Gisterochtend waren de weersomstandigheden in de AWD prachtig. Dit damhert liep over het veld met grondmist en was zo aardig om ook even door een zonneharp heen te stappen die door de achtergelegen bomen heen piepte.

Vanochtend vroeg de polder in geweest voor de rode lucht, die echter te snel verdween in de opkomende bewolking. Dan maar overschakelen naar plan B, daar de tas toch vol zat met allerlei fotospullen. Tja wat dan...... Er is altijd wel wat moois te vinden in de natuur, dus de uitgebloeide schermbloemen waren een gewillig object. Bewust gekozen voor een uiterst beperkte scherptediepte.

Zonsopkomst bij Werk aan de Groeneweg. Genieten met net een klein laagje grondmist

Nog maar eentje, gewoon omdat ze zo mooi zijn in de nazomer.

Ik ben al maanden bezig om mijn archief op te schonen en kwam nu een map tegen met mega veel vlinders. Daar zitten gelukkig nog heel veel fijne niet bewerkte beelden in waarvan dit er eentje is en die qua sfeer en kleur voor mij prima past in de nazomer. Ik denk dat het een bruin blauwtje is, maar mocht dat niet zo zijn lett me know.

Deze oliekever zat heerlijk te snoepen op een kruiskruid plant op een zeer warme nazomer dag in Zuid Frankrijk. Door de plant en insect in de schaduw te zetten (van mijzelf) kwam er voor mij een fijn tons sur ton beeld uit waarbij de kleuren voor mij typerend zijn voor de maand september.

Dahlia's vind ik echt een bloem die bij de nazomer hoort. Ze bloeien nu nog volop, maar als het weer straks slechter weer wordt zal de mooie glorie er vanaf gaan. Dit was een mooi symmetrisch "gaaf" exemplaar die het verdiende om te shinen met een zwarte achtergrond.

Het was enorm gaaf om hier op het randje van deze Imposante hoge klif te staan. Je moet echter geen hoogtevrees hebben 😉 Panorama van 6 liggende beelden. Het was nog best lastig om de grote contrasten onder controle te krijgen, gelukkig kwam er even een wolkje voor de zon.

Ik houd enorm van sfeerfoto's, maar vind het ook enorm leuk om buiten de lijntjes te kleuren met heel strak werk. Een crème witte dahlia stond al heel lang op mijn wishlist. Deze kon ik dus niet laten passeren met zijn maagdelijk witte kleur zonder enige imperfectie. Niet de sfeer van de nazomer, maar wel een bloem die typerend is voor de maand september.

Ik blijf ze toch ontzettend fotogeniek vinden die dahlia's, vooral door hun verrassende vormen en symmetrie. Deze opname is de kleur omgezet met behulp van NIK Color Effex, wat ik vond passen voor de kleuren van de nazomer die vooruitlopen op de Herfst.

Deze spin hing zwiepend in zijn web tussen de gele bamboe stengels. Met de camera op de mitrailleur stand is het toch nog gelukt om die uk scherp te krijgen met 350 mm. Daarna is het beeld gemengd met een opname van een onscherp bamboeblad om het beeld wat meer pit en Japanse sfeer te geven.

Je denk dat als je naar een Dahlia tuin gaat op en dag dat het 26 graden is met volle zon dat dit gedoemd is om te mislukken, maar niks is minder waar. Natuurlijk ga ik nog een keertje terug als het bewolkt is, maar ook met zon zijn er volop kansen. Als dit dan zo uit mijn camera komt met mijn nieuwe macro objectief, zonder filters of nabewerkings toeters en bellen wordt ik daar wel heel blij van.

Met de komst van de digitale camera is zwart-wit natuurfotografie de laatste jaren een beetje een ondergeschoven kindje geworden en dat is doodzonde. Ook hier bij DDN worden jammer genoeg weinig zwart witten aangeboden en dat is jammer, want de discipline op zich is interessant, omdat het meer omvat als alleen maar je foto met software "omzetten". Misschien dus wel een leuke uitdaging voor iedereen om eens een gokje te wagen en op pad te gaan met een camera die ingesteld is op zwart wit. Deze opname van de Hengjanefossen watervallen is genomen vanaf een boot.

 

Vanochtend vroeg voor zonsopkomst stond ik al op het strand. Het licht was mooi en verlichte de golven met prachtige pastel kleurtjes. Panning in combinatie met een langere sluitertijd. Staande in de branding met laarzen en een regenbroek.

Gisteren even mijn nieuwe speeltje uitgeprobeerd, de RF 100 mm Macro lens van Canon. Dit objectief kan macro tot 1.4x ipv de standaard 1x en heeft tevens een aparte ring, waarmee de sferische aberratie beïnvloed kan worden. Mooi speelgoed dus. De eerste foto ziet er al veel belovend uit wat mij betreft. Na 15 jaar heeft mijn oude vertrouwde100 mm met een ijzeren behuizing (ouderwetse degelijkheid) zonder stabilisatie even het veld moeten ruimen, maar wie weet komt ie nog eens uit de kast. Cosmea bloem gefotografeerd in eigen tuin van eigen opgekweekte zaadjes. Hier is dus gebruik gemaakt van de SA ring. 

Mijn favoriete bloemetje om te fotografen. Dit jaar volop in eigen tuin gekweekt. Lekker spelen met licht en beperkte scherpte.

Blauwe haarkwal en wat zeewieren aan het strand bij de Hofde Pier in Noord Denemarken. Hij mag dan blauw heten, maar voor mij is ie gewoon paars hoor.

Heel vroeg in de ochtend in het donker al in het veld voor de vlindertjes. Helemaal niks te vinden, dan maar een mooi spinnenwebje in fijn licht.

De zandbak van de Zuiderheide is altijd een ongelooflijke leuke speelplek door al die verschillende zandstructuren en kleurtjes, vooral als je aan de slag gaat met een groothoek.

Heidelandschap op de Lemelerberg. Panorama van 14 verticale opnames, de PC had er ook eventjes moeite mee.

Vlasbloemen vind ik echt delicate fotogenieke bloemen, vandaar een lichte variant in een lichte setting. Zacht lila valt voor mij toch wel in de categorie paars.

Gisteren was de DDN fotodag Zuiderheide. Ik heb genoten van goed gezelschap en fijne inspirerende gesprekken. Het was zonovergoten, tja...... wat ga je dan doen, HIgh Key van de Famous DDN tree. Deze vliegden gaf heerlijke schaduw en verkoeling als "honk" en lunch plek. High  Key is vaak iets wat je met bewolkt weer kan doen, maar als alles zonovergoten is zonder schaduw vlekken gaat het ook prima. Ik had natuurlijk Peter kunnen wegpoetsen uit de foto, maar dat heb ik bewust niet gedaan, om de proporties van deze mooi boom te laten zien, het geeft voor mij een fijne balans.

Elk jaar maak ik toch weer een knieval voor deze gracieuze bloemetjes, ze vervelen me nooit. Het wordt wel steeds moeilijker om er weer wat "nieuws" van te maken. Zo kom je nog eens iets tegen voor het maandthema als je je enorme archief aan het opschonen bent.

Het was wel weer eens tijd voor een nieuwe creatief projectje. En het maandthema paars leent zich daar prima voor. Meervoudige belichting met behulp van Photoshop.

Bij het voorspel van de tureluurs kan het er heftig aan toe gaan. Telkens weer een feestje om te zien. Het gaat er ook zo snel aan toe, dat je thuis op de foto's pas ziet wat ze nu allemaal gedaan hebben.

Twee jaar geleden is tijdens de hete zomer veel heide dood gegaan, maar op veel stukken zie je deze toch weer langzaam terugkomen. De concurrentie met de graspollen is groot. Wat me vooral in dit beeld aanspreekt is de slang vorm waarmee het gele gras zich richting vliegden "beweegt".

Bij het zien van dit beeld was de titel voor mij snel verzonnen. Vind je het belangrijk wat je ziet? Ik niet echt als het beeld je maar aanspreekt en je langer blijft kijken. Ik ben benieuwd of jullie dat ook zo ervaren, maar misschien spreekt het je wel helemaal niet aan, dat is ook goed mogelijk. Gelukkig verschillen de smaken om het spannend te houden.

Waarschijnlijk is dit en soldaatjes orchis, of althans een kruising daarvan, want dat doen die orchideeën in het wild namelijk nogal vaak. Ik ben al maanden bezig om mijn enorme archief op te schonen en tja.. dan kom je nog eens wat tegen.

De term troepiaal komt van het Franse troupiale, van troupe ("troep"), zo genoemd omdat ze in groepen leven. De Latijnse naam icterus komt van het Griekse ἴκτερος (íkteros, "geelzucht"); de icterus was een vogel waarvan de aanblik werd verondersteld om geelzucht te genezen. Het had ook de meer algemene betekenis "gele vogel", en daarom werd de naam later aan deze Zuid-Amerikaanse vogel gegeven. Oranje troepialen zijn verder uitmuntende zangvogels die een heel repertoire aan geluiden uit hun mouw kunnen schudden.

De Amerikaanse fregatvogel is ongeveer 97-100 cm lang en heeft een spanwijdte van 241 cm. Mannetjes lijken sterk op de evengrote grote fregatvogel, ze zijn volledig zwart en hebben een rode keelzak. Wanneer de zon weerkaatst op de veren, lijken ze paars te zijn. Vrouwtjes zijn ook zwart en de kop en de keel zijn zwart, maar hun borst is wit. Bij juvenielen is de kop ook wit. Dit is dus denk ik een juveniel vrouwtje. Ze cirkelen altijd heel hoog in de lucht, maar deze kwam gelukkig eventjes wat dichterbij om de boel te bekijken. Soms mag je wel een beetje geluk hebben.