In de late namiddag gaf de zon zo mooi zacht licht in de achtergrond bij de anemoontjes. Tussen de vegetatie stond dit ene een beetje apart om het mooi op de foto te zetten.

In een gloed van zacht geel
ontwaakt een stille bloem.

Half verborgen,
fluistert zij heel zacht:

kijk mij eens schijnen,
niet luider dan het licht,

niet groter dan de lente,
maar precies genoeg
om even de dag geel te kleuren.

Wat nog gesloten lijkt,
draagt al het verhaal in zich,

kwetsbaar en vol kracht,
klaar om te verschijnen.

Wat is het toch leuk om telkens een foto te vinden in een reeks die me direct bekoord. Dit anemoontje stond een beetje apart en heb weer met mijn cd'tje gespeeld. Het effect was dromerig.

In het gefluister van zacht licht,
ontvouwen drie stemmen zich tot één stilte.

Twee dragen het licht,
één vangt het in volle overgave.

Wat afzonderlijk begint,
vindt in verstilling zijn verbinding.

Een fragiele balans van vorm en ziel,
waar verschil geen scheiding kent.

In dit tedere samenspel,
bestaat geen ik of jij.

Ik had weer op mijn cd'tje gezeten en er was een groot stuk af. Dan weer wat anders zoeken , deze keer heb ik het bloemetje vrij gehouden en geprobeerd om de achtergrond speciaal te krijgen.

Ik zag nog juist dat de ondergaande zon nog juist op het plaatsje van de anemoontjes scheen. Vlug mijn camera genomen en op zoek gegaan naar eentje dat in het mooie licht zat.

Heerlijk dat voorjaars weer en dan al die stinzeplantjes die de grond uit ploppen.
Tja... bosanemonen blijven toch een guilty pleasure van mij.
Macro met een macro objectief,.... nee dat is niet een must, soms gaat het met een telelens van 400 mm ook fantastisch.

Het is toch ieder voorjaar weer een feestje om op een mooie dag te spelen met bosanemoontjes en licht, dat heb ik al zo vaak gedaan, maar het verveelt nooit en de resultaten zijn iedere keer weer anders.

Wat fijn om in de tuin te gaan wanneer ik wil fotograferen. Deze middag weer fijn bezig geweest bij de blauwe anemoontjes. Tussen de vegetatie en met de cd komt er altijd iets leuk uit.

Bijzonder dat ik ze op deze manier heb gevonden en gefotografeerd. Zag iets heen en weer gaan door de wind op een kaal stuk liggende boomstam en tot mijn verbazing zag ik deze geklonterde draadwatjes. Heb 15 min. op mijn knieën gezeten totdat de wind heel even stil viel en kon afdrukken, maar ja dan weer overeind dat was me een dingetje!!

Toch maar weer letterlijk en figuurlijk een knieval gemaakt voor de bosanemonen, gewoon omdat ik ze zo mooi en fragiel vind. Voor een eerste keer weer macro, sinds lange tijd, oef.... dat is wel weer even wennen, zeker om weer op te staan staan nadat ik in allerlei bochten op de grond gelegen en gezeten heb. Behoorlijke spierpijn dus. Maar ik klaag niks hoor, het was weer een goede workout en de resultaten ben ik blij mee. Er komen denk ik wel 10 mooie beelden uit deze serie.  Gemaakt met een 50 mm Meyer Gorlitz Oreston met volle openen van F/1.8 en 20 mm tussen ring.

Verse kastanjeblaadjes. Afgeknapt stokje gevonden van een kastanjeboom, aa het takje zat een mooie knop, eenmaal op een vaas met water gezet begon hij langzaam te ontluiken. Wachten tot de knop helemaal open ging en toen gefotografeerd tegen een zwarte achtergrond, met flits en diffuser.

Wat is het telkens leuk om zo een variatie van foto's te bekomen met de cd. Verder bewerk ik de foto in de LR.

Zoals ieder voorjaar lonkten de bosanemoontjes weer! Het was er gisteren een mooie dag voor, in het vroege ochtendlicht zelfs nog wat dauwdruppeltjes,

Als de sneeuwklokjes en krokussen uitgebloeid zijn wordt het weer tijd voor de bosanemoontjes. Altijd een fotogeniek bloempje.

Het was perfect licht ,geen wind en veel dauwdruppeltjes.

uitgebloeid zijn ze nog mooi. focusstack van 15 foto, dit keer vanaf statief.

Op de drempel van mijn schuurtje kwam ik de eerste wesp van dit jaar tegen. Wat vroeg dacht ik! Het blijkt een koningin te zijn die als enige van het volk (al bevrucht) de winter overleeft. Ze zoekt een plek voor een nest en legt daar haar eerste eitjes in. Die verzorgt ze zelf. Als de larven uitkomen nemen zij de zorg voor de eitjes over. De koningin legt dan alleen nog maar eitjes. Ze leeft een jaar.

Met de camera voorzichtig tussen de vegetatie en een bloemetje apart gezocht ,daarna met de cd op zoek gegaan naar een mooi kleur.

Gisteren van de gelegenheid gebruik gemaakt van de achtergebleven dauwdruppels op de bloemen. Met mijn cd'tje aan de slag en wat kwamen er weer mooie kleuren te voorschijn.

Zacht licht over stil gras, paarse en gele bloesems wekken de dag. De winter laat zijn laatste zucht los, terwijl kleur opbloeit in het gras, heel zacht. De aarde ademt weer langzaam in en bloeit. 🌸

Toen ik eindelijk door had hoe ik de voorste lens van de Helios 44M kon omdraaien, waardoor het een Helios Petzval is geworden, wilde ik er natuurlijk ook graag mee aan de slag. Bij het slootje waar ik meestal graag speenkruid fotografeer vond ik nu ook een aantal kleine paddenstoeltjes. In de lente? Ja zeker, "gewone donsvoetjes" kun je het hele jaar door vinden. Begonnen met het echte Helios Petzval effect, niet heel origineel maar wel leuk om ook eens te doen (en wel een bijzonder effect!).

Bij deze foto heb ik een cd achteraan geplaatst en nat gespoten . Door de vegetatie de camera gezet om een zacht geheel te vormen.

Door het gebruik van een cd komt er altijd iets anders te voorschijn. Deze sterhyacintjes zijn de voorbode van de lente die op komst is. De witballans aangepast in de camera.

Deze foto is midden op de dag gemaakt met volle zon al lijkt het een avondfoto. Door flink onder te belichten op het lieveheersbeestje in de schaduw werd de achtergrond in de zon niet overbelicht.

Terwijl ik de paraplu over de krokussen plaatste om ze te beschermen van de zon was er mooi licht achter de krokussen.

Foto gemaakt met een Lensbaby Velvet 56 stack van 5 beelden.

Deze bij deed zich te goed aan het eerste stuifmeel in de krokus.

Er kwam een zonnestraaltje tussen de bomen door. Gemaakt met nissi objectief.