De zilverkleurige stammen van de dennenbomen deden mij denken aan wachters voor de ingang van een mysterieus donker bos. Zo maak ik mijn eigen sprookje.

Deze foto heb ik gemaakt in een natuurgebied bij Rhoon. Dit gedeelte van een bos straalt een sfeer uit van vergankelijkheid, en dat trekt mij aan.

Op een regenachtige dag leek het mos in dit rommelige naaldbos wel te gloeien.

In september begint de herfst. Ook weer een fijn seizoen om wat te gaan spelen met de macrolens of een groothoek. Hier was ik al vroeg in het bos en kon ik deze Vliegenzwam uit de grond zien komen. Op de achtegrond nog wat heide die haar kleur is kwijt geraakt.

en hele tijd bij dit bosuiltje gezeten, leuk om te zien hoe het dier soms wat zit te dutten, dan weer wat zit te poetsen en even om zich heen kijkt. Ook het veranderende licht door de zon die soms tevoorschijn kwam en door de bomen scheen was interessant. Soms keek het uiltje even mijn kant op om vervolgens weer verder te dutten. Jammer genoeg kwamen er na enige tijd twee dames met lichte kleren die kordaat recht op de uil afstapten met hun camera's. Dat vond de uil wat teveel van het goede.

Een mannetje edelhert tijdens de bronst keek een beetje in het rond en ging daarna weer terug naar zijn hindes.

Wederom een ICM uit Clingendael. Mij spraken de verschillende groentinten erg aan....van fel tot bijna mat. En ook het contrast tussen de donkere stam(men) en de lichte stammen. Daarnaast zorgen de kleine grasjes voor een dromerig effect.

Een ICM......nou ja, geheel intentional ging het eigenlijk. Ik was aan het ICM in het bos toen ik ineens van een heuveltje gleed. En dat veroorzaakte dan deze mooie beweging. Ik probeerde nog vaker op een leuke manier bijna te vallen maar dat resultaat werd toch anders;) Leuk om te zien hoe er voorzichtig al wat herfst tussen het groen begint te kleuren.

Misschien wordt het nog eens een maandthema, maar na de vorige zwart-wit beelden wilde ik niet achterblijven. Dit is een bekende fotolocatie aan de Oelerbeek in landgoed Twickel. De over de beek hangende bomen hebben mooie vormen die ook nog eens in de beek reflecteren. Om de vormen nog meer te accentueren heb ik voor monochroom gekozen in een wat donkere stijl die ik voor het eerst heb bewonderd in foto's van Awoiska van der Molen

Gisteren een gezellige dag gehad met DDN op de Zuiderheide. We werden hartelijk ontvangen door Loes en Brigitte en er was koffie, thee en natuurlijk de overbekende DDN koek. Na een korte wandeling naar de heide, werd een plekje gezocht onder een boom, daarna kon iedereen z'n gang gaan met de camera, er werd regelmatig verkoeling gezocht in de schaduw onder de boom, zo ontstonden leuke gesprekken. Zeer geslaagde dag. Hier heb ik de schaduw van het bos opgezocht en een ICM gemaakt van 3 bomen.

Hier kom ik niet uit; weet iemand van jullie welke vogel dit is? Lijkt op koolmees, maar is te groot/lang. Snavel is ook langer. Er zit een witte vlek op achterhoofd. Dan zou het een zwarte mees kunnen zijn, maar die hoort geen stropdas te hebben. Lijkt zo wel een kruising tussen merel en koolmees... in ieder geval vond ik de foto heel sfeervol al had ik hem liever iets hoger in beeld gehad.

Een bospad bekeken van een ander perspectief.

Toen ik naar anemoontjes aan het zoeken was vond ik een plaatsje waar er zachte paarse stonden. Ik ben met de lens tot tegen een anemoontje gegaan om zo een zachte sfeer te bekomen.

Lelietje van dalen samen met dalkruid

Van harte gefeliciteerd Suzanne Bruinsma, je fraaie foto "True colors" heeft de ereplaats onder Spotlight veroverd!

Klik hier om de originele inzending van Suzanne te bewonderen.

Voor de eindopdracht van mijn coachingtraject creatieve natuurfotografie moest ik een foto maken op basis van een liedje. Mijn liedje was True colors van Cyndi Lauper. Ik wil er van alles vertellen over het ontstaan van en de gedachte achter deze foto maar het textblok is daarvoor te klein. Dus dan maar alleen de foto. Hopelijk worden jullie er net zo blij van als ik.

Gemaakt tijdens een wandeling door het bos. Gebruikt gemaakt van de plassen in bos om het bos te spiegelen. Een bewuste keuze voor zwart wit. De camera ingesteld op een fuijfilm film recipe die van te voren was in geprogrammeerd.

Foto gemaakt tijden de workshop Moving and More van Brigitte van Krimpen. Fantastische dag, veel geleerd en mooie technieken toegepast.

Door er vroeg te zijn kleurde het eerste ochtendlicht fraai het kwelwater op in het veen .

Zou de houtduif zijn spiegelbeeld herkennen? Rustig drinkend aan een vijvertje in het bos met varens als achtergrond.

Opname gemaakt met ICM-techniek

Mijn fotografie heeft door drukte een tijdje stil gelegen. Maar nu ben ik weer klaar om het op te pakken. Te beginnen met deze foto die ik voor mijn coachingtraject uitwerkte met een texture. Ik heb een beetje een haat-liefde verhouding met textures. Ik vind het heel leuk om te doen. Op een regenachtige dag lekker achter de pc in de weer met je creativiteit. Maar lang niet altijd vind ik de resultaten mooi. Vorige week lukte het ineens en heb ik wat resultaten waar ik iig zelf blij mee ben.

Met ICM gemaakt beeld

Tijdens een wandeling op de Hoge Vuursche in Baarn zag ik een pad met veel paardenbloemen met citroenvlinders er omheen dwarrelend. De foto is genomen met een Helios lens.

Een bosfoto van afgelopen najaar. De nabewerking heeft een tijd stilgelegen. Maar vorige week had ik ineens weer het inzicht terug om het af te maken. Daarbij kwam ook de titel ineens in mij op.

De onscherpe anemoon in de achtergrond vond ik wel een leuke herhaling geven.

In een wat dichtere groep anemonen is het altijd leuk spelen met beperkte scherpte

Drie bloemen mooi op een rijtje.

Ondanks de buien een lekker ochtendje plat in de modder tussen de anemonen doorgebracht. Gelukkig gingen ze wel open. Deze Anemoon stak mooi boven de massa uit.

Ook deze keer weer naar Oud Poelgeest geweest. Naast de auto en waaide ik bijna weg. Leuk dat begint goed. Toch de uitdaging aangegaan. Dat houd je scherp. Wat maakt een beetje wind nou uit met macrofotografie! Paraplu erbij en de wind is weg. Die paraplu is toch wel erg handig zo nu en dan. Zeker toen het begon te regen en keihard te hagelen. Die paraplu heeft me gered denk ik, wat een hagelbui was dat. Wat hebben we toch een fijne hobby. Toch weer Happy.