Een al wat oudere foto opnieuw door PS gehaald.
De kleurtoon verzadiging een heel eind terug gezet en een beetje glamour glow (Nik) om het geheel iets te verzachten.

Deze pulletjes waren alleen gelaten door hun moeder die een stuk verder eten aan het verzamelen was. Braaf bleven ze op hun plekje liggen tot ze geroepen werden of moeder terug kwam. Ze lagen vlak onder een loopbruggetje. Om de pulletjes mooier t.o.v. de Plompenbladeren uit te laten komen deze wat minder verzadiging gegeven. Als Pluizig en glad kan deze volgens mij wel onder het Thema van de maand.

Had hem al aan een kale boom zien hakken maar hij kon volgens mij de mooie stronk niet weerstaan.
Gelukkig verknalde hij die niet.
Geen uitsnede.

Afgelopen vrijdag hadden we een fantastische Deel De Natuur-fotowandeling in het Kraansvlak, onder de bezielende leiding van Loes en Brigitte!

Het Kraansvlak in Nationaal Park Zuid-Kennemerland is sinds 2007 het terrein van een uniek pioniersproject. De wisent (Bison bonasus), het grootste landzoogdier van Europa dat een eeuw geleden bijna uitstierf, leeft hier weer in het wild. Door hun begrazing, het nemen van zandbaden en het schuren tegen bomen houden deze indrukwekkende giganten het duinlandschap dynamisch, open en gevarieerd - een prachtig decor voor natuurfotografie! 

Om de kracht en de imposante uitstraling van dit machtige dier extra te accentueren, heb ik bij de bewerking gekozen voor 'B&W Punch Zwart-Wit Doordrukken'.

Het was een prachtige ochtend, toen de zon net opkwam heb ik gepoogd om deze Pantserjuffer met mooi tegenlicht te fotograferen.

Op zonnige zomeravonden ga ik graag bij korenvelden naar de zwaluwen kijken. Op de meeste foto's die ik dan maak, is geen vogel te bekennen, maar af en toe kom ik met iets moois thuis.

EXIF-data:
Focal length: 600 mm
Aperture: f/4.0
Shutter speed: 1/4000 s
ISO: 2000
Photo taken: 26-05-2025, 19:49

Deze soort komt voor langs warme bosranden en in lichte bossen met een bloemrijke omgeving.
In Vlaanderen beperkt de soort zich tot de oostelijke delen.
Ook in Nederland is het een zeldzame vlinder.

Een aantal jaren geleden in Gros-Fays een appartementje gehuurd. Dit lag boven op een heuvel met dit als uitzicht. Elke morgen was het weer nieuw.

Deze hazenpootjes stonden zo dicht bij elkaar en raakten elkaar lichtjes aan. Groot en klein en elkaar ondersteunen en versterken!
Het mooie aan sommige natuurbeelden is dat het een gevoel kan prikkelen, je blij maken, helend werken,...

Bij deze opname heb ik gebruik gemaakt van de Pep Ventosa techniek.

In de tuin vond ik dit vergane hortensia bloemetje. De delicate, kantachtige structuren van de bloemblaadjes deden mij denken aan kleine windmolentjes. De fijne nerven vormen een fragiel filigraanwerk. Ik wilde de schoonheid van de vergankelijkheid laten zien, maar alleen het bloemetje op de foto zetten vond ik niet spannend genoeg. Zo ontstond het idee om dit te combineren met een silhouet van hetzelfde bloemetje middels dubbele belichting in de camera. Hierbij heb ik een geflitste macro opname met f/13 gecombineerd met een tegenlichtopname (gecreëerd met een zaklamp) met f/2.8, beide met handmatige scherpstelling. Bij de MVB heb ik gebruikt gemaakt van de lichte modus. Foto omgezet naar zwart-wit. Het leek me iets voor het maandthema.

Ik hou niet zo van ICM. Ik heb met name moeite met landschappen omdat ik dat gewoon niet mooi vind. Maar omdat Nieske altijd zo enthousiast is, dacht ik vorige week: proberen kan altijd! Dus ik ben aan de slag gegaan met de bladeren van de iris bij mijn vijvertje. Die zijn deels al aan het verkleuren. Ik heb de beweging subtiel gehouden en ik moet zeggen dat dat een voor mij verrassend beeld heeft opgeleverd. Best leuk om eens uit te proberen, maar het zal nooit mijn favoriete tak van sport worden 😅

Deze torenvalk besloot om te landen op het stukje van de boom dat recht naar boven uitstak, niet echt de beste keuze uit de mogelijkheden die deze dode boom bood. Misschien een jonge vogel. Na kort balanceren vloog hij/zij dan snel weg.

Er zijn momenten die je niet meer vergeet.
Tijdens een vakantie in Hardenberg was ik bij de Haarplas opzoek naar een uitsluipende libelle die mooi vrij zat, zodat ik er een serie van kon maken.
Ja. één gevonden, camera op statief draad ontspanner eraan, scherpstellen en nog een laatste blik door de zoeker.
Ik schrok met rot, het leek wel of er een wesp mijn oog in vloog, viel bijna achterover van schrik, maar het beestje had geen oog voor mij.
Toen ik mezelf weer bij elkaar geraapt had zag ik wat er echt gebeurde.
De wesp begon de weerloze libel te slopen en "knipte" zijn kop eraf en vloog er mee weg.
misschien wel om zijn eigen jongen te voeren?

Tja als je het dan toch over tegenstelling hebt. Deze prachtige zeldzame Kirby's langsteelgraafwespen in België gevonden.
Ze zijn sinds pas een paar jaar in Nederland en België te vinden.
Mannetje en vrouwtje omhoog en omlaag.

Na het vogelen nog even de Knotszwam gefotografeerd want ik wist dat om die tijd de zon op het onderwerp zou schijnen.
Moest flink onderbelichten om tot het resultaat te komen wat ik voor ogen had.

Opvallend veel Icarusblauwtje op dit moment nog en in zo'n mooie setting ik het niet laten om daar bij te gaan zitten

Een lieveheersbeestje laat zich nog even zien op een mooie herfstdag in oktober.
Een foto uit het archief, iets gecropt en de kleurtoon verzadiging wat minder gezet, behalve op het lieveheersbeestje.
Gewoon geduldig afwachten en hopen dat het beestje daarheen loopt, waar je het graag zou willen.
En soms doen ze dat.

Hela, dit is wel mijn visje lijkt de ene wel tegen de andere te zeggen.
Doordat de koppen hier bij mekaar kwamen had ik ze zelf op 5.6 alle twee scherp.
Vanuit drijfhut die nu op het droge ligt omwille van de lage waterstand.

We waren nog maar net op weg met de auto, om naar het Lauwersmeer te gaan, toen ik bij mij in de bouw een Sperwer in de vlucht achter een Turkse Tortel aan zag vliegen en in zijn klauwen kreeg. Hij ging op een parkeerplaats zitten plukken. Ben snel de auto uitgegaan en achter een bosje van een plantsoen gaan liggen om zo omzichtig dit tafereel vast te leggen. Wat een strijdt, de prooi was net zo groot als de jager, ik heb dit wel een half uur kunnen volgen. De natuur is soms hard.
Vond dit wel een mooie foto voor het thema vd maand : jager en prooi, leven en dood of eten en gegeten worden, allemaal tegenstellingen.

Voorlopig de laatste met startrails, hier met een 14 mm groothoek. de hoge berg aan de rechterzijde is in werkelijkheid veel lager dan de rotspartij centraal. 
Hier minder sterren maar met de draaiing van deze sterren rond de poolster in het noorden. ook hier de lichte rotspartij uit een eerder op de avond geschoten foto

Ik heb deze bosrandroofvlieg gefotografeerd op een koude en regenachtige ochtend.
Foto uit de hand genomen.

In het riet bij een van de plassen was een voerplekje gemaakt waar o.a. de Waterral met 3 kleintjes gretig op af kwam. In plaats van met het drijfhutje de plas op te gaan konden we dus desgewenst ook om de beurt plaats nemen bij die voerplek. 
Dat was een bijzondere ervaring, je zit in je tentje helemaal verstopt tussen het hoge riet en ziet de vogels als Waterhoen, Waterral en Woudaapje daar rustig rondscharrelen, je zit helemaal in hun wereld.

Dit is mijn eerste foto op deze site. Ik fietste op 21 december 2023 door de Kennemerduinen. Op dat moment raasde de storm Pia over Nederland. Het was bewolkt, maar heel af en toe piepte er een diffuus zonnetje door het wolkendek. Ik zag dat er veel zand rondom en over deze kale duintop wervelde. Ik wilde dat vastleggen met een langzame sluitertijd. Ik heb gewacht totdat de zon net een beetje doorkwam en heb vervolgens een aantal foto's gemaakt. Op deze foto kwam het wervelde zand rechtsonder het best tot zijn recht. Het geheel deed me denken aan de apocalyps: het einde der tijden.

De tijd van de spinnen komt er weer aan. In onze tuin hing een web met een herfsthangmatspin. Nou zit deze spinnensoort al maanden in onze tuin, zo niet jaarrond, maar deze keer had hij een vleesvlieg gevangen. Zo te zien nog maar net, want de vlieg was nog gaaf en de spin was er druk mee. 

Met wat moeite heb ik de juiste hoek en compositie gevonden en mijn statief klaargezet. Dit web hing middenin de tuin. Het waaide behoorlijk én de spin was druk met zijn prooi. Toch heb ik een poging gewaagd en is het mij uiteindelijk(!) gelukt om een stack van 5 foto's te maken. Ik heb het onderwerp bewust bovenin beeld gehouden, om meer het idee van een hangmat te creëren.

Tegenstelling: jager en prooi?

Exif: nikkor z 180 - 600 mm; stand 310 mm; iso-400; 1/800 sec; f7.1 - 0.7; uit de hand.

Al wandelend in een mooie bosrijke omgeving met een groepje bevriende fotografen kwamen we deze mooie rups tegen.

Hier op de site nog geen totale eclips gezien.
De twee hoogtepunten van de eclips in een beeld gemonteerd
De zegelring en de totale eclips
Op het moment dat de totale eclips er was kreeg ik spontaan kippenvel, zo bijzonder en magisch

Tijdens de winter van 2019 had een groep GZR in het natuurgebied hier hun slaapplaats en met het licht van de net opkomende zon heb ik hiervan een serie`s foto`s kunnen maken.

Begin maart, het is een mooie dag en de krokussen verschijnen. Om vrolijk van te worden. In het Gronings wordt dan gezegd "veujoar in de kop".

Sinds een paar jaar volg ik een paar steenuilen. Deze foto is van het mannetje. In het voorjaar is de paal waarop hij hier zit een van zijn favoriete zitplaatsen. De nestkast waarin ze broeden hangt zo’n tien meter verderop. Onderweg naar de nestkast doen zowel het mannetje als het vrouwtje deze paal regelmatig aan.

Op deze website zie ik regelmatig prachtige foto’s van steenuilen voorbijkomen, met name van Pauline van Marle en Luc Meert. Wellicht kan ik daar nog een paar foto’s van deze fantastische vogels aan toevoegen.

EXIF-data: 
Focal length: 600 mm
Aperture: f/4.0 
Shutter speed: 1/40s
ISO: 6400
Photo taken: 5 April 2025, 06:29