Ze blijven toch mateloos fotogeniek.
Dit hart van de dahlia gefotografeerd met een Sweet50 lensbaby om de zachte vervaging naar de randen te verkrijgen vanuit de sweetspot in het centrum.
Tegenstelling is complementaire kleur: paars / geel

Een gladiool uit eigen tuin, maar dan van heel dichtbij.
De bloem heeft 3 meeldraden en 1 stamper, die zich splits in 3 stempels.
Wat je ziet is de close-up van 1 van die drie stempels.
100 mm macro met twee tussen ringen (samen 27 mm), dat gaf een beeld van 3 stempels.
Voor dit beeld is daar dus nog en crop uit gemaakt.
Het beeld bestaat uit een stack van twee opnames, eentje voor de scherpe stempels en eentje voor de zachte achtergrond.
Tegenstelling scherp / onscherp

Vorig jaar voor het eerst een harkwesp gezien en kunnen fotograferen. Wat een joekels zijn dat, met heel bijzondere ogen.
Deze zat gelukkig even redelijk stil en wat nog belangrijker is ze steken de mens niet, ik ben zelf namelijk best wel allergisch voor zo'n prik van een wesp.
Harkwespen zijn vredelievende solitaire graafwespen en zijn niet agressief naar mensen toe. Ze verdedigen ook geen groot wespennest. Alleen vrouwelijke harkwespen hebben een angel, maar deze is puur bedoeld om kleine prooien (zoals vliegen en dazen) te verlammen. De menselijke huid is veel te dik en taai voor hun angel. Daarnaast zijn ze vaak te druk met het jagen op vliegen en het van zandnesten. Hier zit het insect op een edeldistel.
De tegenstelling is complementaire kleur, namelijk geel en paars.

De titel verwijst naar een tweeluik van dit mooie bloemetje.
Gefotografeerd in de duinen van het Kennemerland tijdens onze DDN fotowandeling naar het Kraansvlak.
Er stond een zeer straffe wind dus het viel nog niet mee om een rustige en scherpe foto te maken.
Toch vind ik zelf dat ik er wel in geslaagd ben en dan ook nog hetzelfde bloemetje op twee verschillende manieren, die ik graag met jullie wil delen
Ik pin mezelf niet graag vast op 1 stijl, vaak een zachte sfeer foto zoals de eerste variant, maar ik maak ook graag een uitstapje naar veel meer scherpte zoals dit beeld. Gefotografeerd in de zon met tegenlicht. In de nabewerking is de achtergrond donkerder gemaakt, voor een strakker en rustiger beeld.
Wat vind jij het mooist?

De titel verwijst naar een tweeluik van dit mooie bloemetje.
Gefotografeerd in de duinen van het Kennemerland tijdens onze DDN fotowandeling naar het Kraansvlak.
Er stond een zeer straffe wind dus het viel nog niet mee om een rustige en scherpe foto te maken.
Toch vind ik zelf dat ik er wel in geslaagd ben en dan ook nog hetzelfde bloemetje op twee verschillende manieren, die ik graag met jullie wil delen.
Ik pin mezelf niet graag vast op 1 stijl, vaak een zachte sfeer foto zoals deze, met een beperkte scherpte en gefotografeerd met zacht en gedeeltelijk tegenlicht. Soms veel strakker en met veel meer scherpte zoals variant 2.
Wat vind jij het mooist?

In het begin van de jaren '70 van de vorige eeuw, gelegerd om de hoek, genoot ik hier van een paarse zee van bloeiende struikheide. Sindsdien is er veel veranderd. De heide heeft goeddeels plaats moeten maken voor grassen en als dit proces van ecologische successie zijn beloop krijgt zal het gebied uiteindelijk verbossen. Jammer voor de fotograaf maar vooral voor de biodiversiteit. Dieren en planten die afhankelijk zijn van een schraal heidelandschap verliezen hun leefgebied. Hoe dan ook, het eerste zonlicht met een toefje mist maakt alles mooi!

Bracket van 2 foto's: 2026-09-15 07.37 uur; Canon EOS R6 + Canon EF-S 10-18mm. @ 18mm.; 1/250+1/60e sec.; F/18; ISO-100; vanaf statief.

In één beeld gevangen: een heideveld zoals het was en hoe het wordt. Ooit stond de Leusderheide bekend om zijn uitgestrekte vlaktes met bloeiende struikheide. Meer en meer wordt de heide door verschillende soorten grassen, pitriet en jonge bomen verdrongen. Oorzaken? Een stikstofovermaat, perioden van extreme droogte en afwezigheid van voldoende herstelbeheer. Maar bij zonsopgang is alles mooi!

Een gladiool in eigen tuin, maar dan creatief van heel dichtbij.
Voor mij gaat het hier puur om de kleuren en de vormen.
Lensbaby Sweet 50 met twee macro convertor lensbaby ringen (8 + 16 mm) aangevuld met een 20 mm tussenring. Veel ringen dus.

Ik blijf het toch prachtige bloemen vinden, zeker als ik ze in Hig-Key kan vastleggen.
Tegenstelling: knop vrs vol in bloei.

Op de valreep toch nog maar wat paars.
De zonnehoed met een bijzondere gele bleke kleur stond mooi te shinen tegen een paarse bloemen achtergrond.
Genomen met een Lensbaby Sweet 50 en 6 mm macroconvertor ring.

Volgens Obsidentify is dit "Kraai look", ik had het nog nooit gezien. Deze foto is gemaakt tijdens "Meet your Friends" 2026.
1e inzending zat een hele vreemde ruis op, als het goed is dit keer niet.

Hart van een lavatera bloem.
kleine crop vanuit een enkele macro opname.

Een wat ouder beeld, maar nog niet aanwezig in mijn portfolio hier op DDN.
Gemaakt met een Meyer Gorlitz Oreston 50 mm objectief met tussenring bij een volle diafragma opening van F/1.8

Een bijzonder zomer bloemetje wat ik nog nooit eerder had gezien. 
Bijzonder fotogeniek, vooral in de details.
Pom poms of mulla mulla is een vaste plant uit de amarantenfamilie die afkomstig is uit het zuidwesten van West-Australië, maar is geen algemeen bekende of winterharde tuinplant in Nederland.
Het is een kruipende plant met een gemiddelde hoogte van slechts 5-30 centimeter. De  bloemen bloeien tussen september en januari. Dit is een kleine uitsnede van een stack van 2 opnames.

Zoveel paars had ik nog niet gemaakt deze maand. Maar de zomerbloeiers bij de Tulperij hebben mij geïnspireerd om maar eens flink wat paarse plaatjes te maken.
Niet alleen voor dit maandthema, maar ook als opstap voor een mogelijke nieuwe workshop voor volgend jaar.

Gomphrena - Globe Amaranth is een zomerbloeier die ik eigenlijk nog nooit gezien had.
Een fotogeniek bloemetje dat graag even tegen een donker achtergrond vastgelegd wilde worden.

Bij deze opname wilde ik de focus leggen op het randje van de voorste bloemblaadjes voor een mooie scherpteverloop.

Dahlia's zijn inmiddels weer hip en helemaal niet meer oubollig.
Zeker in een frisse HIgh Key setting.

Aan de kant van het water zijn ze volop aanwezig deze winterharde plant. Ik heb bij de nabewerking een texture gebruikt voor een wat meer creatieve benadering en uitstraling.

De guldenroede bloeit uitbundig aan de waterkant.

In deze contreien staan dit jaar opvallend veel velden met zonnebloemen. Volgens een agrariër was het voorjaar zolang zó nat dat het niet lukte om op de lagere percelen tijdig mais te planten. De zonnebloemen vormden uiteindelijk een alternatief. Dat landbouwers voor het inzaaien van bloemen- en faunamengsels subsidie ontvangen via het Europese Landbouwbeleid zal wellicht ook een rol spelen. Hoe dan ook, de zonnebloemen zijn niet alleen een lust voor het oog, ze zijn ook goed voor de grond omdat zij diep wortelen, ze bieden schuilplaatsen voor fazanten, hazen en reeën, trekken tal van insecten aan en zijn straks een voedselbron voor vogels.

Foto: 2026-07-28 20.46; Canon EOS R6 + Canon EF-S 10-18mm. @ 18mm.; 1/160 sec.; f/14; ISO-200.

Een mooie verschijning is dit oranje zandoogje dat rondom de duinkruiskruid aan het rondfladderen was.

deze prachtige bloemen ook tijdens de fotodag bij Ronald en Ina Bergkamp gefotografeerd, ze zijn zo fotogeniek.

Tja... nog maar een insect met geel en rood.
De afgelopen 3 dagen waren wat dat betreft behoorlijk productief. In geen tijden heb ik zoveel insecten gezien en ook kunnen fotograferen. Dus als jullie het teveel vinden, laat het me maar weten.
De pyamawants heeft een opvallend gestreept dekschildje, hij wordt niet voor niks de gevangeniswants genoemd. Maar ook zijn gestippelde buikje mag er zijn. Deze zit op een wilde venkelplant, gefotografeerd met het insect in mijn eigen schaduw en op de achtergrond zon.

De stadsreus wordt groter dan de meeste andere zweefvliegsoorten en kan een lengte van 2,5 centimeter bereiken. Hij leeft zoals alle zweefvliegen van nectar en stuifmeel. Het dier kan niet steken, maar lijkt door grootte en kleuren op de wel van een angel voorziene Europese hoornaar (Vespa crabro). Deze voordeel biedende gelijkenis met een andere soort wordt mimicry genoemd.
(bron: Wikipedia)

Insect in mijn eigen schaduw gezet en zonlicht in de achtergrond om tot een fijne pastel achtergrond te komen. Dat moest niet te lang duren want ze houden van veel zon en vliegen anders weg.
Stil zitten doen ze sowieso niet.

Deze bijtjes zijn 5 tot 7 mm groot, zwart, met smalle wittige haarbandjes op het achterlijf. Mannetjes hebben een naar beneden gekromd achterlijf. Tronkenbijen zijn ook goed te herkennen aan het gedrag: de vrouwtjes lopen over de bloemen terwijl ze hun achterlijf op en neer wiebelen. De vrouwtjes hebben gele verzamelharen aan de onderkant van hun achterlijf. 
Hoe klein ze zijn zie je aan de bloemhoofdjes van het boerenwormkruid waar de bij op zit, die zijn elk maar 8mm, je zou er dus bijna aan voorbij lopen.

Een foto uit het archief, omstreeks deze periode had ik net mijn nieuwe camera gekocht, en was ik volop aan het uitproberen.

Tja, ze blijven me toch boeien die delicate bosanemoontjes.
Gezien ik nog veel achterstallig uitzoek werk heb, was nu de map van dit voorjaar aan de beurt.
Gemaakt met een 50 mm Meyer Gorlitz Oreston met volle openen van F/1.8 en 20 mm tussen ring.

Weer eens ICM toegepast bij deze Waterlelie, waardoor na mijn smaak de creatie net iets meer laat zien.

Mijn favoriete delicate zomer bloemetje.
Dit maal de roze variant, waar er dit jaar maar eentje van in de tuin stond.