Heel fijn dat de natuur weer tot leven komt. Nu maar hopen dat de grutto's weer voor het zo broodnodige nageslacht gaan zorgen.

De paring van deze Steltkluten eindigde met een perfect uitgevoerde 'Pas de deux'.

Op 1 december, tussen herfst en winter, lag er een klein beetje sneeuw bij ons. De blaadjes van de cotoneaster waren nog mooi gekleurd. Tussen de besneeuwde takken gaf dit blaadje een mooi contrast.

Vaak nauwelijks 2 mm groot, zoals hier, maar het is volop de moeite waard om myxomyceten te zoeken in het bos. Het zijn toch wondertjes van de natuur, En altijd fijn als je ze redelijk in beeld kan krijgen. Twee tussenringen gebruikt.

Het sparrenveertje met de talloze dunne takjes leek in het tegenlicht wel een egel, die zjjn stekels opsteekt.

Zo'n natte maandag is uitermate geschikt om mapjes met foto's uit te zoeken, ik ben even terug geweest naar een mooie zomeravond aan het Lauwersmeer, heerlijke herinneringen en lekker nagenieten van de kemphanen.

Deze fopdraadwatjes, nauwelijks 2 mm. trof ik op een vergaan stukje bast aan. Het zijn twee stadia, de tweede (licht) en derde (donker). Het eerste stadium is wit.Ik had het geluk dat ze er een leuke vorm van gemaakt hadden. Met stabiel statief en twee tussenringen genomen.

De afvalvlieg, had een mooi plekje uitgezocht op de hertenzwam. Je ziet ze vaker op paddenstoelen zitten. Dit is een suillia volgens obsidentify en ook daar zijn er weer meerdere soorten van. Er valt nog veel te leren.

Het jacobskruiskruid is het domein van de zebrarups. De rups van de sint-jacobsvlinder. Mooi van kleur, alleen niet zwart-wit, zoals de naam suggereert.

In het bos zag ik heel mooi gekleurde stipjes van nog geen 2 mm. in het vergane hout. Ik wist gelijk wat het was, want ik had net een mooie foto van het zandkleurig lantaarntje van Fons op deze site gezien. Normaal is het moeilijk om myxomyceten op naam te brengen, maar nu was het geen probleem. De bruine stipjes zijn een latere fase.

Ik heb geprobeerd de Rietzanger tijdens zijn baltsvlucht hoog in de lucht te fotograferen, wanneer hij als een parachuutje naar beneden komt, maar dat heb ik niet voor elkaar kunnen krijgen. Dan maar het moment waarop hij luidkeels zingend vertrekt, daar ben ik ook blij mee hoor.

De aalscholver, met zijn witte voorjaarspruik, zat dichtbij zijn vleugels te drogen. Het water paste mooi bij het patroon in de vleugels.

Meestal zie je de Steltkluten met de lange stelten gedeeltelijk in de plas-dras. Op de oever komen ze niet veel, alleen wanneer ze hun ontlasting kwijt moeten, dat doen ze dus niet in het water, netjes! Dat was hier ook het geval, heb ik ook gefotografeerd, maar die lange witte sliert tussen de poten kon me toch niet bekoren, hier was ie klaar. Anyway, die lange poten zijn nu prachtig te zien!

Een week kamperen in de omgeving van het Lauwersmeer levert dit beeld op. De Tureluur land op de paal, een uitkijkpunt om zijn pullen in de gaten te houden.

Maar liefst twee weken verwijderd ik bij het Lauwersmeer en heb ik bijna dagelijks Steltkluten gefotografeerd. Heel veel foto's dus, waarvan ik er zo af en toe nog eens één zal laten zien. Ik heb ze zo nu en dan van heel dichtbij kunnen fotograferen, maar nu heb ik gekozen voor een Steltkluut in zijn omgeving.

Op een middag vlogen er veel meeuwen en sterns boven het water, een mooi moment om even lekker te oefenen op vogels-in-vlucht. Ik herkende niet alle soorten, dus heel handig dat er wat vogelaars waren die me vertelden dat dit de Dwergmeeuw is, zoals de naam als zegt: een van de kleinste meeuwen. Als ik hier op de site zoek op Dwergmeeuw vind ik er niet één, een mooie reden om deze dan hier een plaatsje geven.

De bosrandroofvlieg is een vervaarlijk uitziend insect. Een echte rover, hier met de mooi gekleurde groene bladsnuitkever. In de avond aan de rand van het bos op een paaltje. Ik hoop dat deze versie de goeie is.

Tegen het einde van de dag viel er een lange schaduw van een hek over het veld, dat gaf een leuk spel van zon en schaduw en een Oeverlopertje wilde wel even op de juiste plek mijn beeld in wandelen.

Deze overloper kwam ook steeds dichterbij.

Ook deze steltkluut werkte meebrengen, kwam regelmatig ernstig dichtbij. Wat maakte dat ik verticaal verder moest. Gelukkig bleef de vogel even staan.

Een van de ochtenden aan het Lauwersmeer was het behoorlijk mistig, Dat bood me weer andere mogelijkheden om de prachtige Steltkluten in beeld te brengen.

Eerder deelde ik mijn foto 'Klaar voor de paring' van het moment waarop mannetje Stelkluut op het vrouwtje springt. Deze foto toont het intieme momentje direct ná de paring, het kruisen van de snavels, meestal staan of lopen ze dan naast elkaar, maar in dit geval zat het mannetje nog op het vrouwtje, waarbij hij haar met zijn vleugel omarmt, zó lief!

Ik lag plat op de grond toen de Bosruiter ineens heel dichtbij kwam, een kleine glooiing in het veld zat daardoor in de weg, alsnog omhoog komen was geen optie. Maar ik vind het effect eigenlijk wel verrassend.

Deze twee heren hadden wat territorium drang. Ze zijn beide nog geheel in de vecht kledij. Een kort moment waar ik nog net op kon anticiperen.

Tijdens een heerlijk verblijf bij het Lauwersmeer heb ik vele uurtjes aan de waterkant doorgebracht en daardoor ook vele mooie momentjes mee mogen maken.

Tijdens mijn vakantie bij het Lauwersmeer lag ik meerdere vroege ochtenden heel stilletjes aan de waterkant, soms kwamen de Steltkluten dan heel dichtbij! Al gauw ontdekte ik een patroon in hun route en leerde ik de beste plekjes daaruit te pikken. Zo wilde ik iets van het riet in de achtergrond zien, dat had ik hier, maar dan was het opletten dat ik de steltkluut mooi tussen de groene pollen kon pakken en dan liefst ook nog een leuke houding. Hard werken hoor, maar dan heb je ook wat ;-)

Deze grote keverorchis, neottia ovata, was vorige week de eerste orchidee die ik in het Lauwersmeer zag. Niet de meest spectaculaire, wel veel bloemen en ik vond het een mooi moment. Hij is nogal sprietig van aard, dus ik heb hem door de begroeiing heen gefotografeerd en de achterond is het bos. Daar staat hij graag, op een open plek aan de bosrand. Het paars van de rietorchissen komt nu tevoorschijn.

Liggend aan de waterkant in de vroege ochtend, wachtend op Steltkluten, mocht ik even genieten van dit lieve tafereeltje.

Ik viel bij het Lauwersmeer met mijn neus in de boter, minstens 22 Steltkluten waren daar neergestreken in het plas-dras gebied. Inmiddels zijn al 9 broedende paartjes geteld. Tijdens de vele uren die ik er heb doorgebracht heb ik dan ook meerdere paringen mogen zien. Hier het moment dat het mannetje na een mooi ritueel op het vrouwtje springt, beide poten nog net los.

Je zou bijna denken dat deze Steltkluut aan het dauwtrappen is, dit plaatje past daarom wel bij Hemelvaartsdag ;-)