Látrabjarg is een uitstekende landtong in het meest westelijke deel van IJsland en dus ook het meest westelijke deel van Europa. De kliffen zijn op sommige plekken meer dan 400 m hoog en worden in het broedseizoen bewoond door miljoenen zeevogels, waaronder papegaaiduikers, jan-van-genten, zeekoeten en alken. Ik zat hier op een uitstekende rotspunt van het loodrecht uit zee oprijzende klif. Eén missstap en het is over en uit.

Vanuit een Cessna gefotografeerd. Tegenwoordig kan dat misschien veel makkelijker en goedkoper met een drone. Er lopen zo hier en daar wel wat mensen in het landschap maar die storen nauwelijks toch?

Dromerige foto van de strandpalen bij Petten. Gemaakt met de telefoon met beweging.

Mooie vormingen van de duinen bij het Westduinpark dat bestaat uit relatief jonge duinen (bron: Wikipedia).

Als je niet dicht bij zee woont moet je al gauw teruggrijpen naar ouder beeldmateriaal om mee te kunnen doen met het maandthema.

Op weg naar de Biesbosch rijd ik door de polder, de zon is net op en er is mist. Mooi begin van de dag.

Storm Eunice had een flinke hap uit de duinen geslagen wat hier goed te zien is.

Het was een mooie en rustige ochtend in het natuurgebied weinig wind,een beetje grondmist en een opkomend zonnetje ....een goed begin van de dag.

Ochtend wat vroeger opgestaan ze voorspelde wat sneeuw en ja hoor daar zag alles wit. Vlug camera ingepakt en wegwezen. Het park lag mooi besneeuwd 't was zo rustgevend, wat kan een mens dan genieten van dat witte landschap.

Deze foto is gemaakt tijdens een koude winterochtend in ons pittoreske dorpje. De bomen en struiken zaten vol met rijp, het was echt prachtig!

De rust die Sandra Kuijvenhoven in de natuur vindt is terug te zien in haar foto's. In onze rubriek portfolio's aandacht voor haar fraaie werk waarin zen en dynamiek naadloos met elkaar verweven zijn.

Klik hier en geniet mee.

winterse dag aan de bootjesvijver

Winterlandschap bij landgoed Hoog Oorsprong

Tijdens de storm winkracht 9 het fotomoment iets lager bij de grond opgezocht. Het water wat tegen de rand van de basaltblokken klotst waar de zeevruchten zich hebben verankert. (mini landschap).

Eilean Donan Castle is een van de meest gefotografeerde kastelen in Schotland. Het is dan ook zeer fotogeniek met zijn mystieke ligging op een eilandje in het Loch Duich Het heeft een rol gespeeld in talloze films, o.a. in de James Bond film “The World is Not Enough". De witte paal is geen lantaarnpaal maar een vlaggenmast met de Schotse vlag in top, als teken dat de kasteelheer thuis is. Het kasteel is geopend voor publiek; Ik heb dan ook vele bezoekers op de brug weg moeten klonen.

Veel winter hebben we de laatste jaren niet zeker dit jaar . Ook dit jaar zacht en nat . Dus maar eentje uit het archief . Een stukje polder in de Krimpenerwaard met heel dun laagje sneeuw en ganzen in de lucht . Zo zou het vaker moeten zijn .

Op zo'n mooie mistige ochtend geniet je volop. Voor geldt dat nog eens extra wanneer ik een oude knoestige kronkelende boom tegenkom. Zo een die rechtstreeks uit een fantasiefilm is weggelopen. In dit geval was het een boom die uit bijna iedere hoek wel een mooie plaat opleverde. Deze ochtend stroomde het geheugenkaartje vanzelf vol.

Voor dit thema Winterwonderland moet ik toch ff terug gaan nr de winter van 2021, spijtig, iedereen hoopt hier nog op wat sneeuw en vrieskou denk ik. Heb de dame met haar hondje mee in het beeld genomen voor de verhouding zo je kan zien hoe prachtige dreef met immense bomen dit wel is. Ook het leuke was dat de hond alleen maar mijn richting keek en niet in de lens van het baasje ;-)

Een keienstrand aan de oostkust van Schotland. Door de eeuwigdurende eroderende werking van de getijden worden de stenen steeds meer afgerond. Leuk geluid trouwens als ze door het stromende water heen en weer bewegen. Iets ander geluid dan door de gelijknamige band wordt geproduceerd.

Na een hele nacht sneeuw laat het Berkenbos zich van de andere kant zien.

Een van de weinige dagen met sneeuw vorig jaar 22 december. Genieten om dan met zulk licht in de polder van het Midden Delfland gebied te staan. Panorama van twee opnames.

Fondantijs ontslaat wanneer sneeuw in het ijs ingevroren wordt waardoor een brosse bovenlaag ontstaat vol luchtbelletjes. De bruinrode kleur in dit beeld wordt veroorzaakt door ijzeroxide, dus eigenlijk een soort roest. De rechtopstaande sprieten zijn de overblijfselen van Kalmoes, een bekende moerasplant die gebruikt wordt bij de productie van Beerenburg. Ik kwam op de site van Hooghoudt een recept tegen van een mix met 2 delen chocomel en 1 deel Beerenburg, toch eens proberen.

In september 2001 (de beruchte maand van de aanslagen door Al Qaeda) maakte ik samen met twee vrienden een fotoreis in het westen van de VS. Een van de hoogtepunten was een bezoek aan de Antelope Canyon in de staat Arizona, een zogenaamde slotcanyon, een smalle kloof met hoge verticale wanden die in de loop der eeuwen door stromend water uitgeschuurd is. Als de zon van boven in de kloof schijnt worden prachtige vormen en keuren zichtbaar. Dia-scan.

Mooi dat de Knobbelzwaan een rode snavel heeft.

In de buurt van ons wintervakantieadres in Beieren zijn verschillende bergmeertjes. Dit is één van de mooiste. Heerlijk om daar rond te struinen en te fotograferen. In dit geval is de weerspiegeling zó mooi vind ik!

In 1991 gefotografeerd op diafilm Velvia. Opnieuw bewerkt en ontruist met het filter van Topaz. Toen werd het nog echt winter. De Oostvaardersplassen waren toen ook veel meer open dan tegenwoordig en je kon overal langs de kant van de weg stoppen.

Een dia gefotografeerd op Velvia in 1997. Gescand, opnieuw bewerkt en "ontruist" (ontkorreld) en verscherpt met Topaz filters. Het bomijs ontstond doordat het water onder het ijs in de uiterwaarden terugliep in de rivier, waarna het ijs door zijn eigen gewicht doorzakte en brak.

Prachtig land vooral in de herfst periode en dan bonus met sneeuw. Was een heel erg grijs grauwe en vochtige dag op de dag van de foto.

Foto gemaakt tijden een korte wintertrip op IJsland, zeer indrukwekkende landschappen gezien en gefotografeerd.

Het zonnetje wist net boven de horizon zijn weg te vinden. Het was vroeg in de ochtend. Zacht warm licht scheen over het sneeuwwitte landschap van Het Bargerveen. De waterbekkens en turfafgravings-plekken waren dichtgevroren en bestrooid met een laagje poedersneeuw. Het was muisstil. alleen het kraken van de sneeuw bij elke stap die ik zette was te horen. Een dode boom stak net met zijn kroon door het ijs. En stond in de vroege spotlights... Een genietmoment.