Heel veel tulpen, honderden en nog een duizenden.
Zodat het uiteindelijk een abstract beeld wordt.

Een bloemen explosie op een zonnige dag

Close-up van een bloemknop van een hoogstam appelboom.
Geen klassiek beeld, maar een abstract lijnenspel.

Onze overburen hebben zo'n mooie Magnolia boom, die bloeit elk jaar zo uitbundig..
Dit jaar aan de slag gegaan met de Helios.

Tja... een tulp ,laten zien zoals iedereen een tulp ziet, is voor mij niet interessant meer.
Dus bij deze een close-up en lekker anders dan anders.

Het is tulpentijd. De bollenvelden staan in bloei. Een prachtig gezicht al die gekleurde lappen grond.

Volop in de knop staat de kersenboom bij mij in het park, een lust voor het oog, daar word ik vrolijk van.

Opnieuw een inspirerende fotodag met DDN. Het thema, 'bosanemonen' past zeker bij de locatie. Het landgoed is bezaaid met deze prachtige, fragiele voorjaarsbloemen. De wind zorgde voor een extra uitdaging. Hoewel de anemoontjes zichzelf daarin prima overeind weten te houden, is het voor fotografen soms moeilijk het ideale plaatje te schieten. In de loop van de dag liet de zon zich steeds meer zien en openden de bosanemonen hun harten.

Wachtend voor de zon, de kopjes alvast naar de goede kant gedraaid.
Meestal ben ik net als Loes van de lichte foto's, zelfs graag nog een stapje verder naar de High Keys. Maar dit maal heb ik toch 1 dark mood gemaakt, die ik graag met jullie wil delen. Op de Bosanemonen fotodag zelf kreeg ik het met het saaie licht niet voor elkaar, dus deze is van twee weken eerder tijdens het scouten op landgoed Oud Poelgeest.

Op zoek naar de kievitsbloemen kwam ik deze pinksterbloem tegen. Een mooie sierlijke bloem. Helaas zat er geen oranjetipje op.

In de druppels regen op het rozenblaadje staan 2 bergen; een rode en een witte. Voor mij opvallend zijn de rode punten aan de blaadjes; die zie je alleen als ze nog jong zijn. Uiteindelijk worden ze donkergroen en kun je ze niet meer aanraken omdat ze erg scherp worden.

Heerlijk dat voorjaars weer en dan al die stinzeplantjes die de grond uit ploppen.
Tja... bosanemonen blijven toch een guilty pleasure van mij.
Macro met een macro objectief,.... nee dat is niet een must, soms gaat het met een telelens van 400 mm ook fantastisch.

Toch maar weer letterlijk en figuurlijk een knieval gemaakt voor de bosanemonen, gewoon omdat ik ze zo mooi en fragiel vind. Voor een eerste keer weer macro, sinds lange tijd, oef.... dat is wel weer even wennen, zeker om weer op te staan staan nadat ik in allerlei bochten op de grond gelegen en gezeten heb. Behoorlijke spierpijn dus. Maar ik klaag niks hoor, het was weer een goede workout en de resultaten ben ik blij mee. Er komen denk ik wel 10 mooie beelden uit deze serie.  Gemaakt met een 50 mm Meyer Gorlitz Oreston met volle openen van F/1.8 en 20 mm tussen ring.

Naar het Speuderbos voor dansende bomen in de mist, die mist was er wel in de omgeving, maar helaas niet in het bos zelf, op den duur kwam het zonnetje erdoorheen en bescheen dit groepje zwammen. Veel contrast dus vond het een mooie voor een zwartwit omzetting.

Glitters van moeder natuur. Hierbij wens ik iedereen op Deel de Natuur nog fijne kerstdagen en een spetterend nieuw jaar met vele mooie lichtpuntjes.

Ik stond op deze plek en zag de vissende reiger en 2 wandelaars in beeld en dat resulteerde in deze foto.

Een uitsnede van het blad van de reuzenrabarber plant. Het viel me op niet alleen door zijn gigantische bladeren maar ook door de dieprode soort van blaasjes en de diepgroene kleur van het blad.

Kaardenbol in tegenlicht

Dit groepje paddenstoelen kwam ik gister tegen in de AWD. Ik vond het zeker een plaatje waard.

Graag wilde ik deze week de bossen in om paddestoelen te gaan fotograferen. Helaas geveld door een vervelend virus komt daar niks van terecht. Dus dan maar eentje van vorig jaar gekozen. Kom ik toch een beetje in de stemming. Deze heb ik vlakbij ons huis kunnen fotograferen.

High Key met tegenlicht van een roze tulp.

Dauwdruppels op een varenblad net na zonsopkomst

Naast een fietspad stonden veel van deze wilde peentjes. Ze zijn fotogeniek vind ik.

Na een natte winter en nat voorjaar kon ik in het plaatselijke plas-dras gebied in de zomer de bloeiende veenwortel fotograferen vanaf de waterkant. Tegenlicht op de vroege ochtend en de lensopening maximaal is daarbij toch wel het mooiste. Dat was in 2024. Dit jaar is alles verdroogd en heb ik de veenwortel niet meer gezien.

De peulen van de valse Acacia trokken, door hun herfstkleuren, mijn aandacht.

Het werd wel weer eens tijd voor een bloemetje. Er zit nog zoveel onverwerkt materiaal in het archief. Mijn favoriete bloemetje om in de zomer te fotograferen en des te leuk dat deze dan vanuit de eigen tuin komt.

een dansmug komt in de greep van de zonnedauw. door de lens zag ik de poging van de dansmug om zich te bevrijden. camera z611, lens laowa, sluitertijd 1/20

Een hele leerzame en gezellige workshop "Dazzling Dahlia's" van Brigitte gehad. Het was heel warm en het waaide, zonlicht was hard. Dus vele uitdagingen, maar de grootste uitdaging is het focuspunt op de juiste plek te krijgen. Ik heb geen statief gebruikt, echter achteraf denk ik toch dat het beter was geweest in deze omstandigheden. Bij deze Dahlia kreeg ik de achtergrond al redelijk donker en in de bewerking nog verder bewerkt, waardoor de Dahlia beter uitkomt.

Een macro opname van het hart van een Zonnnehoed

Gister ben ik wezen scouten voor onze workshop "Dazzling Dahlias" die ik volgende week dinsdag en donderdag voor DDN geef. De dahliatuin staat er prachtig bij met 650 verschillende soorten, dus dat wordt nog keuzestress voor de deelnemers volgende week.