Take a seat
Ze zeggen wel eens dat oude bomen met elkaar praten. Dan wil je daar als wandelaar natuurlijk wel even plaats nemen op dat bankje.
Ze zeggen wel eens dat oude bomen met elkaar praten. Dan wil je daar als wandelaar natuurlijk wel even plaats nemen op dat bankje.
Bos, bomen en water, net zo'n sterke combinatie als blauw en rood.
Oude bomen hebben altijd een enorme aantrekkingskracht op mij, zeker als ze zo fraai onder het bijna fluorescerend mos zitten. Combinatie van twee verschillend belichte beelden. Deze week ga ik weer naar dit prachtige bos, maar dan om twee workshops voor Deelde natuur te geven, zin in!
Kalkkopje (althans dat denk ik) op een eikel dopje in navolg op de vorige upload. Close-up van 22 foto's gestackt in Helicon software. Gaaf toch hoe dit kleine spul er van dichtbij uitziet!
Ik denk dat dit een kalkkopje is, maar weet het niet zeker. Dit is een overzichtsfoto op een eikel dopje, zodat je kan zie hoe klein dit wel niet is. De volgende upload is een close-up. Deze foto is een handmatige stack van 25 foto's , die daarna zijn samengevoegd als stack in de Helicon software.
Eergister teruggekomen van vier fantastische dagen aan de Opaalkust met mooie wolkenluchten, storm en regen. Als eerste een abstract beeld van de zee wat me door de dynamiek en kleuren enorm aansprak.
De Basterdklaver wordt gebruikt als voedergewas (al sinds de 18e eeuw) voor rundvee en is dan ook te vinden tussen het gras en op braakliggend terrein. Hybridum komt van Hybridus (Latijn)en betekent "bastaard". Echte hybriden geven meestal geen nakomelingen. Maar deze naam slaat op de vroegere mening, dat de plant een bastaard zou zijn van Rode klaver (Trifolium pratense en Witte klaver (Trifolium repens). Die mening is echter onjuist gebleken, maar toch maakt de plant werkelijk de indruk van een tussenvorm tussen beide genoemde soorten te zijn (Bron: Plantennamen.info).
Met opzet gekozen voor een uiterst beperkte scherpte en een softe benadering.
Een zeeanemoon in een getijde poeltje op het strand van Zanzibar. Met dank aan Daan voor de naam correctie. Vooral de transparantie en de ton sur ton kleuren spreken me enorm aan in dit beeld en ja dan ook nog eens rond zowel qua lichaam als tentakels.
Gewone meniezwammetjes van slechts 1 mm groot.
Als aseksueel exemplaar een gewoon rond bolletje maar in de rijpe fase lijken het net framboosjes met slagroom.
Stack van 20 beelden met een 100 mm macro en 3 tussenringen van totaal 64 mm.
Dwergwieltjes op blad, slechts 10 mm hoog en een stack van 45 beelden. Hand stack vanaf een rijstepitzak zonder stacking rails, een hele uitdaging dus. Deze stond al een jaartje in mijn archief, dus tijd om hem af te stoffen en te verwerken.
Zal ik dan maar de eerste foto plaatsen van het nieuwe maandthema? Een graspol op het Aekingerzand op een fijne herfstochtend in september. Met dank aan Leo voor de determinatie: Trekrus (Juncus squarrosus)
Zeg nu zelf, die ogen daar smelt je toch voor!
Kontje van een netgiraf, wat me doet lijken op een doolhof, vandaar de titel.
In juni was ik samen met Loes bij de Zeehondenkijkwand in Termunten. Wat een fantastische ervaring. Veel zeehonden die tijdens hoogwater lagen te soezen onder aan het water, maar ook veel moeders met jonkies die lekker van mama's melk aan het drinken waren. De foto is van achter de kijkwand gemaakt en enorm gecropt, dus er was de benodigde paste aftand tussen ons.
Wat hebben ze toch een prachtig verenkleed die steenlopertjes. Samen met Loes een aantal dagen vertoefd aan het prachtige Lauwersmeer met nogal winderige omstandigheden. Hier plat op de buik liggend tussen zwerfafval , zeewier en vogelderrie aan de haven van Lauwersoog bij windkracht 6 met af en toe een stevige regenbui. Op de achtergrond de branding die hoog opsloeg als gevolg van de wind en de golfslag. Daar trok dit vogeltje zich echter niet veel van aan.
Dit is voor mij de ultieme foto die Tanzania vertegenwoordigd. Olifanten, een savanne en een boabab boom.
De tijger is mijn favoriete dier. In het wild zo'n portret maken zal wel nooit gaan gebeuren, maar met dit exemplaar uit de dierentuin Blijdorp ben ik ook al heel blij. Vooral die indringende ogen en die tandjes die je nog net ziet maken voor mij het beeld compleet.
Ik vind het intrigerende en ook onvoorspelbare dieren, maar daardoor- en ook door hun bijzondere gedrag- een "mooi" dier om te fotograferen, al zijn ze natuurlijk helemaal niet "knap". De foto is genomen vlak voordat het donker werd op gepaste afstand vanuit een jeep. De sensor van mijn camera toen (2015) was ook niet vergelijkbaar met de sensoren van nu. Er moest dus voor de gebruikte 6400 ISO een gigantische bak met ruis uit de foto gehaald worden. Gelukkig is ook de software van tegenwoordig daar een stuk beter in geworden.