Minuscuul kleine bekertjes gevonden, de binnenzijde is witgrijs tot vuilgeel, buitenzijde dicht geelbruin behaard, vuilgeel tot vaal lichtbruin.

Met dank aan Fons Wijering voor de naam van het zwammetje.  

Altijd leuk hoe die kleine paddenstoelen op dit materiaal groeien. De achtergrond heb ik zelf gecreerd door er drie grote langwerpige bladeren achter te plaatsen op een plamp (dit omdat mijn armen gewoonweg te kort zijn). Je moet dan wel een paar keer heen en weer lopen om alles op de juiste plek te krijgen.

In de herfst is niets zo mooi als het verkleurde blad van de esdoorn. Een onderwerp die me niet snel zal vervelen omdat er zoveel mogelijkheden zijn om het vast te leggen. Voor deze foto heb ik onderbelicht tegen de zon in en ik heb vignet toegepast om nog meer de nadruk te leggen op het rode, vurige blad.

Kleine paddestoel op een boomstronk in een vri jdonker bos. Spot meting op de paddestoel. voor he gewenste effect de belichting in Lightroom nog wat teruggebracht

Aangenomen dat ik de paddenstoel goed heb gedetermineerd, heb ik geprobeerd te bedenken waar de naam vandaan komt. Ik denk vanwege de structuur van de hoed van de zwam, die wel wat weg heeft van de vacht van een hert.

Melksteelmycena op een dennenkegel.

Heel lang geleden had ik op de middelbare school een leraar "Natuurlijke Historie" (zoals dat toen nog heette). Deze leraar - van der Ploeg - had een boek geschreven met zwart-wit foto's met als titel "Kinderen der Duisternis". Van hem heb ik geleerd dat je paddenstoelen nooit met zonlicht mag fotograferen. Dit foto is een focus-stack van vier opnamen.

Aan het eind van het grassprietje had zich een druppel gevormd. De combinatie met de kleine druppeltjes vond ik wel grappig.

Er kwam zonlicht van boven op dit kleine paddenstoeltje. Voor en in de lens wat blad gelegd voor een softe kadering.

Gelukkig viel mijn oog op deze Springspin die zijn huis met hart en ziel bewaakte.

De afvalvlieg, had een mooi plekje uitgezocht op de hertenzwam. Je ziet ze vaker op paddenstoelen zitten. Dit is een suillia volgens obsidentify en ook daar zijn er weer meerdere soorten van. Er valt nog veel te leren.

Mooi om te zien deze draadvormige parasiet (Spinellus fusiger). Of hij nadelig is voor de paddenstoel weet ik niet. Ik kon daar op google niet zo gauw informatie over vinden.

Twee juffertjes, nog steeds verbonden en ontwakend tussen de bedauwde grassen in het veengebied. .

Deze drie paddenstoelen vond ik langs de kant van een weggetje. Ik vond ze een mooie compositie vormen, alsof ze de een de ander troostte boden. Ik ben overigens niet helemaal zeker van de naam. Na de vorige upload lichter gemaakt, hoewel ik zelf toch een lichte voorkeur heb voor de donkere versie.

De boomkikkers matchen helemaal met hun plaatsje tussen de bramen of struiken waar ze zich lekker laten opwarmen.

Op het blad van Knoopkruid zit deze Fraaie schijnboktor klaar om de sprong in de grote groene oceaan te wagen.

Acidanthera prachtige najaar bloeier.

Ik was bezig met mosjes te fotograferen en wat is er dan mooier als je op zo'n iene miene mosje een mug ziet zitten. En wat was ik blij dat ik me had ingesmeerd met anti-mug. De foto omgezet in zwart wit omdat ik dit voor mij een meer interessant opleverde dan de kleurenfoto.

Deze rups had continu gezelschap van mieren. Het leek wel of ze samenwerrkte. In de uitwerpselen van de rups zat iets waar de mieren wel van gecharmeerd waren. Foto is gemaakt bij vlinders aan de vliet.

Vlinder tussen de hei in de zon

Prachtig hoe de natuur langzaam alles weer afbreekt. Volgens mij een zaaddoos van een klaproos.

Dauwdruppels op een spinnenweb van ongeveer 10 cm doorsnede. Stack van 46 beelden die handmatig zijn scherp gesteld en gestack met Helicon Focus software.

In de ochtend vocht en zonlicht laten een mooi bokeh zien. De Gevlekte  heidelibel heeft een plek uitgezocht waar hij naar zijn prooi speurt.

De juffer is hier natuurlijk van harte welkom, maar dat geldt wat minder voor het bij-achtig insect in de bloem van de Gele lis, maar veel kwaad doet zij hier niet. Overigens zag ik dat beest pas thuis toen ik de foto bewerkte. De juffer had oorspronkelijk een keutel aan haar achterlijf hangen maar die heb ik delicaat verwijderd want ik hou niet van poep en zij was blij dat ze ervan verlost was.

Deze rups van de koninginnenpage vond ik in de botanische tuin bij mij in de buurt. Het licht was saai, daarom heb ik wat met witbalans gespeeld. Mij werd verteld dat de rupsen streng moesten worden bewaakt omdat mensen ze wel eens meenemen. Te erg voor woorden....

Deze Weidebeekjuffer heeft een mooie rustplek gevonden op de bloeiende Weegbree. Op de achtergrond het water van de Drentse Aa.

Gefotografeerd met een 2x macrolens. Nog stack overwogen, maar ik vond deze scherptediepte wel goed.

Deze Wolzwever heb ik geschoten door een uurtje of wat bij een veld bloemen rond te hangen met de 70-200mm er op. Uiteraard zijn 98% van de foto's onscherp, bewogen of anderszins oninteressant. Maar soms is het dan wel een leuke foto. In dit geval van een Wolzwever, maar het had net zo goed een andere vlieger geweest kunnen zijn.

Deze rups van de wolfsmelkpijlstaart houdt zich goed vast aan zijn waardplant.

Ik begrijp niet dat libellen vaak een dun sprietje of stengeltje als zitplaats kiezen. Bij het minste zuchtje wind zwiepen ze al heen en weer. Dan valt het niet mee om een scherpe foto van zo’n insect te maken en focus-stacking kan je meestal helemaal vergeten.