Wat vroeger dan verwacht maar hij is er weer, de Kempense heidelibel (Sympetrum depressiusculum). Deze mooie soort werd in Nederland voor het eerst gezien in de Kempen in Noord Brabant, vandaar de naam, maar heeft daarna de weg gevonden naar de Weerribben, waar hij het heel goed doet. Deze soort wordt nog steeds beschreven als zeldzaam. Maar zeldzaamheid is een relatief begrip want de Kempense heidelibel kan in de zomer in de Weerribben in grote aantallen worden waargenomen.
Een oorcicade, Ledra aurita, is een cicade van zo'n 1,5 cm. Het halfvleugelige insect heeft een opvallend uiterlijk. Aan het halsschild zitten twee uitstulpingen, die op oren lijken. Door de perfecte camouflage valt de oorcicade nauwelijks op, maar hier kon ik een close-up maken van een oorcicade op een vinger.
Ik heb al heel lang geen macro gefotografeerd, dus tijd om even te checken of ik het nog wel kan. Gelukkig geen probleem😉
Foto komt zo uit de camera, zonder toeters en bellen, gewoon in mij eigen achtertuin.
De met bloemen ingezaaide bermen langs de akkers beginnen wat op te bloeien en daarmee komen er ook wat meer insecten, waaronder deze mooie wesp.
Op de fotodag van DDN bij Ronald Bergkamp in de tuin had ik mijzelf uitgedaagd in de, overigens prachtige tuin alleen de Lensbaby sweet 50 te gebruiken. Een erg lastig lensje wat je wel dwingt iets creatiever te werk te gaan. Ben er nog niet zo bedreven in, maar oefening baart kunst. Ik vind het erg lastig te bepalen waar je de scherpte legt, hier koos ik voor de linker bloemblaadjes.
Eind van de middag een dreigende lucht, onweer op komst, deze prachtige parelmoervlinders die een uur daarvoor niet wilde stilzitten gingen nu in afwachting van de bui op de grashalm doodstil zitten. Dit gaf mij een gelegenheid om een stack van tien te maken.
Een ieniemienie soort cicade, gevangen door de zonnedauw. Kom er niet uit welk soort het is, overal gezocht, ook Obsidentify komt er niet uit. Hoop dat er iemand op DDN is die het weet.
