De stadsreus wordt groter dan de meeste andere zweefvliegsoorten en kan een lengte van 2,5 centimeter bereiken. Hij leeft zoals alle zweefvliegen van nectar en stuifmeel. Het dier kan niet steken, maar lijkt door grootte en kleuren op de wel van een angel voorziene Europese hoornaar (Vespa crabro). Deze voordeel biedende gelijkenis met een andere soort wordt mimicry genoemd.
(bron: Wikipedia)

Insect in mijn eigen schaduw gezet en zonlicht in de achtergrond om tot een fijne pastel achtergrond te komen. Dat moest niet te lang duren want ze houden van veel zon en vliegen anders weg.
Stil zitten doen ze sowieso niet.

vandaag sinds hele lange tijd maar weer eens op stap voor insecten. Oef... wat was het heet in de zandbak van natuurgebied Meijendel. Maar de hommeltjes waren wel lekker druk met snoepen van de kattenstaart.

Een foto uit het archief, omstreeks deze periode had ik net mijn nieuwe camera gekocht, en was ik volop aan het uitproberen.

Mijn cd'tje nog eens gebruikt om een creatieve foto te maken van de Echinacea in de tuin. De zon filterde mooi licht door de bomen waardoor ik in tegenlicht kon fotograferen.

Tja, ze blijven me toch boeien die delicate bosanemoontjes.
Gezien ik nog veel achterstallig uitzoek werk heb, was nu de map van dit voorjaar aan de beurt.
Gemaakt met een 50 mm Meyer Gorlitz Oreston met volle openen van F/1.8 en 20 mm tussen ring.

Mijn favoriete delicate zomer bloemetje.
Dit maal de roze variant, waar er dit jaar maar eentje van in de tuin stond.

Zo soft zal niet iedereen z'n pakkie aan zijn, maar ik hou ervan, bewuste keuze
dus. Foto gemaakt met de Helios lens i.c.m. een Raynox voorzet lensje (150)
diafragma f 2.0

Plekjes en sprietjes weg gewerkt en ziet er al beter uit. De rode valeriaan heeft prachtige pluisjes als deze uitgebloeid zijn. Bladluizen zijn echt niet weg te denken in een tuin vol bloemen , maar mogen gerust blijven zitten voor de andere insecten

In het Panbos bij Katwijk zijn nog restanten te zien van de Atlantikwall. Op dit beton zijn allerlei patronen te zien, volgens mij veroorzaak door schimmels. Dit vind ik prachtige patronen, en d.m.v. dubbele belichting in mijn camera heb ik een dergelijk patroon gecombineerd met een bloem.
In de nabewerking ( Photoshop) heb ik het totale beeld gekleurd.

Deze snorzweefvlieg bleef toen wel even zitten om een mooie macro van te maken.

Afgelopen zaterdag aanwezig geweest bij een fantastische dag voor de Vrienden van DDN. Brigitte en Loes hadden een afwisselende dag samengesteld in de schaapskooi in Schoonrewoerd, In de ochtend genoten van de Kenia foto's van Loes en hierna heeft Brigitte laten zien wat er allemaal mogelijk is met creatieve fotografie. Na de lunch een korte wandeling gemaakt op het terrein bij de schaapskooi onder leiding van een enthousiaste Chris. Chris vertelde o.a. blij te zijn dat de grote ratelaar elk jaar steeds meer voorkwam in het gebied. De grote ratelaar is een halfparasiet die o.a. zorgt dat er minder gras groeit en meer hommels en bijtjes aantrekt met zijn bloemen. Het weer zat dit jaar mee en we hebben het rondje droog kunnen afleggen.

Dit gaasvliegje heeft wel een mooi naam mee gekregen, is max 17mm groot. De foto nog in mijn archief gevonden vandaag en vond deze wel passen in de maand opdracht.

Deze klaproos stond daar mooi groot tussen al die andere bloemen. Vandaag mijn cd'tje nog eens gebruikt om een speciaal effect te bekomen.

Even lekker in de tuin aan het rommelen.
Resultaat: een sfeer welke mij wel aanspreekt.

Een gedeelte van de Alliumbloem met de Minolta Rokkor 50mm en macroring.
F2.8

Een meervoudige belichtingsfoto uit de camera van geel koolzaad gemengd met waterleliebladen op het water, gemaakt tijdens de interessante workshop in het Delftse Hout.

De bloemen van de beemdkroon geuren heerlijk. Het is dan ook een echte insectenmagneet. In de literatuur over dit plantje las ik dat ze van schrale, kalkhoudende grond houden. Ideaal voor in de duinen zou je denken maar daar kom ik ze toch niet veel tegen.

Canon EOS R6 + Canon RF 100-500mm. @500mm.; 1/640 sec.; f/10; ISO-2500.

Waar het licht blijft hangen

In de stilte van kleur
en het trage bewegen van tijd
wordt alles lichter.

Alsof de dag even blijft staan
om niets anders te zijn
dan precies dit moment.

Primotar 135 mm met 12 mm - 17 mm helicoid.

Heel veel tulpen, honderden en nog een duizenden.
Zodat het uiteindelijk een abstract beeld wordt.

Waar Alles Zijn Plaats Vindt

Tussen het zachte groen
waar het licht nauwelijks hoeft te spreken
staan ze,
niet om gezien te worden
maar om er eenvoudig te zijn.

In hun stilte
schuilt geen vraag
geen richting die gekozen moet worden,
alleen een langzaam ontvouwen
van wat al aanwezig was.

Hier beweegt niets haastig,
alles vindt zijn plaats
in een ritme dat zichzelf begrijpt.

Primotar 135mm met 20mm tussenring

In Stilte Gedragen

Zo licht
dat het nauwelijks raakt,

en toch aanwezig blijft
in alles
wat zich opent.

Close-up van een bloemknop van een hoogstam appelboom.
Geen klassiek beeld, maar een abstract lijnenspel.

Nog zonder richting
beweegt het licht
langs wat zich aandient.

Niet alles hoeft gezien,
soms is het genoeg
dat het er is.

Primotar 135mm met 12-17 mm helicoid.

Onder de grotere bloemen
vinden de kleine rust.
Beschermd door wat hen overstijgt.

Primotar 180 mm met tussenring 30 mm

Tja... een tulp ,laten zien zoals iedereen een tulp ziet, is voor mij niet interessant meer.
Dus bij deze een close-up en lekker anders dan anders.

Foto gemaakt met de Helios.

Deze ene gele tulp springt tussen alle witte tulpen er omheen uit.

Wit dat niets verbergt
en toch alles vervaagt.
Een vorm die fluistert:
ik ben er nog,
al is het maar net.

Primotar 180mm i.c.m 32 mm tussenring

Ze spreken niet,
maar klinken toch samen.
In harmonie ontstaat iets sterks,
een samenspel dat niet breekt.

Primotar 180 mm F3.5 en 36 mm tussenring.

Wachtend voor de zon, de kopjes alvast naar de goede kant gedraaid.
Meestal ben ik net als Loes van de lichte foto's, zelfs graag nog een stapje verder naar de High Keys. Maar dit maal heb ik toch 1 dark mood gemaakt, die ik graag met jullie wil delen. Op de Bosanemonen fotodag zelf kreeg ik het met het saaie licht niet voor elkaar, dus deze is van twee weken eerder tijdens het scouten op landgoed Oud Poelgeest.