In deze contreien staan dit jaar opvallend veel velden met zonnebloemen. Volgens een agrariër was het voorjaar zolang zó nat dat het niet lukte om op de lagere percelen tijdig mais te planten. De zonnebloemen vormden uiteindelijk een alternatief. Dat landbouwers voor het inzaaien van bloemen- en faunamengsels subsidie ontvangen via het Europese Landbouwbeleid zal wellicht ook een rol spelen. Hoe dan ook, de zonnebloemen zijn niet alleen een lust voor het oog, ze zijn ook goed voor de grond omdat zij diep wortelen, ze bieden schuilplaatsen voor fazanten, hazen en reeën, trekken tal van insecten aan en zijn straks een voedselbron voor vogels.

Foto: 2026-07-28 20.46; Canon EOS R6 + Canon EF-S 10-18mm. @ 18mm.; 1/160 sec.; f/14; ISO-200.

Een mooie verschijning is dit oranje zandoogje dat rondom de duinkruiskruid aan het rondfladderen was.

deze prachtige bloemen ook tijdens de fotodag bij Ronald en Ina Bergkamp gefotografeerd, ze zijn zo fotogeniek.

Tja... nog maar een insect met geel en rood.
De afgelopen 3 dagen waren wat dat betreft behoorlijk productief. In geen tijden heb ik zoveel insecten gezien en ook kunnen fotograferen. Dus als jullie het teveel vinden, laat het me maar weten.
De pyamawants heeft een opvallend gestreept dekschildje, hij wordt niet voor niks de gevangeniswants genoemd. Maar ook zijn gestippelde buikje mag er zijn. Deze zit op een wilde venkelplant, gefotografeerd met het insect in mijn eigen schaduw en op de achtergrond zon.

De stadsreus wordt groter dan de meeste andere zweefvliegsoorten en kan een lengte van 2,5 centimeter bereiken. Hij leeft zoals alle zweefvliegen van nectar en stuifmeel. Het dier kan niet steken, maar lijkt door grootte en kleuren op de wel van een angel voorziene Europese hoornaar (Vespa crabro). Deze voordeel biedende gelijkenis met een andere soort wordt mimicry genoemd.
(bron: Wikipedia)

Insect in mijn eigen schaduw gezet en zonlicht in de achtergrond om tot een fijne pastel achtergrond te komen. Dat moest niet te lang duren want ze houden van veel zon en vliegen anders weg.
Stil zitten doen ze sowieso niet.

Deze bijtjes zijn 5 tot 7 mm groot, zwart, met smalle wittige haarbandjes op het achterlijf. Mannetjes hebben een naar beneden gekromd achterlijf. Tronkenbijen zijn ook goed te herkennen aan het gedrag: de vrouwtjes lopen over de bloemen terwijl ze hun achterlijf op en neer wiebelen. De vrouwtjes hebben gele verzamelharen aan de onderkant van hun achterlijf. 
Hoe klein ze zijn zie je aan de bloemhoofdjes van het boerenwormkruid waar de bij op zit, die zijn elk maar 8mm, je zou er dus bijna aan voorbij lopen.

Een foto uit het archief, omstreeks deze periode had ik net mijn nieuwe camera gekocht, en was ik volop aan het uitproberen.

Tja, ze blijven me toch boeien die delicate bosanemoontjes.
Gezien ik nog veel achterstallig uitzoek werk heb, was nu de map van dit voorjaar aan de beurt.
Gemaakt met een 50 mm Meyer Gorlitz Oreston met volle openen van F/1.8 en 20 mm tussen ring.

Weer eens ICM toegepast bij deze Waterlelie, waardoor na mijn smaak de creatie net iets meer laat zien.

Mijn favoriete delicate zomer bloemetje.
Dit maal de roze variant, waar er dit jaar maar eentje van in de tuin stond.

Deze aardhommel geniet duidelijk van de nectar die in overvloed te vinden is bij de salvia.

Afgelopen zaterdag aanwezig geweest bij een fantastische dag voor de Vrienden van DDN. Brigitte en Loes hadden een afwisselende dag samengesteld in de schaapskooi in Schoonrewoerd, In de ochtend genoten van de Kenia foto's van Loes en hierna heeft Brigitte laten zien wat er allemaal mogelijk is met creatieve fotografie. Na de lunch een korte wandeling gemaakt op het terrein bij de schaapskooi onder leiding van een enthousiaste Chris. Chris vertelde o.a. blij te zijn dat de grote ratelaar elk jaar steeds meer voorkwam in het gebied. De grote ratelaar is een halfparasiet die o.a. zorgt dat er minder gras groeit en meer hommels en bijtjes aantrekt met zijn bloemen. Het weer zat dit jaar mee en we hebben het rondje droog kunnen afleggen.

Een zonsopkomst bij Werk aan de Groeneweg.
De voorspelde mist was er niet, maar dit was ook wel genieten.

Een koekoesbloem in Orton techniek. Het eerste beeld is onscherp, en het tweede beeld scherp op de onderste bloem. De techniek geeft een mooi dromerig beeld. Geschoten met de macrolens.

Deze bloemetjes zie je op het moment weer veel, echte lente bloeiers.

Heel veel tulpen, honderden en nog een duizenden.
Zodat het uiteindelijk een abstract beeld wordt.

Een bloemen explosie op een zonnige dag

Close-up van een bloemknop van een hoogstam appelboom.
Geen klassiek beeld, maar een abstract lijnenspel.

Onze overburen hebben zo'n mooie Magnolia boom, die bloeit elk jaar zo uitbundig..
Dit jaar aan de slag gegaan met de Helios.

Tja... een tulp ,laten zien zoals iedereen een tulp ziet, is voor mij niet interessant meer.
Dus bij deze een close-up en lekker anders dan anders.

Het is tulpentijd. De bollenvelden staan in bloei. Een prachtig gezicht al die gekleurde lappen grond.

Volop in de knop staat de kersenboom bij mij in het park, een lust voor het oog, daar word ik vrolijk van.

Opnieuw een inspirerende fotodag met DDN. Het thema, 'bosanemonen' past zeker bij de locatie. Het landgoed is bezaaid met deze prachtige, fragiele voorjaarsbloemen. De wind zorgde voor een extra uitdaging. Hoewel de anemoontjes zichzelf daarin prima overeind weten te houden, is het voor fotografen soms moeilijk het ideale plaatje te schieten. In de loop van de dag liet de zon zich steeds meer zien en openden de bosanemonen hun harten.

Wachtend voor de zon, de kopjes alvast naar de goede kant gedraaid.
Meestal ben ik net als Loes van de lichte foto's, zelfs graag nog een stapje verder naar de High Keys. Maar dit maal heb ik toch 1 dark mood gemaakt, die ik graag met jullie wil delen. Op de Bosanemonen fotodag zelf kreeg ik het met het saaie licht niet voor elkaar, dus deze is van twee weken eerder tijdens het scouten op landgoed Oud Poelgeest.

Op zoek naar de kievitsbloemen kwam ik deze pinksterbloem tegen. Een mooie sierlijke bloem. Helaas zat er geen oranjetipje op.

In de druppels regen op het rozenblaadje staan 2 bergen; een rode en een witte. Voor mij opvallend zijn de rode punten aan de blaadjes; die zie je alleen als ze nog jong zijn. Uiteindelijk worden ze donkergroen en kun je ze niet meer aanraken omdat ze erg scherp worden.

Heerlijk dat voorjaars weer en dan al die stinzeplantjes die de grond uit ploppen.
Tja... bosanemonen blijven toch een guilty pleasure van mij.
Macro met een macro objectief,.... nee dat is niet een must, soms gaat het met een telelens van 400 mm ook fantastisch.

Toch maar weer letterlijk en figuurlijk een knieval gemaakt voor de bosanemonen, gewoon omdat ik ze zo mooi en fragiel vind. Voor een eerste keer weer macro, sinds lange tijd, oef.... dat is wel weer even wennen, zeker om weer op te staan staan nadat ik in allerlei bochten op de grond gelegen en gezeten heb. Behoorlijke spierpijn dus. Maar ik klaag niks hoor, het was weer een goede workout en de resultaten ben ik blij mee. Er komen denk ik wel 10 mooie beelden uit deze serie.  Gemaakt met een 50 mm Meyer Gorlitz Oreston met volle openen van F/1.8 en 20 mm tussen ring.

Naar het Speuderbos voor dansende bomen in de mist, die mist was er wel in de omgeving, maar helaas niet in het bos zelf, op den duur kwam het zonnetje erdoorheen en bescheen dit groepje zwammen. Veel contrast dus vond het een mooie voor een zwartwit omzetting.

Glitters van moeder natuur. Hierbij wens ik iedereen op Deel de Natuur nog fijne kerstdagen en een spetterend nieuw jaar met vele mooie lichtpuntjes.