Een lieveheersbeestje tussen een schermbloem wat een interessant beeld oplevert.

Leuke beestjes, groene schildwantsen. Ze rennen gewoonlijk niet hard weg, misschien omdat ze zich bewust zijn van de reden waarom ze ook wel stinkwants genoemd worden en niet heel veel gevaar te duchten hebben. Deze kroop langzaam naar het einde van het blad waar hij op zat.

Ik had deze mooie, gele soort soort al eerder gefotografeerd, maar vond deze mooi afsteken tegen de donkere achtergrond. Ik las dat ze plantaardig voedsel eten, maar heb er ook al een aan een andere vlieg zien eten.

De rups van de koninginnenpage heeft haar zijdedraad gesponnen om zich vast te hechten aan de venkel. Weldra kan de verpopping beginnen...alhoewel mijn geduld wel werd getest. Het duurde nog meerdere uren vooraleer ze haar jasje ruilde voor een nieuw.

Op de hei, door andere vegetatie heen gefotografeerd.

Knop van een Abessijnse gladiool die op ontluiken staat.

Bontzandoogje met de macro vastgelegd.

De lijnen van een Dahlia.

Ik gebruikte een witte paraplu om de achtergrond te neutraliseren en de structuren van het dambordje een beetje te versterken. Het opgerold tongetje trok pas mijn aandacht toen ik de foto achteraf bekeek.

Niet veel gezien dit jaar hier dus blij dat ik hem in in het voorjaar tegen kwam tijdens onze reis naar Mallorca.

Boomblauwtje in eigen tuin.

Ivoorzweefvlieg in eigen tuin. 2 foto's in PS samen laten smelten voor nog iets meer scherpte.

Als je zo in het veld loopt dan kom je deze mooie Wespspinnen op dit moment ook weer volop tegen.

Een gewone oeverlibel met in de achtergrond wat bomen waardoor het tussen de bladeren het licht doorschijnend voor mooie cirkels zorgt .

Wat minder lieveheersbeestjes dan een maand geleden, maar toch kwam ik er vandaag af en toe een tegen, waaronder deze. Bladluizen opgepast.

Vrouwtje bosbeekjuffer die me recht in de ogen keek.

Macro opname van een Vleesvlieg. Ook leuk om in de tuin te fotograferen.

Macro opname van de binnenkant van de laatste fase van een paardenbloem. Hierdoor ontstaat een mooi lijnenspel.

Deze Kempense heidelibel heeft hier een mooi uitkijkpunt gekozen en wel op de Zomprus een plant die zijn naam te danken heeft aan natte voedselarme grond.

Bruin zandoogje op een zonnehoed bloem.

Vanochtend vroeg kwam ik deze Krasser tegen die gelukkig bleef zitten voor een mooie foto.

Afgelopen lente probeerden we onze tuin vlindervriendelijker te maken met succes. Enkele weken geleden smulde prachtige rups van de koninginnenpage van de venkel en kroop acrobatisch van sprietje naar sprietje.

Op het strand van Karpathos lagen prachtige glad gesleten rode kiezels met een fraaie marmerstructuur. Dit is een detail van circa 3x3 cm in een stack van 8 beelden samengebracht via Helicon Focus software. Dit zijn aardig wat lijnen lijkt me zo.

Strekpoten zijn hooiwagens. Dat zijn wel spinachtigen maar geen spinnen, ook al hebben ze acht poten. Ze worden exclusief de poten 4-6 mm groot en de poten worden wel tot 5 cm lang. Dit is een stack van 15 foto's, samengevoegd in Serene stacker.

Deze Veldparelmoervlinder heeft een mooi uitkijkpunt uitgekozen, achterste voren op de Avondkoekoeksbloem, zodat zijn uitzicht optimaal is en hij zijn vleugels mooi laat zien (Stack van 14 )

Heidelibel die gelukkig na de tijgersluipgang bleef zitten op een uitgebloeide klaproos.

Deze vlieg zat op een plek waar ik maar net bij kon. Een mooie gelegenheid om de ogen eens goed in beeld te brengen. Onderzoeker berekenden - aldus Naturalis Biodiversity Center op internet - dat een facetoog dat net zo scherp ziet als ons oog een meter groot zou moeten zijn. Dat zouden enorme insecten zijn dus, waar we niet dichtbij zouden durven komen om ze te fotograferen. Maar....dat zou ook niet nodig zijn.

De dambordjes waren ruim vertegenwoordigd in het veldje naast de rivier. 's Avonds al even gekeken waar ze ongeveer zouden gaan slapen en de volgende ochtend weer terug kunnen vinden. Des te warmer het werd, des te meer dambordjes kwamen omhoog gekropen om op te warmen.

Gevangen in het licht van de opkomende zon. Het voordeel van een groot archief is dat er nog veel juweeltjes te vinden zijn.... Het nadeel is dat er ook nog heel veel uit te zoeken is, maar dat is een luxe probleem. Ik denk dat het een heidelibel is, maar dat was in dat licht wat lastig te determineren.

De gele snipvlieg eet kleine insecten. Het kleine beestje rechts is wellicht een toekomstige prooi van de vlieg