In 2018 waren de Zwarte Spechten mij goed gezind. ( Hitte ) Geregeld kwamen ze even naar het water om te drinken en te badderen. Deze dame liet zich op 4m afstand gewillig fotograferen. Ik gebruik geen spiegelglas, waardoor je kunt fotograferen, dus voorzichtigheid is geboden. Heel rustig breng je dan de camera met objectief naar de vogels om ze niet te verstoren. Verstoring: dan zie je ze hoogstwaarschijnlijk niet meer terug. Bij de Roofvogels is dit sowieso het geval.

Tijdens een boswandeling zag ik dit kleine groepje Porseleinzwammen aan een Beuk. Het was wel even zoeken om er een aantal in de scherpte te krijgen.

Deze Myxomyceten zaten op een natte, dikke, rottende, liggende boomstam. Het was een moeilijk karweitje omdat ik er alleen maar aan de voorkant bij kon. Dus van bovenaf terug fotograferen en dan ook nog eens de compositie en scherpte in de gaten houden. Uiteindelijk lukte het om deze foto te maken.

Deze Sneeuwgors foerageerde op de pier, in de haven, van Lauwersoog. Als je het tactisch aanpakt kom je redelijk dichtbij je onderwerp. Een beetje tijgeren is dan geen overbodige luxe om bij een laagstandpunt je onderwerp te kunnen fotograferen.

Het is al weer een tijdje geleden dat ik veel kruisbekken op bezoek kreeg ( invasie ) , hierbij zaten ook vele jonge vogels met allerlei variabele kleuren. Een mooie soort die veel belangstelling toonde voor de Lariksappeltjes en de Dennenappels. Geregeld kwamen ze dan ook naar beneden om hun dorst te lessen.

Wanneer het rustig en stil is in het bos draai ik altijd uit voorzorg de mm. terug. Dit kwam me weer goed van pas toen na een half uur stilte plotseling, uit het niets, deze Mevrouw met een Jonge GBS voor me neerknalde. Deze jonge GBS werd een paar minuten kopje onder gedrukt tot er geen leven meer in zat. Hierna vloog ze met haar prooi verder het bos in. Een hele belevenis.

De loep die ik altijd bij me heb kwam me deze keer weer goed van pas. Doordat het begon te regenen werd de bespreking ruw verstoord en bleef er maar weinig over van dit kleine spul. Gelukkig had ik al een paar opnames gemaakt.

Het was een lastig karweitje om er één scherp op de foto te krijgen. Hier ging de mot op een Rhododendron blad zitten. Je krijgt maar een paar tellen de kans en dan gaan ze de lucht weer in. Handmatig scherp gesteld en uit de hand gefotografeerd.

Wanneer de krachtpatser ( juveniel ) van het bos plotseling voor je neus staat is het wel even kicken. Moest de mm. flink terugschroeven om de jonge Havik enigszins redelijk in beeld te plaatsen. Natuurgetrouwe foto.

Iets wits, met het blote oog niet te zien wat het was, dus de loep er maar op. Wat ik zag, waren kleine ronde bolletjes, het fotograferen waard. Gebruik gemaakt van twee tussenringen. De gehele foto is 1,5 cm-2cm breed.

Als je geregeld door het bos struint kom je af en toe bijzondere natuurverschijnselen tegen.

Geregeld zag ik hem op deze tak neerstrijken. Dus mijn vizier daar maar op gericht. En met succes.

Tijdens de droogteperiode van 2018 kreeg ik veel vogels op bezoek waaronder deze mooie schuwe soort. Als je dan elke dag water ververst maken de vogels daar dankbaar gebruik van. Zo help je de natuur een beetje en je krijgt er veel voor terug. Het was wel afzien met die hitte. Bijna de gehele foto.

Hij kondigt zich meestal aan met zijn prachtige zang.

Omdat een andere dame Sperwer aan het badderen was moest zij nog even in de wachtkamer.

Als je groot genoeg bent dan helpt bedelen niet meer. Zelf voor je kostje zorgen is dan het motto.

Een leuke bezigheid maar wel vermoeiend. Tussenringen zijn een must voor dit kleine spul.

Harde tegenwind maakt het landen gemakkelijker. Foto gemaakt uit de mobiele schuilhut.

Ook de oudjes willen wel eens op de foto.

Deze dame kwam vlak voor mijn neus haar dorst lessen. Je krijgt dan maar een paar tellen om haar op de foto te zetten.

Geregeld komen ze even bij het water bijtanken of om te badderen. Hier stond hij/zij even in the spotlights.

Geregeld hadden twee Eekhoorns in die tijd, strijd met elkaar. Dan houd je jouw rivaal nauwlettend in de gaten.

Afgelopen jaren waren er veel Rosse woelmuizen in het bos maar dit jaar heb ik er nog niet één waargenomen. Vreemd!! Wanneer er onraad was zochten ze meteen dekking of vluchtten ze in holletjes onder de grond. Hier betrapte ik een Rosse woelmuis die dekking zocht op een stuk hout.

Nieuwe versie. Met een beetje geduld kun je deze druktemakers van nabij fotograferen. Gefotografeerd vanuit de mobiele schuilhut.

Tijdens een rondje Gees , kwamen mijn broer en ik bij toeval een Klapekster tegen, zijn rust/uitkijkpunt was een Eik. Op een gegeven moment dook de Klapekster naar beneden voor een lekker hapje maar hij kwam bedrogen uit. Zijn prooi was hem te vlug af, wat overbleef waren een paar sprieten gras.

Meestal, in het voorjaar, komen naast de Sijsjes ook de Kleine Barmsijsjes naar beneden om te drinken. Je krijgt maar een paar tellen om deze fraaie soort op de foto te zetten.. Geen uitsnede.

Op zoek naar Myxomyceten draai ik geregeld een tak,takje of een stukje hout om. Soms kom ik dan ook verrassende andere dingen tegen zoals deze guttatiedruppels. Moest wel twee tussenringen gebruiken om ze groot in beeld te krijgen. Met een beetje fantasie zie ik een klein wezentje dat een balletje omhoog duwt terwijl een toeschouwer, met een grote glimlach, staat toe te kijken. Het is bijna de gehele foto en de kleuren zijn werkelijk. Het groen/blauw dat je ziet heet groen viltmatje.

Tijdens de koude, winterse omstandigheden van een paar weken geleden kon ik mooi inspelen op het gebeuren langs de waterkant bij ons voor het huis. De Waterhoentjes en de Meerkoeten waren goed te benaderen.

Afgelopen jaar februari vond ik dit kleinood aan de zijkant van een oude omgezaagde boomstam. Het trosje is ongeveer 1 cm groot. Mooi spul om te vinden, te fotograferen en te delen.

De Rietgors van mijn vorige upload zit hier weer op de pluimen te foerageren. Daar er nogal wat wind stond was het geen gemakkelijk karwei om dit vast te leggen. Maar de aanhouder wint. Kleine uitsnede en uit de hand gefotografeerd.