. Zijn stevige pas verstoort het dunne laagje sneeuw dat die ochtend was gevallen. Even dacht ik dat hij door de ruit zou komen, maar hij stopte gelukkig op een paar meter van de hut.

De Zeearenden gebruikten hun vleugels vaak om hun soortgenoten weg te jagen bij de prooi. Het was die dag erg mistig op het veld. Een andere foto gekozen dan mijn eerdere upload, daar bij deze foto de onderkant van de vleugels beter is te zien.

Nadat de zeearend even aan de grond kwam kon ik nog net op tijd een mooi portret schieten. Zelf vind ik het een subliem contrast tussen enorme snavel van de grote zeearend en het minieme herderstasje.

Ik dacht dat ik de foto's van de reis in Polen in november wel zo'n beetje uitgezocht had, maar kwam er toch nog een tegen waarvan ik het de moeite vind om te delen. De vogel vloog net weg van de tak waar hij op zat. Deze tak met Photoscape weggepoetst, de foto iets lichter afgewerkt, verkleind en omgezet in Jpeg. Met Topaz Sharpen AI alleen de kop selectief naverscherpt.

Op deze foto lijkt het net alsof de Zeearend zijn soortgenoten toeroept dat ze de andere kant op moeten. N.a.v. eerdere uploads de foto opnieuw bewerkt en meer contrast gegeven.

Vanuit een schuilhut in Polen. Deze deur oftewel zeearend kwam zachtjes voorbijgegleden.

Exif gegevens Aperture: f 4.0 Camera: Canon 5DIII Datum: 26 Januari 2015 Shutterspeed: 1/800 Iso: 1000 Focal Lenght: 500mm

Deze foto van de juveniele Zeearend met de hangende vleugels vind ik wel een mooi beeld geven. Naar aanleiding van de eerdere upload de vogel iets meer verscherpt.

De Zeearenden kwamen enkele keren zo dicht bij de hut, dat ik er ook wat portretjes van kon maken.

Nog eentje dan van de fotoreis naar Polen. De eerste twee dagen hadden we nogal wat mist.

Van een afstandje zijn de Zeearenden al erg indrukwekkend, maar als ze vrijwel recht op je afvliegen nog meer.

In Arkemheen vlogen gisteren 4 zeearenden rond. Ver weg, maar een kwam gelukkig iets dichterbij. Iets wat je in NL niet dagelijks meemaakt.

Op het gevaar af dat jullie er genoeg van krijgen dat ik opnieuw een foto plaats van een Zeearend, plaats ik er toch nog een. Ik heb zoveel mooie foto's kunnen maken tijdens onze trip naar Polen.