Van harte gefeliciteerd Erik Leisink, je fraaie foto "Harlekijnslak" heeft de ereplaats onder Spotlight veroverd!

Klik hier om de originele inzending van Erik te bewonderen.

Nee, geen tropische naaktslak dit fraai gekleurde dier. Een naaktslak uit onze eigen Oosterschelde. Op dit moment zitten er veel op sommige duikplaatsen, je kan er tientallen per duik vinden. Groot zijn ze niet, meestal een paar centimeter.

Volgens mij is dit de veranderlijke steurgarnaal (ze lijken op elkaar die garnalen, soms lastig te determineren). Ze zijn niet groot (circa 2 centimeter) en nemen de kleur aan van hun omgeving waardoor ze lastig te zien zijn. En het heeft ze daarom de naam veranderlijke steurgarnaal gegeven, vanwege de steeds veranderende kleur.

Iets opgelicht en groenzweem verminderd. In de winter en vroege voorjaar kan je de snotolf vinden in de Oosterschelde. Een echt koud water vis. Deze was zo'n 40 cm groot. Met de zuignap onderaan zijn lichaam heeft deze snotolf zich vastgezet op het wierblad.

Zeester in de Grevelingen.

Vanaf medio dit jaar tot en met oktober zijn er veel zeepaardjes gezien. Ik heb er in de Oosterschelde nog nooit zoveel gezien als in 2022, op een duiklocatie zaten er wel 4. Er waren duikplekken waar wel 13 zeepaardjes tegelijk zaten. Dit zeepaardje zwom van het ene takje naar het andere takje. Dit zeepaardje was niet groot, maximaal 10 centimeter van kop tot uiteinde van de staart. Aangezien de staart meestal gekruld is om het takje waar ze zitten ogen ze een stuk kleiner.

Na een aantal weken komen de jonge sepia's uit het ei. Hoewel ze klein zijn, deze op de foto is een paar centimeter groot, zijn het meteen kopieën van hun ouders. Ze hebben al volop pigmentvlekken, en ook hun tentakeltjes doen ze fier omhoog. Als ze zo'n 15 a 20 centimeter groot zijn in het najaar verlaten ze de Oosterschelde om er twee jaar later weer terug te komen.

Als de sepiola's minder zichtbaar worden dan is hun grotere familielid de sepia (circa 40 cm groot) weer vaker te zien. Mei en juni zijn de maanden waarin sepia's paren en hun eieren afzetten. Hoewel de afgelopen jaren ook sprake is van een tweede golf in augustus. Op de foto zie je het vrouwtje de eitjes afzetten (de zwarte druifvormige eieren aan de voorkant van de tentakels). Daarbij goed in de gaten gehouden door het mannetje, want de concurrentie om de vrouwtjes is soms fel onderwater.

In de lente zijn de sepiola's weer beter te zien. De sepiola is een dwerginktvis en wordt vaak niet groter dan een centimeter of 5. Het is een van de drie inktvis soorten die in Zeeland voorkomen (naast de sepia en de pijlinktvis). Ze leven op de zachte bodem, zodat ze zich snel kunnen ingraven als er gevaar is.

2022 was een mooi duikjaar. Het begon in het vroege voorjaar. Het water is dan nog fris (net onder de 10 graden). Kou is waar de Snotolf juist dol op is. Deze tropisch gekleurde vis zie je alleen in de winter en begin van de lente. Het zicht in de Oosterschelde was prima zoals je op de foto kan zien. De snotolf zet in deze periode zijn eitjes af die worden bewaakt door het mannetje. Dit mannetje probeerde onze aandacht van het nest af te leiden. Na een paar foto's maar met rust gelaten.

Een kleine alk aan de Zeeuwse kust.

2022 was een goed zeepaardjes jaar in de Oosterschelde. Dit is een van de velen die ik heb gezien.

Dit jaar was een goed zeepaardjes jaar. Op meerdere duikplaatsen zijn ze gezien. Waar de afgelopen jaren misschien 1 a 2 zeepaardjes per duiklocatie werden gezien waren er dit jaar soms wel 5 a 6 zeepaardjes. Dit zeepaardje is gefotografeerd op een duikplaats op het eiland Tholen.

Sepia's (inktvissoort) zijn intelligente dieren. Deze twee blijven mij 5 minuten lang aankijken, alsof ze nieuwsgierig zijn wie dat rare wezen is met een onderwater fotocamera.

Zeepaardjes, altijd goed verborgen. Dit kleine zeepaardje (circa 4 centimeter groot) zat in een grote bos met wier in de Oosterschelde. Mijn duikbuddy Lianna had een scherp ook, en ik de ow-camera.

Als de sepia's uit het ei komen zijn het meteen kopieen van hun ouders. Alleen een stuk kleiner. Volwassen sepia's zijn iets van 30 centimeter groot. Net uit het ei zijn sepia's nog geen centimeter groot. Deze was een centimeter of 3. Mooi gelegen naast een kokerworm (links bovenin).

Het voorjaar en de zomer is de periode waarin sepia's naar de Oosterschelde komen om te paren. Soms in grote groepen zoals hier op de foto (er zwommen nog 4 sepia's buiten het beeld). Rechts van het midden zet het vrouwtje de eitjes af (de zwarte en enkele wit druifvormige eieren) aan het stokje, goed bewaakt door het mannetje. De concurrerende andere mannetjes zwemmen er vlak naast. Op de voorgrond nog 2 zee anemonen te zien. Een typisch onderwater tafereel in de Oosterschelde.

In mei-juni komen de sepia´s (ze heten ook wel zeekatten) naar de Oosterschelde om te paren. Het vrouwtje zet de eieren af aan wieren en stenen. Ook aan wilgentakken die door duikers worden neergezet, zoals op deze foto te zien is. De sepia omstrengelt de tak en plakt het ei erop. Een paar weken later komen de jonge sepia's uit het ei.

In de Nederlandse waterwereld zitten veel mooie en bijzondere soorten. Waaronder Zeepaardjes. Met het langzaam warmer wordende water komen Zeepaardjes steeds vaker in Nederland voor, jaarlijks worden ze gezien door duikers. Nederland is de noordelijke grens van het verspreidingsgebied van Zeepaardjes.

Naast sepiola's is er ook een ander inktvis goed te zien in de Oosterschelde. De sepia ofwel de zeekat. En als jij je afvraagt hoe ze kleine sepia's maken; nou zo dus. Boven de wier/zeesla bodem geeft het mannetjes een spermapakket aan het vrouwtje door via verstrengeling met hun tentakels. Het ging zo snel dat ik niet weet wie het mannetje is en wie het vrouwtje. Het zicht was niet super goed, veel alg een zweefvuil in het wate. Dat zie je terug aan de vlekjes in de onderste helft van de foto.

Van harte gefeliciteerd Erik Leisink,  je fraaie foto "Sepiola" heeft de ereplaats onder Spotlight veroverd! 

Om de originele foto van Erik te bewonderen, klik hier

De snotolf lijkt met zijn rode en oranje kleuren uit de tropische zee afkomstig. Maar niets is minder waar. Dit is een koud water vis, en komt veel in Nederland voor. Met name in de winter en het voorjaar als de zeetemperatuur lager is, dan voelt deze vis zich als een vis in het (koude) water.

De leukste inktvis in Nederland is voor mij de dwerginktvis (sepiola). Daarnaast hebben we nog Sepia's en Pijlintvissen. De sepiola wordt niet groter dan een centimeter of 5, meestal nog kleiner. Deze op de foto was zo'n anderhalf a twee centimeter groot. En sommigen zijn niet bang, deze bleef dapper voor mijn lens heen en weer bewegen. De achtergrond iets donkerder gemaakt en wat zweefvuil weggepoetst, er was nogal wat alg in het water.

was zalig die pastelkleuren bij de zonsondergang. ICM toegepast, doe het nog steeds heel graag

Dans met de golven, Beweeg met de zee. Laat het ritme van het water je ziel bevrijden. Christy Ann Martine. Een heel subtiele dubbelopname van 2 foto's, beide foto's hebben ook nog een subtiel ICM

De Snotolf (ja vreemde naam ;-), waarschijnlijk zo genoemd vanwege de slijmerige huid) komt in de Oosterschelde voor eind winter en begin van het voorjaar. Een echte koud water vis met tropische uitziende felle kleuren. Daarom geliefd bij sportduikers. Als de eieren gelegd zijn vertrekt het vrouwtje naar diepere wateren. Het mannetje blijft achter om de eieren te bewaken. Afgelopen paasweekend kwam ik deze Snotolf tegen in het wier.

Filters gebruikt om de foto met een lange sluitertijd te kunnen nemen.

Een Snotolf (heet ook wel Lompvis) komt alleen in de winter en het vroege voorjaar voor in Zeeland. In de paaitijd zijn de mannetjes fraai gekleurd van paars tot oranje en rood. Het wit rechts onderin zijn eieren die het mannetje bewaakt. Snotolven hebben een soort zuignap onderaan waarmee ze zich goed kunnen vastzetten, zoals op deze oude meerpaal.

door gebruik van grijsverloop filters verkreeg ik deze langere sluitertijd

soft zee- landschap bewerkt met een relief. lange sluitertijd gebruikt om zachtheid. en. beweging te verkrijgen.