Meestal zoeken deze vlinders elkaar op en belanden ze met elkaar op margrieten bijvoorbeeld. Maar in een veld met heel veel margrieten hebben ze gewoon te veel keus en zitten/hangen ze vaak alleen. Maar ook dat is geen straf. Kijk geniet en oordeel zelf.
Ik ben de foto's aan het uitzoeken van bijna 5 weken Schotland. We hadden meer dan fantastische weken en ik heb natuurlijk (veel te) veel foto's meegenomen naar huis. Deze foto is één van de pareltjes waar ik zelf wel blij mee ben. De avond van 21 juni (midzomer) waren we op het eiland Harris en daar heb je een stukje zgn. salt-flats, stukjes veengebied aan de grens met de kust. Het enige nadeel van de zomer in Schotland is dat je opgevreten wordt door de midges, maar dat had ik er hier wel voor over.
De uiterwaarden van Nederrijn staan vol met distels waarvan de eersten al (bijna) uitgebloeid zijn. Dat betekent dat de Puttertjes er ook weer zijn.
Blijf nog even bij de Auerhoen. Ondanks de bewegingsonscherpte in de rechter poot bleek de rest van de haan scherp.
Zo leuk om je fantasie los te laten op watermassa's. Hierin zie ik het achterhoofd van iemand die een flinke bos krullen heeft. Zelf heb ik kort, dun, stijl haar, dus ben beslist een beetje jaloers op "deze persoon" ...
Een vroege zomerochtend, de opkomende zon speelt met het water en zorgt voor een mooi sfeerbeeld.
Door gebruik te maken van een tussenring en een oud lensje, kreeg ik van deze vleugel een bijzondere creatie.
Deze foto is gemaakt vanuit een soort drijfhutje. Dit gaf me wel de kans om deze foto van een vissende Woudaap te maken. Omdat je het drijfhutje zelf bestuur door deze lopend in een waadpak voort te duwen, maak je bijna geen lawaai en kan je deze schuwe vogels van redelijk dichtbij fotograferen. De net gevangen kikkervis is daarbij een bonus.
Deze bijna volwassen Zeearend kwam recht op de hut aflopen. Zijn stevige pas verstoort het dunne laagje sneeuw dat die ochtend was gevallen. Even dacht ik dat hij door de ruit zou komen, maar hij stopte gelukkig op een paar meter van de hut.
Weer terug van vakantie, lekker 2 weken naar Karpathos geweest. Deze plek had ik thuis opgezocht en had potentie. Op een dag wat plekjes wezen scouten waaronder deze. In de avond een keer terug gegaan. In de zomer heb je in Griekenland zelden bewolking dus wilde ik iets bij de horizon hebben. Het eiland Kasos was een mooie beeldvulling. Het was heerlijk om daar alleen al te staan in zo'n ruig gebied, laat staan te fotograferen. Genieten van de rust en ruimte. En de zon zien ondergaan, top!
Ik neem graag de omgeving (habitat) van een onderwerp mee in de compositie. Een kwestie van smaak. Op deze manier kon ik bij deze foto twee blauwtjes in het beeld brengen en het bijna ritmische golven van de grassen.
Met het IVN van Nieuwkoop een vaartocht gemaakt naar de purperreiger kolonie. Helaas een grauwe avond maar erg mooi om ze te zien in de vlucht.
Geen twijfel mogelijk: als je in IJsland bent breng je een bezoek aan een geiser. Fascinerend om te zien hoe het proces verloopt van “niks te zien tot een tientallen meters hoge fontein van kokend heet water”. Het verwachtingsvolle wachten op wat er komen gaat, het korte moment waarop je een bol van water ziet opkomen met zulke prachtig blauwe tinten … luttele seconden om dan uiteen te exploderen … dan weer wachten op een volgende …
In tegenstelling met mijn vorige upload werd deze in het licht van de prille ochtend genomen met de 70-200mmm toen de beer heel kort bij de hut kwam.
De kuikens van een Kluut zijn Nestvlieders. Bij vogels zijn dit meestal bodembroeders, zoals bijvoorbeeld de Grutto en Kievit. De kuikens hebben bij het uitkomen uit het ei al een donsvacht om warm te blijven en zijn de ogen direct open. Ze kunnen meestal ook vrijwel direct lopen om de ouders te kunnen volgen en zelf voedsel te zoeken. Er zijn ook zoogdieren die onder de categorie nestvlieders vallen: denk bijvoorbeeld aan hoefdieren. Het kuiken hier heeft net een klein vliegje te pakken.
Tijdens een gamedrive hadden we de mooiste zonsopkomst van de hele reis. Op dat zelfde moment kwam deze Zuidelijke giraffe onze kant op lopen.
Deze Blauwe Breedscheenjuffer zat nog vol onder de dauw, en was zich wat ah poetsen.
Gisteren heb ik vanuit VNF Nijmegen een workshop bij Leon Baas gevolgd. Echt geweldig hoe hij met de simpelste dingen een foto net iets anders kan maken. hier hou ik van! Voor deze foto maakte ik gebruik van een plastic bekertje voor het effect. Wie bedenkt nou zoiets? De witbalans heb ik op TL gezet, iets wat ik de laatste tijd vaker doe voor het creëren van een mysteriueze sfeer.
In het vroege ochtendlicht op pad met de camera...de dambordjes zijn vrij goed te spotten in dit gebied.
De Koperwiek, die op IJsland broedt is een aparte ondersoort (Turdus iliacus coburni). Je hoort hem overal zingen en dat was best even wennen want dat hoor je bij ons nooit. Deze poseerde even mooi vlak naast het wandelpad.
Wat was het heerlijk vertoeven, de zee was best woest en heb meerdere opnames gemaakt.Bij deze wilde ik de rust creëren door een langere sluitertijd te nemen.
Foto is op 1.8 diafragma genomen, en heb het trukje van Jenny toegepast om dit resultaat te kunnen bekomen, Meestal heb ik voor experimentele fotografie geen geduld, maar met de warmte zocht ik wat koelte in de tuin. En wou een beeld weergeven van de verzengende hitte die de wilde bloemen nu moeten ondergaan, ook de droogte doet hun geen goed,
Tijdens het warme weer van de laatste dagen kreeg ik elke dag wel een Sperwer op bezoek. Gistermiddag zelfs twee juveniele en deze mooie man. Een paar jaar geleden zelfs zes op een middag waarvan vijf verschillende individuen. Het was toen een komen en gaan.
Dit jong was door zijn brusjes van de 'veranda' van de steenuilkast geveegd. Dit is de derde dag 'op de grond'. De uil bevond zicht bij één van de paardenstallen en dat zorgde voor mij voor prachtige fotomomenten. Het konijn kwam ook nog even langs. Helaas nog erg vroeg, dus lage sluitertijden. Het jong werd gewoon door de ouders gevoerd.
bijna een maand gelden alweer, een uurtje bij de zwarte sterns geweest in de avonduren het tegenlicht kan dan heel mooi zijn.
de boeren in de omgeving zaaien stukjes van hun land in met bloemen om zo de biodiversiteit te vergroten.
