Nog geen echte zonneharp tussen de sparren maar het begint er op te lijken.

Net als de Nederlandse cultuurbomen, de knotwilgen worden ook de olijfbomen in Zuid-Europa zorgvuldig gesnoeid waardoor ze bijna net zo mooi worden, toch?

De Harz werd geteisterd door schorskevers. Ze hebben het vooral gemunt op de vele sparren die in het gebied staan. Hele hellingen zijn kaal. De onderliggende oorzaak is een aantal droge zomers op rij. Sparren hebben het dan moeilijk, het kevertje gedijt er prima door. Dan gaat het hard. Men vertelde ons dat de sparren zijn aangeplant en eigenlijk niet thuis horen op zo'n geringe hoogte. Men laat de natuur het nu overnemen en er verschijnt een mooi gemengd bos. Wel fotokansen!

De bomen langs dit weggetje laten zich elk seizoen weer op hun mooist zien. Dankzij jullie tips kwam ik tot deze foto.

We wensen de telers een goede oogst toe.

Deze foto aangepast op advies van de moderatoren, zelf twijfel ik aan het recht staan maar dat zal nu hoop ik beter zijn. Uit het pad wat takjes verwijderd en een beetje richting panorama uitsnede.

Een plasje in de Wieden vroeg in het voorjaar.

Deze oude eik staat in het bosgebied Heumensoord. Ondanks dat er ieder jaar een militair tentenkamp om hem heen komt blijft hij fier overeind

Dit oude sfeerbeeld past m.i. goed bij de huidige weersomstandigheden.

De kurkeiken in de dehesa's worden steeds meer verdrongen door de struiken van Cistus ladanifer (een soort zonneroosjes) waardoor het authentieke cultuurlandschap van de dehesa dreigt te verdwijnen.

Ideale weersomstandigheden waren voorspeld voor deze zomerse dag: mist en later het zonnetje. Daarom gingen we al heel vroeg in de ochtend op weg naar een natuurgebied waar veel vlinders voorkomen, zoals het Oranjetipje en Icarusblauwtje. Onderweg was het voorgenieten al begonnen. Hoe mooi kan een dag beginnen in de polder.

Fototas op mijn rug, statief onder de snelbinders en zo al fietsend over Landgoed Mariënwaerdt kwam ik deze wandelaars tegen. Ze liepen tussen de notenbomen heerlijk te genieten van de sneeuwvlokken.

In een natuurlijke context in het landschap

Het Herikhuizerveld (de Posbank in de volksmond) is een heuvelachtig heideveld dat deel uitmaakt van het Nationaal Park Veluwezoom in de gemeente Rheden in de Nederlandse provincie Gelderland.

Midden de Hoge Venen vind je Noir Flohay, een dennenbos dat zwaar getroffen werd door veenbranden in 1968 en 2011. Sindsdien vormen de grillige dode bomen een ideaal onderwerp voor landschapsfotografie.

Opschonen, het riet wordt gesneden, in bundels samen gebonden, bewaard en afgevoerd en gedeeltelijk verbrand.

Het was een mooie winterdag.

Ik denk dat rijp de mooiste manier is om de eigenschappen van een boom zichtbaar te maken. De allerkleinste vertakkingen van deze eiken worden erdoor geaccentueerd.

Wat was het mooi op 1 januari 2017.

Ander weer opkomst in de bergen, de boompjes bibberen onder de sneeuwlaag en langzaam verdwijnt de zon.

Dit groepje bomen geeft mij het gevoel van saamhorigheid.

De Zumpe in de winter, in zwart-wit.

Seceda een bergketen in de Dolomieten waar ik in de vroege ochtend tijdens het Sneeuwschoenwandelen tegen aan liep. De dag ervoor had het gesneeuwd, mooier kan het niet, of toch wel met een zonnetje, maar ja.... !

Op deze winterochtend was er zóveel rijp aan de bomen en struiken....en prachtig winterlicht. Het landschap in de Wieden werd daardoor nóg specialer.

Deze mooie winterse weersomstandigheden geven het landschap een hele andere sfeer mee...prachtig om dan er van te genieten En veel foto,s te maken.

Landschap in de sneeuw. Gelukkig viel die ene dag sneeuw bij mij in de buurt.

Het moment tussen licht en donker.

Het beeld van deze boom die bijna omgevallen is komt mooi tot uiting in het sneeuwlandschap en de zachtblauwe lucht.

eindelijk wat sneeuw in nederland

Een landschap met wilgen die in het water staan . Ik heb hier 2 foto's samengevoegd. Mooi om eens mee te experimenteren.