Schuimbelletjes op het strand, ze blijven me intrigeren, zeker met van die leuke vormen. Deze is voor mij een danseres.

Wat sneeuw al niet vermag, door sneeuw omgeven staan deze suikerbollen langs de slootkant.

Dit blauwe druifje stond in een mandje dat binnen staat. Door een zwarte achtergrond te gebruiken kon ik meer de aandacht geven naar de delen die net aangelicht worden.

Niet meer dan een wit vlekje op een tak, dat is wat je op het eerste gezicht ziet, maar van heel dichtbij bekeken zie je dit. Ik ben altijd blij als ik dit 'Gewoon IJsvingertje' ontdek, maar dan nog zien dat ik het goed in beeld krijg, dat valt me nooit mee, maar met deze foto was ik wel content.

De afgevallen gele bloemetjes van het brandkruid in de tuin hebben, als je ze individueel bekijkt, de vorm van gezichtjes met lange neuzen. Onder de planten lag een heel bedje van deze bloemetjes in diverse stadia van verval. Twee nog verse, recent afgevallen bloemetjes erbovenop gelegd. Foto omgezet naar zwart-wit voor een meer abstract beeld. Dan krijgen de vormen ineens wat lugubers.

In mei vallen er altijd heel veel kastanjebloesems in onze tuin. Eentje was op de rand van een blad gevallen zodanig dat ik er een figuurtje in zag. Voorzichtig twee andere nog verse bloesems ernaast gezet. Drie feeërieke natuurwezentjes op een rij, met slurfjes in de vorm van meeldraden? Ben benieuwd wat jullie erin zien. Soms is het gewoon leuk om met de fantasie en blik van een kind te fotograferen. Wellicht zit er genoeg wit in voor het maandthema.

Foto van de bijna uitgebloeide Anthurium gemaakt.

In de tuin laat ik altijd wat bloemen staan die mooie zaaddoosjes hebben. Deze tak had ik op voorhand afgeknipt om later op een mooie plaats te zetten waar er mooi zonlicht komt. Daar er sneeuw op komst was had ik mijn voorzorgen al genomen. Ik heb ook gebruik gemaakt van het reflectiescherm om de hooglichten te dempen.

Beetje thuis aan het fotograferen, had graag wat foto's van de sneeuw gemaakt, maar dat gaat niet met 1 hand. Vanaf statief gaat het goed, alleen links bewerken is voor mij een crime.

Ik heb de sensorvlek gevonden en heb nu voor een vierkante uitsnede gekozen om het donkere gedeelte links wat weg te werken. De ijskristallen stonden mooi te schitteren op de oranje bekerzwammen door de zon.

Een macro opname van ijsbloemen op de voorruit van mijn autootje. De verticale banen zijn waarschijnlijk vegen van de ruitenwissers met daarop afzetting van ijskristallen. Deed mij denken aan een bevroren bos, met een doorkijkje en sterren aan de hemel. Met één hand de camera vastgehouden en met de andere hand de ringflitser er aan de zijkant los naast gehouden, omdat er bij direct flitsen een zwarte cirkel in het midden ontstond.

In de achtergrond staan wat struiken met daar achter een losse flitser . Flink onderbelicht belicht zodat er lichtvlekken ontstaan . De juffer opgelicht aan de voorzijde met een tweede losse flitser.

Op zoek naar springstaartjes kwam er eindelijk toch nog eentje onverwachts in mijn vizier, van de drie foto's had ik er gelukkig eentje dat scherp was. De setting was ideaal voor het maandthema.

Gisteren had het nog goed gevroren en op de takken vond ik nog mooie kristalletjes die ik meer in het zonlicht geplaatst heb. Ik wou graag een donkere achtergrond hebben om zo het takje in het midden te houden.

Glitters van moeder natuur. Hierbij wens ik iedereen op Deel de Natuur nog fijne kerstdagen en een spetterend nieuw jaar met vele mooie lichtpuntjes.

Met deze alternatieve kerstboom wens ik iedereen een vrolijk kerstfeest!

Op de tuintafel een flits opstelling met twee losse flitsers en daarboven een witte paraplu. De wespen gelokt met wat siroop. En dan vooral rustig blijven en veel uitproberen tot de scherpte en belichting goed is .. Zo van dichtbij zijn toch wel bijzonder mooi .

Ik zag deze vliegjes met mooi tegenlicht, heb toen geprobeerd ze in de vlucht te vangen, dit was de beste poging.

Exif: ISO 500 157 mm F3,5 1/200 sec Nikon D7500 met macrolens 105 mm Ik gebruik geen Ps of Lr, maar Snapseed op mijn telefoon. Toen ik dit vond, was ik onder de indruk. Hoe klein kan het zijn? Foto is genomen met natuurlijk licht, in het bos, onder de beukenbomen. Geen ideale lichtomstandigheden dus.

Een eikenblad op de grond, daarin een plasje water, daarop liep dit kleine wezentje een beetje te doen wat je zoal doet als je op het water loopt.

Bij het omdraaien van een stuk tak 4/5 cm. in doorsnede op zoek naar myxomyceten kwam ik dit kleinood tegen. Heb het maar groot in beeld gezet.

Wie herfst zegt, zegt paddenstoelen. Paddenstoelen leven immers van de afbraak van dood materiaal en met al die afgevallen bladeren is er tijdens de herfst materiaal genoeg. Ik zag een sfeervol tafereel in het bos met een porseleinzwam (Oudemansiella mucida) op een verweerde boomstronk en bokeh-lichteffecten.

Behoefte om weer eens aan het experimenteren te gaan, een creatieve ingeving. Zo zie ik nog wat rafelig licht in donkere tijden.

De structuren aan de onderzijde vastgelegd van deze twee porseleinzwammen.

De schoonheid van paddenstoelen zit niet altijd in de perfecte vormen, vaak maakt juist een afwijking ze mooi. Paddenstoel bijgelicht met een lampje.

Heerlijk als het allemaal lekker samenvalt, elke keer weer een verrassing hoe mooi het licht kan zijn.

Een paar dagen op Schiermonnikoog waar ik had vernomen dat er Zwartwordende wasplaat aanwezig was, wat mij wel aantrok. Nu heb ik sinds een paar weken een Russische Helios lensje en heb ik even mijn stoute schoenen aangetrokken, even wat zegt u even, nee oefenen. Ben nu wat meer aan het lezen over de mogelijkheden van het lensje, er moet dus nog een vervolg komen.

Pas op, fotografen! Deze zwam bijt terug.

Calimero effect.

Boven de paddestoelen een zwarte paraplu geplaatst. Erachter een zwarte vuilniszak gehangen. Vervolgens de camera 4 stops onderbelicht voor een volledig zwart op het scherm . En dan met twee ledlampjes de paddestoelen uitgelicht . Vooral veel schuiven zoeken naar de juiste belichting. Wit stond in de camera op kunstlicht zodat het blauw ontstaat .