Als je nu door de bossen loopt zie je overal de napjes van de beukennoot op de grond liggen soms zoveel dat een ware tapijt met deze omhulsels is ontstaan. Dit napje had er voor gekozen om precies met zijn staartje op een spleet van een boomstam dat op de grond lag te vallen wat mijn aandacht meteen trok. Zo perfect was het geland dat ik hem moest vastleggen.

De paddenstoeltjes groeiden in een uitholling in een dode, op de grond liggende boom. Plaats zat zou je zeggen, maar toch verdringen ze elkaar.Stack van 17 foto's.

Deze naam kreeg de hoogste score in Obsidentify, maar is toch niet helemaal zeker. In werkelijkheid was de zwam (of slijmzwam) ongeveer zo groot als het topje van een pink. Stack van 36 foto's.

Een leuke waarneming vorige week van deze gele knolamaniet dat nog heel vers er uitzag. Voor mij de eerste keer dat ik hem voor mijn lens kreeg.

Deze aardster en nog enkele andere lagen op ongeveer dezelfde plek waar ik ze vorig jaar ook vond. Ik vind ze vrij lastig te fotograferen omdat ze op de grond liggen, tussen de bladeren. Stack van 11 foto's.

Dit jaar al veel gezien, vorige jaren helemaal niet. Vrij gote paddenstoel die zijn gastheer eerst doodt en dan leeft van het dode hout. Lastig te fotograferen vond ik, vanwege de grootte en de vaak rommelige situatie eromheen. Stack van 11 foto's.

Mooie paddenstoel. Groeide wat ongelukkig (fotografisch gezien) op een ondergrond van dorre bladeren. Stack van 17 foto's.

Op heel veel paddenstoelen zit een vlieg, heel vaak deze soort. Ze worden ook wel afvalvliegen genoemd en ook wel truffelvliegen. Dat laatste omdat ze wel gebruikt worden om truffels op te sporen, aldus wikipedia.

Niet veel soorten paddenstoelen vandaag en de meeste stonden op weinig fotogenieke plekken in een dikke laag dorre bladeren. Dit mosklokje was een uitzondering. Veel soorten mosklokjes zijn giftig. Wel een heel mooi paddenstoeltje. Stack van 11 foto's.

Een lastige, omdat hij nogal in het groen stond en tussen andere paddenstoelen, die ver naar boven toe doorliepen. Ik vond het een mooie paddenstoelengroepje en ik had deze soort (aangenomen dat de naam klopt) nooit eerder gezien, dus toch maar een poging gewaagd. Stack van 33 foto's.

Vorige week waren ze al te zien, maar nog erg klein. Nu waren ze een stuk groter en mooi te fotograferen. Stack van 15 foto's.

Altijd een uitdaging om bij een bergje haarmossen eentje te vinden dat wat los staat van de rest. Thuisgekomen zag ik dat ook bezoek had van één of ander insect, een vliegje of mug, kan het niet goed zien wat het is. De mosjes achter zorgen voor een fraaie herhaling.

In mei kon ik deze adellijke schoonheid vastleggen achter in onze tuin. In tegenstelling tot bijvoorbeeld de meeste parelmoervlinders vind ik deze soort met geopende vleugels mooier dan met dichte vleugels. Ik was wel blij met hoe het gelukt was.
Groet, Sjors

Beetje vreemd gevoel om een paddenstoel te uploaden als je net een foto van een cheeta-met-prooi hebt bekeken....
De zwammen stonden in het volle licht, daarom een zwarte paraplu tussen de zon en de paddenstoelen geplaatst. De zon gaf weer wel mooie kleuren buiten de paraplu. Stack van 13 foto's.

Vorig jaar mocht ik de zomervorm van het Landkaartje in onze achtertuin bewonderen. Het had een fraaie hangplek uitgezocht op de salie. Dit jaar heb ik 'm helaas niet gezien dus hopen op een kans volgend jaar.
Groet, Sjors

Nooit eerder gezien, maar niet zeldzaam. Komt wel steeds minder voor en staat op de rode lijst, aldus Nature Today. Groeit op dood hout, maar omdat deze tussen het gras en de klaver stond was dit niet te zien. De paddenstoel was heel groot en ik kon hem niet in zijn geheel goed op de foto krijgen. dan maar wat dichter bij en een deel fotograferen. Dit is iets minder dan de helft (wel het mooiste deel). Stack van 15 foto's.

De grote is aan zijn laatste dagen bezig, de kleine aan zijn eerste. De grote beschermd de kleine of de kleine ondersteunt de grote of duwt die weg. Ik vond het wel een mooi tafereel. Stack van 17 foto's.

Op mijn lijstje favoriete vlindersoorten staat de Boloria titania zeker in de top 3, en wellicht wel op plek 1. Deze vlinder heeft m.i. een belachelijk mooi vleugelpatroon en is de vinden in sommige bergebieden. Deze zomer kon ik 'm bewonderen tijdens een kort tripje naar de Italiaanse Aosta vallei. Een zeer plezant weerzien. 's-Morgens vroeg zijn de vlinders goed te benaderen en is er kans het veugelpatroon goed te aanschouwen. Wordt daar wel blij van.
Groet, Sjors

Deze mooie paddenstoelen groeiden op een dor stuk boomstam. Stack van 15 foto's.

Al veel paddenstoelen in het bos, dus vandaag weer eens op pad gegaan om ze te fotograferen. De zon scheen in de achtergrond hier en daar op de bladeren op de grond.

Omdat ik gisteren relatief dicht in de buurt moest zijn, heb ik maar weer eens mijn geluk beproefd in Belgique. Soms stelt deze plek teleur maar deze keer ondanks (of wellicht dankzij) het miezerige weer niet. Nadat ik eerst een vlinder ontdekte met schade aan de voorvleugel, zag ik daarna deze verse zitten. Het licht was niet heel inspirerend dus ik heb me maar geconcentreerd op zijn belachelijk fraaie vleugelpatroon met de overmaatse parelmoervlekken. Groet, Sjors

Zit je geconcentreerd de gele korenbloem of centaurea macrocephala zoals deze bloem in het latijn heet te fotograferen, krijg je bezoek van een fraaie zweefvlieg die de tijd neemt om heerlijk te genieten van de nectar van de bloem en mij de gelegenheid geeft om mijn focus te verplaatsen. Het zwart op haar lijf contrasteert mooi met het geel zowel van haar lijf als van de bloem.

Bij deze opname wilde ik de focus leggen op het randje van de voorste bloemblaadjes voor een mooie scherpteverloop.

Dinsdag een zeer leerzame en inspirerende workshop gehad gegeven door Brigitte met als thema "Dazzling dahlia's". En oogverblindend waren ze ook zoals deze. Pas toen ik thuis op de grote scherm ging kijken zag ik de kleine larve van de gaasvlieg of goudoogje. Het zijn ware roofmachines die de bloemen vrij van bladluizen en ander ongedierte vrij houden. 
Ben benieuwd wie hem ontdekt.

Ik heb bij opstijgende libellen veel meer onscherpe resultaten dan bij neerstrijkende. Ik heb het eens zitten uitrekenen en dan is dat eigenlijk wel logisch. Een opstijgende libelle haalt een startsnelheid van 2-2.5 meter per seconde. Bij een sluitertijd van 1/5000 seconde legt hij dus 0.4-0.5 millimeter af tijdens het open staan van de sluiter. Dat kan leiden tot bewegingsonscherpte. Bij het landen remt hij duidelijk af vlak bij de landingsplaats, waarbij je soms van de laatste paar centimeters wel 2-4 foto's hebt in een burst van 50 per seconde, wat neerkomt op zo'n 0.5 meter per seconde, vlak voor het takje nog langzamer. En soms staan ze vlak voor het takje even zo goed als stil. De kans op bewegingsonscherpte is dan beduidend kleiner.

Bij de stuw in de Regge stroomt het water snel, een ideale plaats voor weidebeekjuffers die er dan ook in groten getale aanwezig waren. Deze rustte even uit op een boven het water uitstekende plant.

Het leuke van het fotograferen van opvliegende/neerdalende libellen is dat je zicht krijgt op de manier waarop ze hun vleugels gebruiken. Je ziet die in werkelijk allerlei posities. Deze foto is van dezelfde opvliegende libel als de vorige die ik postte, maar dan een fractie van een seconde eerder gefotografeerd in dezelfde burst.

Uitbundig zonlicht vind ik altijd lastig, maar voor het fotograferen van (op)vliegende insecten is het nodig om de sluitertijd kort genoeg te houden. Deze libel vertrekt net van de plek van waaruit hij aanvallen op kleine insecten uitvoert.

Het warme weer maakte de libellen erg vliegerig, maar soms bleef er toch een lang genoeg zitten. Toen ik weer bijna bij de parkeerplaats was, zag ik deze vuurlibel in een tuintje zitten.

Vanavond nog even naar de Laakse slenk in de Flevopolder geweest. In eerste instantie was het erg bewolkt, maar gelukkig verdween de bewolking grotendeels en gingen er wat libellen vliegen.