Bij de Kop van Schouwen, in de Verklikkerduinen, lopen deze witte koeien te grazen om het landschap open te houden en biodiversiteit te versterken.

De Dodaars zwemt in een mooie rustieke omgeving, genomen vanuit het raam van het huis.

Macro opname van een duinpaddenstoeltje tussen het helmgras in de Zeeuwse duinen.

Vanwege de Pixperience was ik op de Brouwersdam en van die gelegenheid gebruik gemaakt te genieten van de vogels en zeehonden. Deze poseerde wel even heel mooi.

De sepia's die een paar weken geleden uit het ei zijn gekomen, zijn inmiddels al weer een stuk groter. Zo'n 15 a 20 centimeter. Deze lag in sliert zeesla, parmantig met de tentakels omhoog.

Rond deze tijd zit de Oosterschelde vol met jonge sepia's. In het voorjaar zetten de ouders de eieren af. Twee maanden later komen ze uit het ei. In augustus en september zijn de kleine sepia's volop te zien. Tientallen zagen we er tijdens deze duik, Waaronder deze. Op gegeven moment zijn mijn buddy en ik gestopt met tellen.

Deze Zeenaald zat verscholen tussen het spons, maar draaide net met het linkeroog (voor de zeenaald rechts ;-) naar mij toe.

Rond deze tijd van het jaar komen de sepia's uit het ei dat de ouders twee maanden geleden hebben afgezet. Deze sepia was zo'n 5 centimeter groot. Meteen een kopie van de ouders.

Sinds kort woon ik in Zeeuws Vlaanderen en pal voor mijn deur ligt de Margaretha polder. Ik steek de weg over, daal de dijk af en het feest kan beginnen. De polder zit vol vogels, er leven reeën en hazen.

Geen topfoto, wel een bijzondere vondst gistermiddag van deze Pacifische parelduiker in een haven van de Neeltje Jans in de Oosterschelde. Vandaag was het een stuk drukker met vogelaars las ik... Met dank aan Eric Gibcus voor zijn scherpe oog, ik dacht aanvankelijk nog 'suffe eend' ;-)

Een tijdopname van de zonsondergang in Zoutelande.

Nu met meer contrast. Ook dit jaar weer veel zeepaardjes aanwezig in de Oosterschelde. Soms zijn ze goed verborgen, deze kwam onverwacht aan de onderkant van een sepia stok te voorschijn.

Zeepaardjes worden steeds vaker gezien in de Oosterschelde. Gisteren vond ik er in 1 duik maar liefst 4. Twee daarvan zaten bij elkaar en begonnen een soort dansje te doen. Enorm beweeglijk de zeepaardjes gingen alle kanten behalve bij elkaar ;-) Op de foto steeds maar 1 zeepaardje scherp zoals deze. Geen idee wat het dansje inhield, wellicht een parings- of begroetingsdansje? Zeepaardjes zijn monogaam en vormen vaak een duo voor het leven. Bijzonder om te zien in onze Oosterschelde.

De afgelopen maanden waren er weer volop sepia's in de Oosterschelde. Om het de sepia makkelijk te maken plaatsen veel duiken zogenaamde Sepia rekjes. Dunne houten stokken waar de sepia's makkelijk de eieren op kunnen afzetten. De stokken zie je achter de sepia. Een nieuwsgierige oorkwal kijkt mee.

Brede Ringsprietslakken zie je veel in het voorjaar in de Oosterschelde. Ze leven van poliepen, zoals dit bessenwier. Je ziet de bek van de slak om de wierdraadje heen. Eet smakelijk.

In de winter en het voorjaar zijn er Snotolven te zien in de Oosterschelde. Ondanks de tropisch aandoende kleuren is het een echte koud water vis. Zodra het voorjaar richting de zomer gaat en water warmer wordt vertrekt deze vis weer. De jonge Snotolven groeien op in het relatief warme water. Deze foto is van een paar jaar geleden.

De lente begint ook langzaam aan onderwater in de Oosterschelde. Het vaker voorkomen van de Brede Ringsprietslakken is daar een teken van. Deze slak zat op een wierstreng heen en weer te deinen. Zo'n 5 a 6 centimeter groot.

Op het strand waren veel patronen te zien. Meestal wat rommelig en veel schelpen erbij, maar toch iets gevonden. Om dit figuur aandacht te geven een vignet toegevoegd.

Halverwege de Oosterscheldekering lagen vijf zeehonden op een stukje strand. Dat was echt een gelukje en goed voor een flink aantal foto's.

Een weekje in Zeeland laat op een binnen weggetje de Torenvalk zien, ze spreidt haar vleugels, is ze net geland of gaat ze er vandoor.

Ook 2023 was een goed zeepaardjes jaar. Op vele duikplaatsen in de Oosterschelder zijn door duikers zeepaardjes gezien. Ook ik had het geluk er een paar te vinden, waaronder deze. Twee zeepaardjes zaten een aantal weken lang op ongeveer dezelfde plek en waren daardoor makkelijk terug te vinden.

Een zonsondergang op het strand van Nieuw Heemstede. Nadat het vloed was geweest bleven verschillende plasjes water op de vloedlijn over. De harde wind zorgde voor mooie interferentie van golfjes i.c.m. de schittering van het laatste zonlicht.

Inmiddels zijn er volop baby sepia's te zien, maar in augustus zwommen de ouders nog volop rond om de eieren af te zetten. Zoals deze op de foto, vrij zwemmend in de Oosterschelde.

Ze komen massaal voor in Zeeland, Zee anemonen. Je besteedt er eigenlijk geen aandacht aan. Tot dat een foto van dichtbij maakt, dan valt op hoe mooi gekleurd ze zijn. Deze is niet zo groot, en centimeter of 7 a 8 lang.

Het is weer sepiatijd in de Oosterschelde. Sommige zetten nog eieren af, en de eerste jonge sepia's zijn geboren. Deze sepia (zo'n 20 cm groot) kwam naar mij toe gezwommen en bleef vlak voor mij hangen. Ik stak voorzichtig mijn hand uit, waarop de sepia met zijn tentakels mijn vingers aanraakte. Alsof de sepia contact zocht. Mooi moment. Daarna bleef de sepia voor mij hangen en kon ik een aantal foto's maken waaronder deze.

Een van de fraaiste naaktslakken in Zeeland, het Gestippeld Mosdierslakje. Afgelopen jaren een zeldzame verschijning, dit jaar komt dit slakje massaal op sommige duikplaatsen. Blijft altijd mooi te zien hoe soorten per seizoen afwisselend exploderen en dan weer verminderen. Zo blijft het duiken altijd interessant.

Zeeland blijft altijd mooi. Domburg in het avondlicht

Dit paartje Kleine mantelmeeuwen staat mooi op een duin op de uitkijk. Het groen en enkele bloemetjes geven kleur aan de foto net als de oranje snavelvlek en de rode ring om de ogen van de vogels.

Ga je een weekend naar Zeeland om eens wat andere vogels te fotograferen dan in je eigen provincie. Kom je thuis met een Merel. Vind hem zelf wel mooi gelukt. De Merel kan van zich af kijken en fluiten zoveel hij maar wil.

De Botervis, een lang en dunne vis van zo'n 20 centimeter lang. Heet zo vanwege zijn zeer glibberige huid. Vaak schuw, maar deze stak zijn hoofd uit zijn schuilplaats. Het flitslicht viel mooi op het oog (exif geeft altijd 'no flash fired' aan, maar ik flits altijd onder water).