Foto gefotografeerd met de Super Takumar een vintage lens,
dus beperkte scherpte

Gestreepte nestzwammetjes met eitjes. Deze foto is gemaakt dmv focus stack met 13 foto's, samengevoegd in Photoshop om een scherp geheel te krijgen.

Op papier was het al herfst maar het leek nog wel zomer. Hoe anders is het tien dagen later...

Foto: 2026-10-12 08.22 uur; Canon EOS R6 + Canon RF 14-35mm. @ 35 mm.; 1/320e sec.; f/11; ISO-1600.

Tussen de zaadbolsters van de beukennootjes zag ik meerdere van deze kleine paddenstoeltjes staan. De bolsters laten liggen om de omgeving en nietigheid van de paddenstoel te laten zien.

Gisteren zijn we als moderatie team van DDN heerlijk op stap geweest naar de Gooi- en Vechtstreek bij landgoed Boekesteyn.
Een prachtig gebied met veel bos.
Na de koffie met het gebak kwam de uitdaging om als Team binnen 90 minuten het raadsel van de Escape koffer op te lossen, je raadt het al dat is ons natuurlijk gelukt.
Na een buitenlunch met eigen bammetjes gingen we het bos in met de volgende uitdaging, een mooie kleurrijke herfst foto maken. De verkleuring was er nog niet voluit, maar deze gouden blaadjes lachte me toch wel toe.
Gemaakt met een creatieve insteek, namelijk met de Lensbaby Sweet 50 en 8 mm macro tussenring.

De stinkzwammen die ik vanochtend zag waren al op hun retour. Deze zag er nog het beste uit. Mooi met een paar vliegen erop.

De bokeh op de achtergrond wat versterkt met wat glitters op de achtergrond, het spinnetje was een toevalstreffer en kwam tijdens het maken van de foto naar boven wandelen.

Vintage objectief : Exif: Meyer-Optik Görlitz Trioplan 1:2.8/100 mm + tussenring 11mm + tussenring 18 mm iso-1000; 1/400 sec; f2.8 -0.7, vanaf een statief.

Er zijn naar mijn idee meerdere categorieën waar deze foto onder zou kunnen vallen dus ik heb er maar ééntje uitgekozen.

Niet alle bomen in het Speulderbos dansen, sommige wiebelen alleen een beetje, maar dat maakt ze met een beetje licht niet minder mooi.

Bos, wolken, mist en zon, alles weerspiegeld in een klein meer. Lens 14mm.

Deze 2 Helmmycena's stonden er donker bij, ik heb er een lampje ondergehouden.

Het is inmiddels oktober, maar als je door de bossen loopt is alles wat je nog ziet groen. Vanmorgen was ik na de koffie wezen wandelen in de hoop wat mee te kunnen pikken van de ochtendmist. Die was inmiddels alweer verdwenen en de zon kwam ook al door, met af en toe een speldenprikje tot op de grond. Canon 5d mk2, Pentagon 50mm f1.8

Je merkt dat de dagen langzaam korter worden en dat de herfst er aan zit te komen. De eerste paddenstoelen schieten al uit de grond. Vorig jaar maakte ik deze foto van een porseleinzwam die wel erg laag bij de grond groeide, mijn camera paste er nog net onder om deze foto te maken.

Deze paddenstoel stond onder een tamme kastanje. De geel gekleurde vlekken in de achtergrond zijn van de gevallen bolsters met daarin de kastanjes. Het zonlicht viel mooi op de bolsters, de paddenstoel zelf heb ik in de schaduw gehouden.

Gisterochtend ben ik even naar het bos gegaan om te kijken of er al veel paddenstoelen zijn. Het viel me eerlijk gezegd wat tegen, maar de omstandigheden waren wel prima. Hier heb ik tegen de zon in gefotografeerd zodat de vochtdruppels mooie bokeh ringen gaven.

ICM-bos met horizontale en verticale opname, meervoudige belichting vanuit de camera, dus 1 opname.

Vossenbessen na de regen in het bos. Gemaakt met Ttartisan lens 2.8/100.

Het silhouet van een bos dat weerspiegeld wordt in een meer tegen de achtergrond van de zonsondergang.

Heel beweeglijk vogeltje, maar hier zat hij even stil.
Weinig bewerkt aan deze foto. Niets geblurd, minimaal verscherpt. Hoop dat hij zo beter oogt. In ieder geval bedankt voor de feed-back.

In Stilte Gedragen

Zo licht
dat het nauwelijks raakt,

en toch aanwezig blijft
in alles
wat zich opent.

Onder de grotere bloemen
vinden de kleine rust.
Beschermd door wat hen overstijgt.

Primotar 180 mm met tussenring 30 mm

Een zeer welkome gast bij de hut, een paar keer liet de kuifmees zich kort zien om even wat te drinken. Het is een soort die ik (onterecht natuurlijk) meer met de winter associeer en die ik niet verwacht had op deze plek. Was er heel blij mee omdat ik het een prachtig meesje vind dat ik nog nooit had gefotografeerd. Het harde zonlicht vormde wel een uitdaging, zeker met de lichte kop in de donkere omgeving.

De blik van de Appelvink laat aan duidelijkheid niets te wensen over.

Vooral de kleuren van de reflectie spraken me aan en een Koolmees is natuurlijk weliswaar een algemeen vogeltje maar ook gewoon een mooi vogeltje.

Gisteren nog eens een laatste keer naar de anemoontjes geweest. Er was wel wat wind maar het licht was goed en sereen om met mijn cd'tje te werken. Deze foto vond ik zelf zo mooi en fragiel.

Ze spreken niet,
maar klinken toch samen.
In harmonie ontstaat iets sterks,
een samenspel dat niet breekt.

Primotar 180 mm F3.5 en 36 mm tussenring.

Waterdruppels op de bladeren zorgden voor bokeh in de achtergrond en gaven deze enkele bosanemoon die stoer boven de bladeren uitstak een fijne omgeving.

Regelmatig kwamen de Appelvinken drinken, soms op een gunstige plek om te fotograferen. De houding, met de snavel omhoog om het water in de keel te laten lopen en het spiegelbeeld spraken me hier aan.

Hier vervaagt de wereld tot gevoel.
Geen verplichtingen, geen haast, alleen pastelkleuren en licht.
Wat overblijft is zachtheid,
en de geboorte van iets moois.

Gemaakt met een Meyer Gorlitz 180 mm op F3.5 en met één tussenring van 36 mm.

Ineens stoven alle vogels weg en dook deze Sperwerman achter een koolmees aan. deze redde zichzelf door in de nis onder het raam van de vogelhut te duiken, de Sperwerman kwam op centimeters van het raam voorbij. Na de mislukte jacht bleef de Sperwer heel even zitten, wel met zijn rug naar me toe maar gelukkig keek hij even om en kon ik een plaatje maken.

Tussen vervagende vormen
vindt het licht
een nieuw begin.