Op 26 maart deelde ik ‘Magisch licht (1)'. Hierbij het tweede deel, aan de rand van hetzelfde bos in de Inari regio in het noorden van Finland, diep in Sápmi.

Op 25 maart deelde ik ‘Noorderlicht aan de Paatsjoki (1)’, en hier is dan het tweede deel. Zoals ik al schreef: onlangs bezochten we de Inari-regio in Sápmi, een uitgestrekt arctisch gebied in het noorden van Finland. Hier laat het noorderlicht (aurora borealis) zich tijdens heldere, donkere nachten regelmatig zien. Op 18 maart stonden we aan de oevers van de Paatsjoki en hadden we het geluk dit natuurspektakel zelf te ervaren.

Aan de rand van een bos in de Inari regio in het noorden van Finland, diep in Sápmi, kleurde de nacht onverwacht groen en diep rood.
Het noorderlicht (aurora borealis) bewoog stil boven de boomtoppen, alsof het bijna vanzelf zijn weg vond door het bos.

Onlangs bezochten we de Inari regio in Sápmi, een uitgestrekt arctisch gebied in het noorden van Finland. Hier is het noorderlicht (aurora borealis) regelmatig zichtbaar tijdens heldere, donkere nachten. Op 18 maart stonden we aan de Paatsjoki rivier en hadden we geluk met het noorderlicht.

Swirling sneeuw en swirling bokeh van Helios lensje in een dennenbos.

Een rotspunt van minder dan 10cm steekt door de sneeuw waarin door de wind structuren zijn ontstaan. Door de laagstaande zon worden ze zichtbaar.

In de diepe sneeuw heeft het Rendier een lekker plukje rendiermos weten te vinden.

Op een dag dat het jammer genoeg was gaan dooien vielen de rotsen op door een rijplaagje. De temperatuur van de lucht was boven nul, de stenen natuurlijk nog IJskoud waardoor er een witte rijplaag op ontstond.

De harde wind had de losse sneeuw weggeblazen en in de onderliggende verijsde laag mooie patronen gemaakt.

Stroomversnellingen in Lapland. Deze keer wilde ik een breder perspectief laten zien, met de focus op het water, maar met het bos op de achtergrond.

Ik heb veel foto's van die dam gemaakt met verschillende lenzen, maar de telelens is mijn favoriet omdat deze grafischer is en meer details van het water laat zien.

De groene kleur in het noorderlicht ontstaat door botsingen van snelle deeltjes uit de zonnewind met zuurstofatomen in de atmosfeer op 100 - 250 km hoogte. De golflengte van het licht is 557,7 nm wat wij zien als groen. Op onze reis naar Finland deze winter hebben we alleen de eerste nacht mooi noorderlicht kunnen zien. Op https://youtu.be/soeymEyedqI staat een timelapse.

Een verweerd stuk hout dat in de (niet zichtbare) besneeuwde omgeving als door een reusachtige softbox wordt aangelicht.

Voor het thema van de maand dook ik even mijn archief in voor de balts van de korhoen op de bolderplaats. Tijdens de baltsperiode verzamelen de mannetjes ’s ochtends voor zonsopgang, met opgeblazen hals, de vleugels de grond rakend en de lierstaart wijd open dansen ze in het rond, af en toe springen ze tijdens het bolderen omhoog terwijl ze hun geroep luidkeels laten horen.

Rustige herfstsfeer aan het meer. De wolken en bomen weerspiegelen in het water, overal stilte.

Paddenstoelen met veel ijskristallen in het bos.

Sterrennacht met het Noorderlicht en reflectie in het meer.

In September dit jaar een mooi reisje door Finland gemaakt. Uiteraard kon een bezoekje aan de Wild Brown Bear Lodge niet ontbreken.

In dit winterse landschap is de Zwarte Specht een zeer opvallende verschijning. De foto is genomen vanuit een fotohut in Finland, op een ijskoude donkere ochtend.

Als afsluiter bij de Veelvraat nog even een portretje. Vanuit schuilhut, nauwelijks uitgesneden.

Blijf nog even bij de veelvraat, minder uitgesneden dan mijn upload van gisteren

Bij schemer in Finland heb je kans op veelvraat maar is zeker geen garantie, meer geluk moet je hebben om in deze moeilijke omstandigheden een beeld met wat scherpte over te houden wanneer hij zich naar je toe beweegt.

Even een aanvulling bij mijn vorige upload, hier kwamen twee van de vier dieren in beeld.

Wanneer je in Finland de nacht door brengt in de schuilhut kan je met wat geluk wolven zien, hier waren ze met vier.

Een laatste met wat meer ruimte om mijn serie van de Auerhoen af te sluiten.

Blijf nog even bij de Auerhoen. Ondanks de bewegingsonscherpte in de rechter poot bleek de rest van de haan scherp.

Nog meer dan de Korhoenders genoot ik in Finland van de Auerhoen, de kalkoen van de boreale bossen.

In Finland ook 3 nachten in een hutje doorgebracht om het doen en laten van baltsende Auerhanen te observeren, genieten is dit, ook het geluid vind ik heel speciaal.

Als afsluiter van het reeksje van de Finse beren nog even deze pasfoto.

Zelfde beer als voorgaande toen deze in de prille ochtend door de sneeuw ploeterde in de richting van de schuilhut.