De orchideeën in ons gebied hadden hebben wel last van de droogte gehad, de afgelopen zomer. Deze brede wespenorchis trof ik fris bloeiend aan, na de eerste regenbui sinds weken.

Begin maart, het is een mooie dag en de krokussen verschijnen. Om vrolijk van te worden. In het Gronings wordt dan gezegd "veujoar in de kop".

Het duizendguldenkruid hoort bij mijn favoriete plantjes in het Lauwersmeer. Je ziet ze wel langzaam minder in aantal, omdat de arme grond van de vroegere zeebodem steeds vruchtbaarder wordt en minder kalk gaat bevatten.

De vroege glazenmaker, tegen het beschaduwde riet in de achtergrond, bleef net lang genoeg even stil hangen om een foto te nemen. Met dank voor de tip.

Panorama van het Lauwersmeer (15 horizontale beelden) waarbij voor mij vooral de lucht de foto maakt. Je  ziet in de verte al de regen van de bui die ook op deze plek kort daarna zal losbarsten.

In de haven vloog het visdiefje naast de veerboot die van Schiermonnikoog kwam.

Met het nest is het vast goed gekomen en misschien zijn de kleintjes van deze kauw al wel geboren.

Een rondje Lauwersmeer bracht mij deze foto.
Gefotografeerd vanuit de mobiele schuilhut met de wind en zon in de rug.

Al om half drie in de middag kleurde de lucht prachtig. Een winters lichtpuntje. Het was een mooi gezicht, de brandganzen op de goede plek te zien vliegen. Ik heb eentje verwijderd, die tegen de rand aanvloog.

Een haas tussen de voorjaarsbloemetjes, die past vandaag toch wel mooi als Paashaas dacht ik zo.

Vrolijk Pasen allemaal!

De konikpaarden kunnen winterse omstandigheden wel verdragen. Maar misschien zijn ze toch wel net zo blij als ik, dat dat nu voorbij lijkt.

Een rondje Lauwersmeer bracht mij deze foto. Genomen vanuit de mobiele schuilhut.

Het was een spectaculair gezicht. Door de harde wind was het riet aan de oevers van het Lauwersmeer helemaal bedekt met ijs in mooie grillige vormen. Ik heb de foto opgefrist.

Het was een feestje vorige week met de sneeuw. Zoals hier in het Ballastplaatbos.

Na een tip kon ik deze mooie bleekroze koraalzwam fotograferen. Sinds 1987 was hij niet meer gezien volgens de verspreidingsatlas en het is een gevalideerde waarneming. Ik vond het maar bijzonder, al besef ik dat er veel meer niet dan wel gezien wordt.

Piepkleine eitjes 1,5 mm, in een mandje, zo ziet het gestreept nestzwammetje er uit. De eitjes, de sporenkapsels, worden weggeschoten als er een druppel op valt als ze rijp zijn en zo verspreiden ze zich. Ik wist van het bestaan, maar had ze nog nooit gezien. Dus ik was er blij mee.

Je moet er snel bij zijn voor het lijnenspel van de hazenpootjes. Het is zo weer voorbij. De achtergrond werd een stuk rustiger - en mooier - toen ik de kleur er uit haalde.

Ik zag veel vliegenzwammen in het bos bij ons, nog voor de regen van het afgelopen weekend. Altijd leuk.

Nog steeds kijk ik met heel veel plezier terug op twee weken Lauwersmeer twee jaar geleden, een duik in het archief voor het thema van de maand was dan ook geen straf, maar een groot genoegen.

De grutto heeft er geen probleem mee om op één poot te poetsen. Gelukkig broeden er in de Bantpolder, waar de foto is genomen, best een aantal. Dat helpt een beetje.

De zilverreiger kwam mooi in mijn richting landen. Nu een heel gewone soort, maar ik weet nog, lang geleden, dat het een zeldzaamheid was in het Lauwersmeer. Ze broeden er overigens niet.

De ene heeft jeuk en de ander helpt hem een beetje met het krabben Foto ooit eens eerder geplaatst maar vind hem wel in het thema van de maand passen, vandaar nog eens op herhaling.

Het wordt iedere dag een klein beetje lichter. Heel fijn. En nog even en de sneeuwklokjes komen tevoorschijn. Hier stonden ze wel in heel mooi avondlicht.

Het is toch altijd weer leuk om vliegenzwammen tegen te komen in het bos. Het licht was mooi verdeeld over dit tweetal.

Elfenbankje is een mooie sprookjesnaam. Ik kon de foto van bovenaf nemen, zodat de patronen mooi zichtbaar werden. Alleen het elfje ontbreekt. Nog iets naverscherpt.

Afgelopen weekend in het Lauwersmeer de normaal erg terughoudend levende Porseleinhoen kunnen fotograferen. In de 2 uur dat ik daar was kwam de vogel zeer regelmatig uit het riet vandaan op zoek naar iets eetbaars en trok zich niks van de aanwezige fotografen en vogelaars aan.

Het was bewolkt, maar op het gewenste moment braken de wolken en ging de zon mooi onder. Iets later kwamen er mooie kleuren.

Het geelhartje is een piepklein plantje, ongeveer een halve centimeter, van de duinvallei. Hij komt ook op de vroegere zeebodem van het Lauwersmeer voor. Ze staan vaak nogal rommelig bij elkaar, dus ik was blij, dat ik er eentje vrij tussen zijn soortgenoten kon vastleggen.

Een oeverlopertje in een wolk van madeliefjes, als dat niet dromerig is!

Verleid door het mooie honingmerk an de rietorchis gaat de tuinhommel op zoek naar nectar. Maar veel orchideeën produceren geen nectar. hij zal het niet vinden. Wel blijven de stuifmeelklompjes aan de hommel hangen. Als hij verder op zoek gaat naar een volgende orchidee wordt er bestoven. Er zijn dit jaar trouwens duidelijk minder orchideeën in het Lauwersmeer dan andere jaren.