Deze botanische tulpjes staan al jaren in de tuin en doen het elk jaar zeer goed. Met behulp van een paraplu en mijn cd'tje kon ik deze zonnige lente foto maken.

Het koppeltje pimpelmezen in m'n voortuin is druk in de weer met de toekomstige gezinsuitbreiding. Het mannetje snapt inmiddels dat hij nu het vrouwtje moet voeren en doet dat regelmatig; al is het me nog niet gelukt daar een foto van te maken. Hier zoekt ie in de Japanse esdoorn naar insecten. Die zitten er heel veel. 2x per jaar is de esdoorn een walhalla voor mezen. Eind herfst leggen insecten eitjes in de oksel van het afgevallen blad en in de lente komt de nieuwe lichting daar ook weer uit. De pimpelmees houdt alles graag voor zichzelf; koolmees en staartmees wordt snel weggejaagd. Moeilijk om de foto te maken; stilhangen is er niet bij en het meesje gaat razendsnel alle takjes af. En voor de telelens was ie eigenlijk te dichtbij.

De kauw kwam nieuwsgierig kijken naar m'n boterhammetje in m'n pauze. Afgelopen vrijdag de laatste zomerse dag denk ik. Knalkleuren in de achtergrond (verdroogde bloemen en planten) en de felle zon op de kauw; in z'n zwarte petje kun je zelfs de blauwe lucht zien spiegelen.

Ik vond deze mooie foto nog in mijn archief van 2024 en denk dat deze goed is voor het thema. De achtergrond kleurt mooi rood van de klaprozen terwijl de papaverbol een gouden glans krijgt door de avondzon

Een lekker zonnig plaatje past wel bij deze zonnige dag!

Dit is een foto van vorig jaar ongeveer dezelfde tijd als nu. Toen stonden ze al mooi te bloemen in de tuin , nu zijn ze nog klein en hopelijk komen ze er door wanneer het wat warmer zal worden.

Het is een vrieskoude ochtend, en er hangt mist over de berijmde weilanden. Bij een wak in de brede sloot zwemmen een groepje krakeenden. De zon is er ook - en tegenlicht - oogverblindend. Ik ga er rustig bij zitten, op de rand van het fietspad, en probeer wat beelden te maken. Iets moet hen hebben doen schrikken want plots - als uit het niets - gaan de krakeenden allemaal tegelijk op de vleugels... het water achter hen opspattend en sprankelend in de ochtend zon. Klikken maar!

Ik heb deze foto opnieuw bewerkt met het Adamski effect waardoor de foto creatief geworden is. Door de zon kwam er mooi licht op de achtergrond en het padje .

Deze twee bloemknoppen waren mooi samen verbonden met elkaar, ik heb de foto een beetje gedraaid zodat de stengels uit de hoeken vertrekken. De bloemen weer afgeschermd met de paraplu zodat alles zacht blijft.

Door de witballans op gloeilamp te zetten kon ik heel zonnig beeld bekomen. Met de rijstzak op de grond kon ik een laag standpunt bekomen en dicht in de vegetatie gaan.

Deze middag wat bezig geweest met de narcissen in de tuin. Met een reflectiescherm heb ik de narcissen beschermd van de zon die toen mooi op die plaats zachte kleuren gaf. De bloemen stonden dicht op elkaar en ik wou maar één scherp hebben. De rest mocht onscherp blijven.

De herfst is voor mij het mooiste seizoen om buiten te fotograferen. Het licht is wat gedimd, zachter en wat minder wit. De herfstbladeren geven kleur aan de natuur wat mij triggert om er met de camera op uit te gaan. Ik wil graag ook creatief bezig zijn en dus maak ik de foto thuis verder af.

Dit is een meervoudige belichting van verschillende foto's. De hoofdfoto is een herfstblad wat ligt op een stuk kunststof. Het zijn de kleuren die mij als fotograaf intrigeren. Het blad is mooi scherp en brengt de compositie in balans.

Wens iedereen een fijne jaarwisseling en een gezond en gelukkig 2022.