Ik probeerde deze fraai gekleurde Kemphaan te fotograferen maar hij zat helaas echt te ver. Een Meerkoet hielp een handje, die pestte hem weg waardoor hij ineens vlak voor me landde. Een fractie van een seconde bleef hij zitten in prachtig ochtendlicht, maar dat was net lang genoeg. Heerlijk begin van de dag!

Dit jaar voor het eerst Steltkluten gezien en wat heb ik van ze genoten, zo mooi en elegant! Heerlijke momentjes heb ik mee mogen maken, zoals hier het liefdevolle kruisen van de snavels na de paring.

Vanmorgen redelijk op tijd naar de steltkluten gegaan, er werd aangenaam dichtbij gefoerageerd. Leuke houdingen en er waren nog weinig mensen. Super om te genieten van deze schoonheden.

Het is altijd balen als je onderwerp er vandoor gaat, maar het moment van opvliegen maakt dan gelukkig wel weer een heleboel goed, zeker in dit mooie ochtendlicht.

Volgens vogelbescherming zijn er maar ongeveer 100 broedparen van de grote karekiet. Heel veel minder dan vroeger. Dan is het dus extra leuk, als hij vlak bij ons park weer gearriveerd is. Je hoort hem van verre, want hij kan krassen als de beste, zoals hier, Zingen gaat hem minder goed af, daarin is hij niet de enige.

Gisterochtend een paar uur achter een hek gelegen in het Lauwersmeer in de hoop de Steltkluut in het vroege ochtendlicht te fotograferen. Nadat een regenbui was over getrokken, gaan liggen en kon het wachten beginnen. Eerst een Bosruiter, een Kemphaan vrouw, en dan uiteindelijk kwam de Steltkluut aangelopen. Hij bleef net achter een rietkraag staan waardoor ik helemaal naar links moest hangen om geen storend riet in beeld te krijgen. wat resulteerde in deze foto.

Deze ontmoeting was voor mij super, zo dichtbij en gaaf langs het water. Soms werd er ook gedronken. Wormpje en emelten en insecten, stonden op hetmenu.

Deze mooie Rietgors kwam ik gisterochtend tegen in het Lauwersmeergebied. EXIF-data o Aperture: f/22 o Camera: Canon EOS 77D o Shutter speed: 1/250s o ISO: 200 o Taken: 30 April, 2023 o Focal length: 600mm

Deze kluut plofte voor eventjes vlak bij mij neer in de Ezumakeeg. Met de madeliefjes in de achtergrond. Als je gezegend bent met zo'n mooie tekening op je verenkleed, de hoge poten en ook nog die bijzondere snavel, dan heb je niet te klagen, vind ik.

De vroegeling is een piepklein plantje, de bloemen zijn maximaal een halve centimeter, die zelfs al vroeg in maart de lente aankondigt. Ze staan vaak in groepjes bij elkaar.

Deze haas koos het hazenpad. Maar voor dat de haas weg sprintte keek ie nog even opzij.

Sneeuwgorzen zijn kustvogels en zo nu en dan aanwezig in de haven van Lauwersoog in de winter. Omdat ze niet zo schuw zijn komen ze zo soms dichtbij, als ze naar voedsel zoeken tussen het stro.

Deze zilverreiger stond in de weide en bleef een poosje gewoon staan. Vanuit de mobiele schuilhut.

Brigitte liet laatst ook al een Visdiefje zien, dat is geen toeval, want we hebben ze samen staan fotograferen tijdens een paar heerlijke dagen bij het Lauwersmeer. Dus ja, een Visdiefje als bijdrage van mijn kant aan het Thema Wit kan dan ook niet uitblijven.

Vliegende ganzen in de opkomende zon bij het Lauwersmeer.

Bij de Cleveringsluizen aan de Friese kant heb je vanaf een hoger standpunt een mooi uitzicht over het Lauwersmeer. Zeker als de wolken ook nog meewerken.

Een groep reeën liep de dijk over toen wij aan kwamen rijden. Mooi moment in het vroege ochtendlicht.

De afwisseling van dooi, vorst en een vleugje sneeuw gaf mooie patronen op het ijs. Voor iedereen fijne feestdagen en ik wens het team DDN ook het volgend jaar weer veel succes met deze prachtige site.

Soms is het erg zoeken naar een soort paddenstoel, maar de vliegenzwam zie je van ver. Het licht in de achtergrond werkte mooi mee.

Op een klein stukje boomschors zaten deze fopdraadwatjes (denk ik). Ik heb de boomschors een beetje verplaatst voor het plaatje. Twee tussenringen gebruikt. Wat zijn deze piepkleine myxomyceten toch vaak wonderlijk mooi van kleur.

Zachte ronde bolletjes op een kluitje in diepe slaap, eentje/eendje houdt de wacht.

Nog een keertje de haas. Ik heb een paar avonden mogen genieten van dit leuke dier, waarbij de bloeiende madeliefjes ook nog eens fijn meewerkten.

Wat hebben ze toch een prachtig verenkleed die steenlopertjes. Samen met Loes een aantal dagen vertoefd aan het prachtige Lauwersmeer met nogal winderige omstandigheden. Hier plat op de buik liggend tussen zwerfafval , zeewier en vogelderrie aan de haven van Lauwersoog bij windkracht 6 met af en toe een stevige regenbui. Op de achtergrond de branding die hoog opsloeg als gevolg van de wind en de golfslag. Daar trok dit vogeltje zich echter niet veel van aan.

Dezelfde Haas als die in de foto van Brigitte, dezelfde avond gemaakt, maar een héél ander plaatje!

Een haas in een landschap als dit is me nog nooit eerder gelukt, dus ik ben er erg blij mee.

Deze zwarte Ibis was onverstoorbaar aan het foerageren. Slakjes waren het hoofd menu. Onder water kraken en daarna opgooien. Schoongespoeld om dan weer opgevangen word om op te eten. Er waren veel slakjes. Dit beeld sprong er voor mij uit. Had hier extra overbelicht en de scherpte was is voor mij oké.

Het duizendguldenkruid zouden ze tegenwoordig anders noemen, lijkt me. Het is een prachtig klein plantje van duinvalleien, die ook in het Lauwersmeer vrij veel voorkomt, al is de bodem daar wel aan verandering onderhevig. Zweefvliegen willen er nog wel eens even bij gaan zitten. Dat is een prettige eigenschap voor de fotograaf. Volgens obsidentify is het een snorzweefvlieg.

Het is te merken aan de natuur, dat de zomer een eind gevorderd is. De putter is er blij mee. Hij deed zich tegoed aan de distelzaden aan de kant van de weg, waar de berm vol bloemen staat. Vanuit de auto genomen.

Deze steltloper was alleen aan het foerageren, kwam steeds een beetje dichterbij, tot er iemand aankwam, die wilde weten waarom ik op de grond lag.

De orchideeën in het Lauwersmeer die vanaf eind mei uitbundig bloeien, zijn voor mij altijd een zomers feestje. Er zijn vrij algemene soorten, maar ook enkele zeldzamere, zoals de grote muggenorchis.